Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Παράξενος χειμώνας αγγλικός

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Kαι εγένετο Brexit. Kαι εγένετο Brexit. Γράφημα Οpen Εurope

Η Ευρώπη κοιμήθηκε αρτιμελής και ξύπνησε ακρωτηριασμένη. Ένα σημαντικό μέλος της χάθηκε. Όχι το πιο αδύναμο οικονομικά, ούτε το ασθενέστερο πολιτικά. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα κράτος γεωπολιτικά πανίσχυρο. Η αποχώρησή του δεν έγινε λόγω ασφυκτικής οικονομικής πίεσης αλλά εξαιτίας του θανάσιμου αμαρτήματος της λαιμαργίας. Λαιμαργία για περισσότερη εξουσία.

Οι Βρετανοί δεν ανέχονταν να μοιράζονται την κυριαρχία τους, ασφυκτιούσαν με τις λογικές της συναπόφασης και επέλεξαν μοναχική πορεία. Η Αγγλία γαλουχήθηκε ιστορικά να είναι ηγέτιδα δύναμη και ασφυκτιούσε στο ταπεινό ρολάκι του κράτους-μέλους.

Το ισχυρότερο πολιτικό σοκ στην Γηραιά Ήπειρο τα τελευταία 50-60 χρόνια. Μέχρι το επόμενο φυσικά. Και δυστυχώς, αυτό δεν προβλέπεται να αργήσει πολύ. Η αντίδραση θα είναι αλυσιδωτή, τόσο σε επίπεδο διακρατικών σχέσεων όσο και σε επίπεδο διαμόρφωσης της εσωτερικής πολιτικής σκηνής στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης.

Σε επίπεδο γεωπολιτικής σήμαναν οι πρώτες καμπάνες. Η Σκωτία εξέφρασε ήδη την επιθυμία της να παραμείνει στην Ευρώπη. Το ερώτημα είναι κατά πόσον αυτό είναι εφικτό, χωρίς να διαρραγεί η μακραίωνη συμβιωτική της σχέση με την Αγγλία. Τάραξε τα νερά ο Κάμερον και τώρα θα είναι δύσκολο να δαμάσει τα κύματα. Έπειτα, όλοι ψάχνουν τον επόμενο αδύναμο κρίκο. Μια ένωση στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, και η εμπιστοσύνη χάθηκε εν μία νυκτί. Τίποτα δεν κρατάει τελικά για πάντα, παρά μόνο η αβεβαιότητα για το αύριο. Αν η Αγγλία πιεστεί με δασμολογικές πιέσεις στα προϊόντα της, είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει. Θα αναζητήσει νέες συμμαχίες, θα πιέσει και άλλα κράτη να αποχωρήσουν από την Ένωση, το πουλόβερ από τη μια θα ξηλώνεται και από την άλλη η ένταση θα κορυφώνεται. Οικονομικά στρατόπεδα, συμμαχίες, αντιπαλότητες. Μια Ευρώπη διασπασμένη, φοβισμένη, οργισμένη. Ο σκληρός ευρωπαϊκός πυρήνας πιθανότητα θα ανασυνταχθεί. Θα είναι όμως μικρότερος αλλά όπως κάθε πυρήνας πιο ισχυρός. Κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει η πολιτική σχάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε εσωτερικό επίπεδο οι ακραίες φωνές θα ενισχυθούν. Η Λεπέν, ο Φάρατζ και τα άλλα παιδιά έχουν γίνει ρυθμιστές των εξελίξεων. Ίσως στις επόμενες εκλογές στη Γαλλία ή την Αυστρία να μην ακουστεί το «ουφ» της ανακούφισης. Ακροδεξιά και λαϊκισμός σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό που απειλεί την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία εκ των έσω. 

Η απόλεμη ευημερία ήταν μονότονη. Και έτσι παράγουμε Ιστορία με φρενήρεις ρυθμούς. Η αιώνια δίψα των λαών να διαλύουν τα επιτεύγματά τους. Η αυτοκαταστροφική μανία που σιγοβράζει για να γκρεμίσει το κάστρο στην άμμο, στο πιο ζηλόφθονο ξέσπασμα της ανθρώπινης αδυναμίας. Διότι περί αυτού πρόκειται. Το «μόνοι μας μπορούμε καλύτερα» σημαίνει ότι η εθνική κυριαρχία εξετάζεται ως όχημα επικράτησης έναντι των λοιπών. Ο HomoSapiensτου 20ού αιώνα πάσχει από εκρήξεις θυμού.

Ο αγγλικός καιρός λένε ότι είναι βαρετός. Όμως αυτός ο χειμώνας προβλέπεται διαφορετικός, παράξενος και απρόβλεπτος. Η Pax Europeana δεν είναι πια δεδομένη. Το άγνωστο έχει τη γοητεία του, όμως κάποια πράγματα είναι δεδομένα για την Αγγλία. Θα βρέχει. Και θα βρέχει πολύ.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά