Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Η ευρωπαϊκή μοναξιά του Αχμέτ Νταβούτογλου

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου. Foreign and Commonwealth Office / Flickr

Υπάρχουν και κρυφές γωνιές σε τούτο το παιχνίδι. Δεν τις ανακάλυψες ή οι αναπηρίες σου δεν σου επιτρέπουν να τις δεις; Έχασες. Ωστόσο, γνώριζε ότι ο Αχμέτ Νταβούτογλου πασχίζει στον αντίποδα των όσων προωθεί ο Ερντογάν. Κυρίως, προσπαθεί για την αναβίωση της ευρωπαϊκής λύσης για την Τουρκία.

Μετά το «σάμιτ» των Βρυξελλών, ήρθε το «σιμίτι» της Σμύρνης για τον έλληνα πρωθυπουργό – και κανείς δεν προσπάθησε να ασχοληθεί με (και να διερμηνεύσει) μια λεπτομέρεια, από τα πρώτα συμπεράσματα της συνόδου…

Ο Νταβούτογλου αφ' ενός ζητεί απεγνωσμένα, σχεδόν παρακαλάει, ν' ανοίξουν και άλλα κεφάλαια για τις παγωμένες ενταξιακές συνομιλίες Ελλάδας-Ευρώπης.

Αφ' ετέρου, εκδηλώνονται οι ξενοφοβικές αντιδράσεις κάποιων Βορείων, οι εμμονικές μιας Κυπρίας και οι ανόητες των ελλήνων «αναλυτών», που θεωρούν ότι ο Τσίπρας ξεπουλήθηκε και δεν αντιδρά…

Και αυτό το θέμα αντιμετωπίζεται όπως και η άλλη τραγωδία, με τα τρία συν τρία δισεκατομμύρια ευρώ που θα δοθούν στην Τουρκία ως υποστήριξη για τη φιλοξενία εκεί τριών και πλέον εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων.

Ξεχνούν, κυρίως οι Έλληνες, ότι η Τουρκία μπορεί και αύριο να δώσει αυτά τα χρήματα στην ΕΕ. Η κατάσταση της οικονομίας της είναι σε μαύρα χάλια, οι εξαγωγές της συνεχώς πέφτουν, αλλά έχει ήδη δαπανήσει 8 δισεκατομμύρια δολάρια, μέχρι στιγμής, για τους πρόσφυγες – και θα μπορούσε να δαπανήσει άλλα τόσα…

Ο Ερντογάν, πριν από καιρό, πολύ πριν από τις απέλπιδες προσπάθειες του Παναγιώτη Λαφαζάνη, προσπάθησε να προσεγγίσει την Κίνα, υποσχόμενος αποχώρηση από το ΝΑΤΟ και προσχώρηση στους πέντε της Σαγκάης. Έφαγε πόρτα…

Οι Αμερικανοί, αποχωρώντας από τη Μέση Ανατολή και από την ενεργό παρουσία στην περιοχή, μετά την εγκληματική αστοχία της δήθεν εξέγερσης για εκδημοκρατισμό που την είπαν «ισλαμική άνοιξη», άφησαν τον Ερντογάν στα κρύα του λουτρού, διότι ακολούθησε και, πίσω από την κυρία Κλίντον τότε, πήγε σε όλες τις χώρες, προσπαθώντας να ηγηθεί του κινήματος.

Δύο χρονιά πριν, μάλιστα, ο Νταβούτογλου, δημοσίως, αν θυμάμαι σωστά σε ευρωπαϊκό κανάλι, έκανε την αυτοκριτική του ως υπουργός Εξωτερικών για την πολιτική της επανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ήταν λάθος επιλογή και σε πολύ λάθος χρόνο, κατά την έκφρασή του.

Τώρα, ο Ερντογάν κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του ώστε να απομακρύνει την Τουρκία από κάθε έννοια προσέγγισης με την Ευρώπη… 

Το κλείσιμο της εφημερίδας Ζαμάν, το Τζιχάν, ο όμιλος Μποϋντάκ, οι πιέσεις στη Χουριέτ για απολύσεις αντιφρονούντων δημοσιογράφων (και από την εφημερίδα και από το κανάλι της), το CNN Turk, η άλωση του τρίτου πρακτορείου του ΙΧΑ, η φυλάκιση των στελεχών της Τζουμχουριέτ είναι λίγες από τις πράξεις και τις επιθετικές ενέργειες του Ερντογάν προς την κατεύθυνση αυτή, της αποκοπής της χώρας από τη Δύση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων.

Ο Νταβούτογλου ψάχνει απεγνωσμένα ερείσματα προκειμένου να αλλάξει ο προσανατολισμός της χώρας, διότι, εκτός όλων των άλλων, δεν θέλει με τίποτε την αλλαγή του συστήματος σε προεδρικό, κυρίως δε δεν θέλει σε καμιά περίπτωση ένα σύνταγμα κενό, που θα αποφύγει τις τομές και τις αλλαγές οι οποίες απαιτούνται για τον εκσυγχρονισμό των δομών και των θεσμών στην Τουρκία…

Σε μια συνάντηση, μάλιστα, στη Άγκυρα, με το σύνολο των ντεντέδων της Τουρκίας, ήταν σαφής και ως προς το ζήτημα της αναγνώρισης (προφανώς συνταγματικά) των Αλεβήδων, κάτι που το ζητούν χρόνια οι ίδιοι, πολύ πιο πριν από την εξέγερση τους στο Γκεζί πρόπερσι (διότι η εξέγερση καμιά σχέση δεν είχε με όλες τις αοριστίες που γράφτηκαν τότε).

Ήταν η εξέγερση των Αλεβήδων, απέναντι στο απερίγραπτα καταπιεστικό καθεστώς του σουνιτικού κατεστημένου και του ΑΚΡ…

Είμαι απολύτως σίγουρος ότι αυτό θα ήταν και το θέμα, στο οποίο θα επέμεινε περισσότερο απ' όλα ο Νταβούτογλου, στις συνομιλίες του με τον Τσίπρα…

Περιμένει τη δική μας στήριξη για τις ενταξιακές διαδικασίες, γι' αυτό άλλωστε και υποστηρίζει με πάθος τον πρόεδρο της Βόρειας Κύπρου, Μουσταφά Ακιντζή, να προχωρήσει στις λύσεις που βρίσκει με τον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, χωρίς καμιά τουρκική παρέμβαση…

Αλλά από τη δική μας την πλευρά, φαίνεται να μην έχουμε καταλάβει ότι η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που ναι μεν έχει πανίσχυρη επιχειρηματική κοινότητα, αλλά ωστόσο είναι η μόνη χώρα που, παρά τα χάλια μας, θα επιθυμούσε να επενδύσει στην Ελλάδα.

Η σχέση, επομένως, είναι αλληλόχρεη, γι' αυτό θα απαιτούνταν αμοιβαίος σχεδιασμός που χρειάζεται να τηρηθεί πιστά και να οδηγήσει στη χάραξη μια πορείας, που θα ακολουθείται βήμα βήμα μέχρι την αναβίωση της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης της χώρας.

Τι τα θες, τι τα γυρεύεις όμως; Κάποιοι ζητούν πόλεμο. Εμείς ζητούμε ειρήνη. Και τι δίνουμε στους πολεμοχαρείς; Τον υπουργό Εξωτερικών αγκαλιά με τον πόντιο υφυπουργό από το πουθενά και τον Μάρδα - και χάρισμά τους!

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης

Σύμβουλος επιχειρήσεων.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά