Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Δαρδανοσλαβία!

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Στιγμιότυπο από τη μεγάλη διαδήλωση του 1992 στη Θεσσαλονίκη, με κεντρικό σύνθημα: "Η Μακεδονία είναι ελληνική". Στιγμιότυπο από τη μεγάλη διαδήλωση του 1992 στη Θεσσαλονίκη, με κεντρικό σύνθημα: "Η Μακεδονία είναι ελληνική". Φωτογραφία Αρχείου

Δυο διαφορετικές εκδοχές του όντως ευρωπαίου πολίτη - ή, πώς και γιατί ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος αντιμετώπισε το Μακεδονικό με επιχειρήματα του ελληνικού εθνικισμού (ζητούσε, με πρόσφατη επιστολή του στην Καθημερινή, να ονομαστεί η γειτονική χώρα Δαρδανοσλαβία), σε αντίθεση με τον Γιώργο Κουμάντο και την απολύτως συγκροτημένη δική του θεώρηση. [TBJ]

Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος ήταν ένας εξαιρετικά ανήσυχος και ζωντανός άνθρωπος, μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Παρακολουθούσε από κοντά τις εξελίξεις, ανησυχούσε επειδή έβλεπε την χώρα να ξεφεύγει από την ευρωπαϊκή  της τροχιά και ενδιαφερόταν πολύ για την παιδεία […] Μέλος μιας γενιάς που τα έζησε όλα και τα έδωσε όλα στην πατρίδα, βαθύτατα πατριώτης και γνωστής της ιστορίας της, ο Δεσποτόπουλος θα μας λείψει σαν μια σοφή φωνή.

 

Με αυτά τα λόγια αποχαιρέτισε ο διευθυντής της Καθημερινής, Αλέξης Παπαχελάς, τον και τακτικό επιστολογράφο της εφημερίδας (http://www.kathimerini.gr/848592/article/epikairothta/ellada/kwnstantinos-despotopoylos-anhsyxos-kai-zwntanos-mexri-ta-va8ia-toy-geramata).

Σε μεγάλο βαθμό, η περιγραφή του εκλιπόντος είναι ακριβέστατη, αν και για λίγο διαφορετικούς λόγους, που αντικατοπτρίζουν και την ελληνική ιδιαιτερότητα της πεποίθησης πως μπορεί να είναι κάποιος ταυτόχρονα οπαδός της ευρωπαϊκής τροχιάς της Ελλάδας και βαθύτατα πατριώτης, που στην Ελλάδα σημαίνει εθνικιστής και, άρα, το πολύ, επιδερμικά Ευρωπαίος στις αξίες του. Απόδειξη, η ακόλουθη από τελευταίες επιστολές του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου με την οποία «έβγαινε» από την εθνικιστική πλευρά στις ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες διαπραγματεύονται σύνθετη ονομασία για τη γειτονική χώρα που περιλαμβάνει το όνομα Μακεδονία, υπό την προϋπόθεση πως η ονομασία θα αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό και θα είναι για όλες τις χρήσεις (erga omnes): 

 

H ονομασία

Kύριε διευθυντά

Σε πρόσφατο δημοσίευμα ο μεσολαβητής μεταξύ Aθηνών και Σκοπίων φέρεται να δέχεται συμπερίληψη του ονόματος Mακεδονία στην ονομασία τού με πρωτεύουσα τα Σκόπια κράτους. Aς μου επιτραπεί να επιμείνω στην ορθή γνώμη, ότι ουδεμία επιτρέπεται παρείσφρηση της λέξεως Mακεδονία στην ονομασία τού περί τα Σκόπια κράτους. Δεν είναι οι Σκοπιανοί ομοεθνείς, έστω μακρινοί, του Mεγάλου Aλεξάνδρου και του Aριστοτέλους, γόνων της Mακεδονίας, περιοχής ελληνικής.

H ονομασία του κράτους πρέπει να συμφωνεί με την ονομασία του λαού του ή του εδάφους του ή μάλλον και των δύο. Tο περί τα Σκόπια κράτος, λοιπόν, έδαφος έχει την αρχαιόθεν ονομαζόμενη Δαρδανία και λαό από την ομάδα του μεγάλου έθνους των Σλάβων. H ορθή ονομασία του είναι άρα «Δαρδανοσλαβία», ευπρεπέστατη και αληθινή. Δεν τιμάει τους Σκοπιανούς η απάρνηση της σλαβικής τους εθνικότητας και ο σφετερισμός του ελληνικού ονόματος Mακεδονία.

K. I. Δεσποτόπουλος - Aκαδημαϊκός, πρώην υπουργός Παιδείας

 

Καθημερινή

10 Νοεμβρίου 2015

(http://www.kathimerini.gr/838149/opinion/epikairothta/politikh/grammata-anagnwstwn)

 

 

Ένδεκα και δεκαέξι χρόνια νωρίτερα, στην ίδια εφημερίδα, ένας πραγματικά Ευρωπαίος, ο Γιώργος Κουμάντος, έγραφε για το ίδιο θέμα και τον εξωπραγματικό και άκριτο ελληνικό πατριωτισμό (http://booksjournal.gr/slideshow/item/1082-ο-γιώργος-κουμάντος-και-τα-δικαιώματα):

 

Ο πόλεμος για το όνομα, που ποτέ δεν έπρεπε να γίνει, χάθηκε (και ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν έπρεπε να γίνει ήταν ότι προβλεπόταν πως θα χαθεί). Τι νόημα έχει τώρα πια ένας μάταιος κλεφτοπόλεμος οπισθοφυλακών; […] Εκεί που έφθασαν τα πράγματα, χώρος για αμοιβαίες υποχωρήσεις δεν υπάρχει πια. Το ιδεολόγημα της μακεδονικής ταυτότητας […] είναι το μόνο στοιχείο που μπορεί να διατηρήσει την ενότητα αυτού του κράτους. Τώρα πια η κύρια υποχώρηση δεν μπορεί παρά να είναι ελληνική. Ένας εξωπραγματικός και άκριτος πατριωτισμός δηλητηρίασε τις σχέσεις της Αθήνας με τα Σκόπια […] Το αγκάθι στις σχέσεις μας με τα Σκόπια πρέπει να φύγει αμέσως τώρα. Ας κλείσουμε και από ελληνική πλευρά ένα θέμα που έχει ήδη κλείσει τελειωτικά στην παγκόσμια συνείδηση (Καθημερινή23/5/1999).

Mπορεί κάποιοι να διεκδικήσουν μειονοτικά δικαιώματα; E, αυτά θα πρέπει να τα έχουν όχι γιατί κάποιος τρίτος τούς υποστηρίζει, αλλά γιατί μας το επιβάλλουν η δημοκρατική μας ευαισθησία και οι διεθνείς μας υποχρεώσεις (Καθημερινή12/12/2004).

Παναγιώτης Δημητράς

Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), μέλος της Γραμματείας της Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.), μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας και μέλος της Συνέλευσης Εκπροσώπων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT). Συγγραφέας του βιβλίου Αναζητώντας τα χαμένα δικαιώματα στην Ελλάδα. Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής δημοκρατίας (2007).

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά