Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα στέλνει περήφανο διορισμό

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από την  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες
Ο γραμματέας της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, Ιάσων Σχινάς-Παπαδόπουλος. Ο γραμματέας της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, Ιάσων Σχινάς-Παπαδόπουλος. Φωτογραφία Αρχείου

H αλήθεια είναι ότι είσαι σαν όλους τους άλλους. Γιατί κι εσύ στα πράγματα ήθελες να έρθεις. Γιατί κι εσύ, όπως έκανε ολόκληρη η γενιά του Πολυτεχνείου, ξένους αγώνες καπηλεύεσαι.

Το «υποφέραμε» είναι πάντα σε άλφα πληθυντικό, της οικογένειας. Λες και ήμασταν όλοι μαζί μέσα στην βάρκα για την Μακρόνησο, στα βασανιστήρια, στο δίλημμα της υπογραφής. «Ξέρουμε πώς είναι, δεν θα γίνουμε ποτέ σαν τους άλλους». Δεν θα υποκύψουμε, δεν θα σταματήσουμε, αυτό «μας επιβάλλει η ιστορία». Κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως κανείς δεν σε κυνηγά, πως κανένας νεκρός δεν ζητά δικαίωση (όλοι το ίδιο μάταια πέθαναν), πως δεν ζεις σε χούντα, αλλά σε κανονική δημοκρατία -και έχεις δικαιώματα και υποχρεώσεις και ευθύνες ίδιες με όλους τους άλλους- τότε οι αγώνες που δεν ήταν ποτέ προς επίδειξη, γίνονται παράσημα για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα. Γιατί η αλήθεια είναι ότι είσαι σαν όλους τους άλλους. Γιατί κι εσύ στα πράγματα ήθελες να έρθεις. Γιατί κι εσύ, όπως έκανε ολόκληρη η γενιά του Πολυτεχνείου, ξένους αγώνες καπηλεύεσαι.

Αυτή όμως είναι η κατάντια της δικής μου της γενιάς, όχι των προηγούμενων. Μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι ο κόσμος μας χρωστάει για πράγματα που δεν κάναμε ακόμη. Η κρίση των τελευταίων χρόνων μας μπόλιασε με μίσος και οργή, τα οποία χρειάζονται μεγάλες δόσεις αυτοσυγκράτησης για να μην βγουν στην επιφάνεια. Είναι αυτά που δημιούργησαν από την μία τα μαύρα μπλουζάκια κι από την άλλη την ψευδαίσθηση ότι δύο μήνες κατάληψη ισοδυναμούν με δέκα χρόνια εξορία.  Μ’ αυτά και μ’ αυτά, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, το αριστερό -με ή χωρίς εισαγωγικά- παρελθόν, απαντά από μόνο του σε οικογενειακούς διορισμούς, που μπορεί, ίσως, να έγιναν αξιοκρατικά. Κι αν με κάτι θυμώνω είναι πως κάποτε ζήλεψα τον γραμματέα της νεολαίας Σύριζα, γιατί ο παππούς του ήταν στο αντάρτικο-ο δικός μου παππούς πότισε την Παραμυθιά με το αίμα άμαχων Τσάμηδων. Αλλά δεν πειράζει, η αριστερά δεν πιστεύει στην οικογενειακή ευθύνη. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.  

Μυρτώ Λιαλιούτη

Δημοσιογράφος.

1 σχολιο

  • Γιατί δεν μπορώ να κοινοποιήσω το άρθρο " Ο Γοργοπόταμος......"

    Συνδεσμος σχολιου
    Φιλιτσα Πολυμενάκου Φιλιτσα Πολυμενάκου Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016 17:54

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά