Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Η ισλαμική τρομοκρατία και η ευρωπαϊκή αμηχανία

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Βρυξέλλες, 22 Μαρτίου 2016. Τραυματισμένη γυναίκα έξω από το αεροδρόμιο των Βρυξελλών, μετά τις εκρήξεις. Βρυξέλλες, 22 Μαρτίου 2016. Τραυματισμένη γυναίκα έξω από το αεροδρόμιο των Βρυξελλών, μετά τις εκρήξεις. David Crunelle

«Όταν θα σκάσει στην αυλή σας, τότε θα πονέσετε», είπε ο Ερντογάν, πριν από τρεις μέρες. Ε, λοιπόν, ξανάσκασε στην πόρτα μας – αλλά η Ευρώπη έχει παραλύσει και αδυνατεί να σκεφτεί πολιτικά. Αλλά τι θα γίνει; Θα υποταχτούμε στο φόβο, όπως επιδιώκουν οι κήρυκές του;

Αναρωτηθήκαμε, όμως, άραγε, αν τα πράγματα είναι έτσι όπως τα λέει ο τούρκος πρόεδρος; Η χώρα του ήδη έχει μεγάλη πείρα σε τέτοιου τύπου επιθέσεις. Μια το καλοκαίρι στο σταθμό, στην Άγκυρα, 100 νεκροί. Δεύτερη, με τους στρατιωτικούς, στην Άγκυρα και πάλι, καμιά σαρανταριά νεκροί. Τρίτη στην Πόλη, με τέσσερις τουρίστες νεκρούς. Μετά ξανά στην Άγκυρα, στην Τσανκάγια, με εκατόν τόσους νεκρούς. Και άλλη μια προχθές, με άλλους δεκαπέντε. Ήδη, οι τέσσερις προηγούμενες επιθέσεις έχουν λησμονηθεί πλήρως. Και αν όχι πλήρως, κάτι αχνό έχει απομείνει.

Από κοντά ακολουθεί η Ευρώπη που έχει παραλύσει και αδυνατεί να σκεφτεί πολιτικά.

Έχουμε δυο κατηγορίες που έλκονται από τον φανατικό τζιχαντιστή, τον ιεροκήρυκα του μίσους και του θανάτου.

Η πρώτη κατηγορία είναι τα καλοζωισμένα καλόπαιδα της ευρωπαϊκής μεσαίας τάξης. Ακολουθούν τον τρομοκράτη δολοφόνο, επειδή το «όραμα» της Ευρώπης και του παλιού κόσμου έχει ξεθωριάσει τόσο πολύ, που ούτε καν φαίνεται στα ντουβάρια του μυαλού μας. Οι εθνικές κυβερνήσεις είναι άβουλες και ανίκανες να απευθυνθούν σε αυτούς τους νέους. Και αν το προσπαθούν, τους λένε κοινοτοπίες και αηδίες. Γνωρίζουν, βέβαια, ότι τους σιχαίνεται η ψυχή των νέων και ούτε να τους βλέπουν ούτε να τους ακούν θέλουν.

Η δεύτερη κατηγορία είναι, φυσικά, οι αποκλεισμένοι, οι νεαροί μουσουλμάνοι των μεγάλων αστικών κέντρων…

Όλα αυτά, ασφαλώς, γίνονται στην πλάτη της Ευρώπης, την οποία από την μια οι ανίκανοι των εθνικών κυβερνήσεων και από την άλλη οι χαρτογιακάδες τη μετέτρεψαν σε ταμειακή μηχανή, παλαιό μοντέλο. Εδώ, γυρνάει ξανά το μυαλό μας να αναλογιστούμε και να υπολογίσουμε τι σημαίνουν οι λεγόμενες κοινωνικές πολιτικές που ασκούσε (και επαιρόταν γι’ αυτό) τα τελευταία 20 - 25 χρόνια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Εδώ προκύπτει ένα ουσιώδες θέμα. Πού πήγαν, τις τελευταίες δεκαετίες, τα δισεκατομμύρια του Κοινωνικού Ταμείου, το οποίο υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει την ανεργία και τον κοινωνικό αποκλεισμό;  

«Βρισκόμαστε σε πόλεμο», λέει ο ευρωβουλευτής του Ποταμιού, Μίλτος Κύρκος, σε σημερινές του δηλώσεις, από τις Βρυξέλλες. Και είναι όντως έτσι. Στο πόλεμο αυτό, την επίγεια μάχη δηλαδή, στο κρίσιμο συγκριτικό πλεονέκτημα του ISIL, πολεμάνε οι Ιρανοί, η Χεσμπολάχ (επίσης Σιίτες) και το Γεντεπέ (οι Κούρδοι της Βόρειας Συρίας). Μουσουλμάνοι εναντίον μουσουλμάνων… Αποτελεσματική, φυσικά, είναι και η ρωσική παρέμβαση με τα αεροπλάνα. Η Ευρώπη, απούσης της Αμερικής, έχει πιάσει θεωρείο για να παρακολουθεί τι συμβαίνει. Πρέπει να ξεθεμελιωθεί το ISIL και να καταστραφεί o ISIS. Βεβαίως και έτσι πρέπει να γίνει… Να μοιραστεί επιτέλους η Συρία, καταπώς φαίνεται και καταπώς την έχουν καταντήσει. Και πάλι έτσι να γίνει. Να φτιαχτεί το κράτος των Κούρδων και να αρχίσουν να γυρνάνε οι πρόσφυγες. Έτσι νομίζει η Ευρώπη ότι θα ανακουφιστεί. Και δυστυχώς, οι σημερινοί Όρμπαν και Φάινμαν, όπως και οι επίγονοί τους, θα συνεχίσουν την ίδια αθλιότητα που τη νομίζουν πολιτική και μάλιστα ευρωπαϊκή.

Εμείς, σε αυτό το πανηγύρι, πού είμαστε; Τι κάνουμε; Αφήστε μας ήσυχους, παρακαλούμε, διότι η Φώφη με τον Σταύρο ψάχνουν το « χώρο» και οι υπόλοιποι παίζουν, στην κυριολεξία όμως, την ακολουθία του Βίσεγκραντ και των υπόλοιπων ξενόφοβων κεντροευρωπαίων ακροδεξιών, αφήνοντας τη χώρα χωρίς τις στοιχειώδεις πρόνοιες για τους πρόσφυγες.

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης

Σύμβουλος επιχειρήσεων.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά