Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Θάνου: Αθώωσε τον Πλεύρη – Μήνυσε τον Τσακυράκη!

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Ο Κώστας Πλεύρης. Ο Κώστας Πλεύρης. Φωτογραφία Αρχείου

Η δικαστίνα που μήνυσε τον Σταύρο Τσακυράκη ήταν στη σύνθεση του δικαστηρίου που αθώωσε τον Κώστα Πλεύρη, αποφασίζοντας ότι το βιβλίο του δεν ήταν αντισημιτικό αλλά στρεφόταν «κατά των εβραιοσιωνιστών». Υπενθυμίζεται ότι ο Καθηγητής Μιχάλης Σταθόπουλος είχε αποκαλέσει την απόφαση εκείνη επονείδιστη, χωρίς να μηνυθεί ποτέ.

 

Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου μήνυσε την 1η Φεβρουαρίου 2016 τον Καθηγητή Σταύρο Τσακυράκη για εξύβριση και δυσφήμηση επειδή σε περσινό επικριτικό σχόλιο για δημόσια επιστολή της σε ευρωπαίους ομολόγους της την αποκάλεσε «αφελή» και «πολιτικάντη» που με την επιστολή εκείνη «καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς και εκθέτει τη χώρα μας και μας ευτελίζει πολιτισμικά».

 

Όταν αθώωνε τοn Κώστα Πλεύρη

Η τότε απλή Αρεοπαγίτισσα Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου στις 4 Μαρτίου 2010 μαζί με την πλειοψηφία των συναδέλφων της επικύρωναν την «επονείδιστη», κατά τον Καθηγητή Μιχάλη Σταθόπουλο (Θέμα και Παραλλαγές, ΕΤ-1 29 Ιανουαρίου 2010), αθωωτική απόφαση του Εφετείου Αθηνών για τον Κώστα Πλεύρη για το αντισημιτικό παραλήρημά του, αφού αποφάνθηκε πως ο Κώστας Πλεύρης με το βιβλίο του δεν προσβάλλει την αξία των Εβραίων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους (αφού, υποτίθεται, στρέφεται κατά των… «εβραιοσιωνιστών» και όχι των Εβραίων). Μαζί με τους άλλους Αρεοπαγίτες επικύρωσαν το σκεπτικό της αθωωτικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών θεωρώντας τον Πλεύρη «επιστήμονα  και ιστορικό» ο οποίος στο βιβλίο του ασκεί «κριτική των ιστορικών προσώπων, η οποία  δεν είναι προσχηματική και  δεν εκφεύγει από τα επιστημονικά πλαίσια». Στη συνέχεια αποφάνθηκαν πως «η απαλλακτική για τις αποδιδόμενες στον κατηγορούμενο αξιόποινες πράξεις κρίση του δικαστηρίου της ουσίας οικοδομείται και θεμελιώνεται στην περί πραγμάτων κυρίαρχη παραδοχή του ότι ‘δεν καταφέρεται συλλήβδην κατά των Εβραίων, αλλά κατά των εβραιοσιωνιστών’, οι οποίοι προφανές είναι ότι δεν αποτελούν ομάδα προσώπων που εντάσσεται στην έννοια της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, κατά την προδιαληφθείσα του όρου έννοια… δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να προτρέψει τον αναγνώστη σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά των Εβραίων, ή να εκφράσει προσβλητικές κατά των Εβραίων ιδέες εκ μόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους».

Ας σημειωθεί πως κανένας δεν μήνυσε τον Καθηγητή Μιχάλη Σταθόπουλο για την επίκριση εκείνης της δικαστικής απόφασης με χαρακτηρισμό πολύ σκληρότερο από αυτούς που χρησιμοποίησε ο Καθηγητής Σταύρος Τσακυράκης για μια συνδικαλιστική επιστολή (και όχι δικαστική απόφαση) της Βασιλικής Θάνου.

 

Όταν αναρμόδια αμφισβήτησε τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Ισίδωρο Ντογιάκο

Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, τέλος, μόλις προ ημερών, δέχθηκε το μεγαλύτερο πλήγμα για το οποίο αν σεβόταν τον εαυτό της και το θεσμό που εκπροσωπεί θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί. Η Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Βασιλική Θεοδώρου πρότεινε την αρχειοθέτηση της πειθαρχικής έρευνας για τη δήθεν παράνομη εκλογή του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Ισίδωρου Ντογιάκου μετά από αμφισβήτησή της από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Γράφουν τα Νέα στις 23 Φεβρουαρίου 2016:

 

«Κανένας δεν ισχυρίστηκε ότι η εκλογή αυτή είναι παράνομη» σύμφωνα με την εισαγγελέα, η οποία βάζει τέλος σε όλα τα σενάρια περί παράνομης εκλογής. Η ίδια μάλιστα προχωρά και ένα βήμα παραπέρα απαντώντας ουσιαστικά στην Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, η οποία «αναρμοδίως», κατά το πόρισμά της, εξέφρασε ρητά την άποψη περί ακυρότητας της διαδικασίας εκλογής Ντογιάκου. «Ούτε η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, η οποία ήταν τότε Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και ταυτόχρονα Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, με πολύχρονη και επιτυχή συνδικαλιστική δράση και γνώριζε ως εκ της θέσεώς της τη διαδικασία της εκλογής που εφαρμόστηκε, αμφισβήτησε τότε τη νομιμότητα της εκλογής του Ισίδωρου Ντογιάκου» αναφέρει ρητά η Θεοδώρου, η οποία εκτελεί καθήκοντα και Επιθεωρήτριας των Εισαγγελέων.

 

Στις 12 Οκτωβρίου 2015 το ΑΠΕ έγραφε:

 

Σύμφωνα με την κ. Θάνου, η εκλογή του κ. Ντογιάκου στη θέση του προϊσταμένου τον Νοέμβριο του 2015 έγινε με παράτυπο τρόπο, καθώς βάσει των κανονισμών, ο ίδιος δεν διέθετε το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Παράλληλα, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου καταλογίζει τόσο στον κ. Ντογιάκο όσο και στην αντίπαλό του στις επίμαχες εκλογές, Γεωργία Τσατάνη, ότι «με τις ενέργειες και τις παραλείψεις τους, είναι υπεύθυνοι για το πλήγμα του κύρους και της αξιοπιστίας, τόσο του θεσμού της Δικαιοσύνης, όσο και του θεσμού του αυτοδιοίκητου».

 

Όπως πολύ σωστά έγραψε πέρυσι το καλοκαίρι ο Σταύρος Τσακυράκης,το κύρος της Δικαιοσύνης και άρα του κράτους δικαίου στην Ελλάδα πλήττει με όλα αυτά η ίδια η Βασιλική Θάνου και όχι αυτοί κατά των οποίων αυτή στρέφεται με παράτυπες αν όχι παράνομες και σίγουρα ηθικά έωλες ενέργειές της.

 

 

Η ομόφωνη απόφαση Ολομέλειας Αρείου Πάγου για περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης

Σημειώνεται πως με την αθωωτική για τον Κώστα Πλέυρη απόφαση το 2010 ο σημαντικότερος θεωρητικός του νεοναζισμού στην Ελλάδα δεν αθωώθηκε στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης αφού, αντίθετα από όσα κατά καιρούς ψευδή λέγονται για την απόφαση, ομόφωνα οι Αρεοπαγίτες αποφάνθηκαν ότι η ελευθερία της έκφρασης, της τέχνης, της έρευνας και της επιστήμης δεν είναι απεριόριστη αλλά υπόκειται σε περιορισμούς: «η ελευθερία της έκφρασης των στοχασμών του ατόμου (προφορικά, γραπτά και δια του τύπου) καθώς και η ελευθερία της τέχνης, της επιστήμης, της έρευνας και της διδασκαλίας, που αποτελούν εκφάνσεις της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της συμμετοχής στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Χώρας» που κατοχυρώνονται από «τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 1 και 16 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 10 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α.» υπόκεινται «στους περιορισμούς που θέτουν τα άρθρα 10 παρ. 2 της ΕΣΔΑ, 2 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και τα συναφή άρθρα των ποινικών εν γένει νόμων. Η άσκηση των συνταγματικών αυτών δικαιωμάτων πρέπει να κρίνεται σε συνδυασμό με την απορρέουσα από τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 2 πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας για σεβασμό και προστασία της αξίας του ατόμου, στην έννοια της οποίας περιλαμβάνεται και η φυλετική και εθνική καταγωγή του, στην οποία και ανταποκρίθηκε με τον ν. 927/1979, και προεχόντως, με την επικύρωση, ως μέλος της διεθνούς κοινότητας, με το ν.δ. 494/1970 της υπογραφείσης στις 7-3-1966 Διεθνούς Συμβάσεως»

Παναγιώτης Δημητράς

Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), μέλος της Γραμματείας της Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.), μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας και μέλος της Συνέλευσης Εκπροσώπων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT). Συγγραφέας του βιβλίου Αναζητώντας τα χαμένα δικαιώματα στην Ελλάδα. Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής δημοκρατίας (2007).

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Περί «δυσαρμονίας» Σκοταδισμός

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά