Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Δεν υπάρχουν κόμματα χωρίς χώρα

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Δεν χρειάζεται οι χώρα άβουλους βουλευτές. Δεν χρειάζεται οι χώρα άβουλους βουλευτές. Φωτογραφία Αρχείου

Το πολιτικό σύστημα έχει χρεοκοπήσει. Η χώρα χρειάζεται πολίτες με λογική. Και πολιτικούς που παιδεύονται να βρουν λύσεις, για τη σωτηρία της πατρίδας και για να μπορούμε να κοιμόμαστε χωρίς εφιάλτες.

 

Δεν έφταιγε ο ίδιος. Τόσος ήτανε.

 

Το έλεγε ο Ησίοδος στη Θεογονία (116-118): «απ’ όλα πρώτο, λοιπόν, ήταν το Xάος και έπειτα η Γη με την πλατιά αγκάλη, για όλους τόπος αιώνια ασφαλής».

Ασφαλής σημαίνει: στύψτε τώρα τα μυαλά σας, όσα έχουν μείνει αλώβητα, μέσα στα κεφάλια σας, να προτείνετε λύσεις.

Για όλους ασφαλής. Το επαναλαμβάνω. Για όλους ασφαλής…

Τελικά, ακόμη και τα στοιχειώδη θα πρέπει με ουρλιαχτά να τα σπρώχνουμε, για να γίνονται κατανοητά.

Παντού επικρατεί το χάος.

Στο Ποτάμι πάνε για να κάνουν συνέδριο, επειδή λέει το προγραμμάτισαν καιρό πριν…

Βέβαια, ο καθένας φαίνεται από το πόσο αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του καιρού και, κυρίως, από τις προτεραιότητες που βάζει.

Και ναι, μεν, ο Αλέξης Τσίπρας, όπως ισχυρίζεται ο Σταύρος Θεοδωράκης, θυμίζει το παλιό, ενώ το συνέδριο αυτό, όπως γίνεται, τις μέρες που γίνεται, με τον τρόπο που γίνεται, μυρίζει φρεσκάδα.

Εάν, όντως, αυτό που πρεσβεύει το Ποτάμι θέλει να κουβαλάει και κάτι με προοπτική, μία θα ήταν σήμερα η κίνησή του, που θα έδειχνε ότι, όντως, δεν είμαστε ντουβάρια, βλέπουμε τι γίνεται μπροστά μας και αναβάλουμε το συνέδριά μας για καιρούς καταλληλότερους. Όλα τα υπόλοιπα που λέγονται, ούτε καν ως ερζάτς πυροτεχνήματα, μέσα στο λιοπύρι, δεν μπορούν να μοιάσουν.

Η τοπική κυβέρνηση της Βαλένσιας ζήτησε απ’ ευθείας από τον περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου να πάρει χίλιους πρόσφυγες, τώρα.

Και αντί οι πολιτικές ηγεσίες να στραφούν προς μία τέτοια προοπτική, συνομιλούν περί τη διαδικασία.

Το πρώτο πανσπουδαστικό συνέδριο, το 1976, είχε διαρκέσει είκοσι μέρες. Από τις οποίες είκοσι μέρες, οι δεκαπέντε, και δεν υπερβάλλω καθόλου, ήταν καβγάδες για τη διαδικασία. Ετσι και τώρα.

Είναι ανάγκη, κυρία Γεννηματά, να συζητήσετε μεταξύ σας, παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου;

Σας εμπνέει τόσο πολύ ο άνθρωπος που προεδρεύει στη χώρα μας, επειδή ικανοποίησε τα ζόρια του Νίκου Βούτση;

Έχετε κάτι να προτείνετε ;

Πηγαίνετε στον πρωθυπουργό και στους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, προτείνετέ το εάν όντως είναι λύση και ανακοινώστε το και στον πολίτη, για να καταλάβει τι σκέφτεστε για τη χώρα ή αν το μονο που σας νοιάζει είναι το κατάστημα, που καιρό τώρα είναι έτοιμο για κεπέγκι.

Για να κρίνει και ο πολίτης, ο οποίος τρελαίνεται με αυτά που βλέπει, και με το φασισμό των κλειστών δρόμων.

Δεν τολμάτε όμως, ούτε εσείς ούτε κανείς άλλος. Γιατί δεν έχετε τι να πείτε. Αν είχατε, θα το είχατε βροντοφωνάξει καιρό τώρα. Απλώς, για δημοσιότητα και λίγα ψίχουλα προσοχής πασχίζετε κι εσείς.

Άλλο απλό ερώτημα: γιατί κάθε μέρα, νύχτα μέρα, πρέπει τα τηλεοπτικά κανάλια να γυρνάνε από μπλόκο σε μπλόκο; Θέλει αίμα το κοινό; Θέλουν να πουν τη γνώμη τους οι αγρότες και οι γνήσιοι δημοκράτες των καναλιών πρέπει να την προβάλουν; Ας τους φωνάξουν στα στούντιο και ας πουν ό,τι θέλουν – θα ακούμε κι από εκεί.

Αλλά αυτό το ανελέητο σφυροκόπημα της εικόνας των ψευτοτσαμπουκάδων, από τα μπλόκα, με τους από πίσω κολαούζους, για τις ανάγκες του πλάνου, και τις απαραίτητες φωτιές, γιατί το κοριτσάκι με τα σπίρτα κρυώνει για πόσο καιρό ακόμα θα μας βασανίζουν;

Δεν υπάρχουν περιθώρια, Σταύρο Θεοδωράκη, γι’ αυτού του τύπου τις πολυτέλειες. Θα μιλήσει ο Φερχόφσταντ με τον Πιτέλα, σε μιαν Ευρώπη που καταρρέει και όπου οι σοσιαλιστές και δημοκράτες προτείνουν την αφωνία τους, ως πολιτική λύση.

Γιατί δεν ρωτάτε, κύριε Θεοδωράκη, τους ευρωβουλευτές σας για τον Πιτέλα και την παραγωγή ιδεών;

Αλλά ξέχασα, τα ξέρετε εσείς αυτά από μόνος σας. Γιατί να ρωτήσετε ανθρώπους που ξέρουν πιο πολλά από σας;

Εδώ, θα πείτε, πήγατε στη Λέσβο για να κάνετε δηλώσεις με φόντο τον πόνο και τον σπαραγμό των προσφύγων. Και πλάι στο συνέδριο, όπου θα κάνετε το συνέδριο είναι μαζεμένοι κάποιοι χιλιάδες ξεσπιτωμένοι. Σας νοιάζει; Αν ναι, μην επαναλάβετε την απρεπή μιντιακή εμφάνιση της Λέσβου…

Έχει νόημα να το φωνάζουμε: το πολιτικό σύστημα προσπάθησε να σώσει τον εαυτό του, όχι τη χώρα. Ώς τώρα, τα είχε ψιλοκαταφέρει, για τον εαυτό του, όμως η χώρα βούλιαζε.

Ξέχασαν, όμως, οι άφρονες ότι χωρίς χώρα δεν θα υπάρχουν ούτε τα πολιτικά κόμματα. Και κάπως έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση.

Πάμε να φύγουμε τώρα. Από δω και εμπρός, το έργο είναι για ανθρώπους που στη φλέβα τους κυλάει αίμα και το μυαλό τους δεν ψάχνει να γεννήσει καινούργια σλόγκαν για την τηλεόραση, υποτίθεται καταργώντας τα παλιά.

Η χώρα χρειάζεται πολίτες με λογική. Και πολιτικούς που παιδεύονται να βρουν λύσεις, για τη σωτηρία της πατρίδας και για να μπορούμε να κοιμόμαστε χωρίς εφιάλτες.

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης

Σύμβουλος επιχειρήσεων.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά