Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Η αποστροφή των ζηλωτών για τη νεωτερικότητα και η απήχησή της

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015, Αθήνα. Ορθόδοξοι ζηλωτές διαδηλώνουν εναντίον του Αντίχριστου. Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015, Αθήνα. Ορθόδοξοι ζηλωτές διαδηλώνουν εναντίον του Αντίχριστου. Γιώργος Καρπούζας

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το απόγευμα, στη συμβολή των οδών Μακρυγιάννη και Διονυσίου Αρεοπαγίτου μπροστά από το άγαλμα του Μακρυγιάννη έγινε μία συγκέντρωση Ορθοδόξων Ελλήνων κυρίως, αλλά όχι μόνο του Παλαιού Ημερολογίου, οι οποίοι ήθελαν να διατρανώσουν την αντίθεση τους στην επικείμενη εισαγωγή της Κάρτας του Πολίτη. Με αυτή την αφορμή καταγγέλθηκαν πλείστες πρακτικές, πρόσωπα και τρόποι ζωής που σχετίζονται με τη νεωτερικότητα και ήρθαν στην επιφάνεια ιδέες και τάσεις που συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα της ελληνικής εκδοχής του θρησκευτικού συντηρητισμού.

Στην Κάρτα του Πολίτη, όπως και σε προηγούμενες διοικητικές και γραφειοκρατικές μεταρρυθμίσεις σαν τον ΑΦΜ και τον ΑΜΚΑ ή και το ηλεκτρονικό Barcodeστα προϊόντα, βλέπουν μια δέσμευση της ανθρώπινης ελευθερίας όπως την αντιλαμβάνονται. Ερμηνεύουν τις πρακτικές αυτές πολιτικά ως εργαλεία της παγκόσμιας διακυβέρνησης των σιωνιστών και θεολογικά ως σημεία της έλευσης του Αντιχρίστου στην οποία αναφέρεται το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Ακόμα και στους κύκλους της Ελληνορθοδοξίας  οι απόψεις αυτές  είναι μειοψηφικές, πράγμα που το γνωρίζουν οι θιασώτες τους, γι’ αυτό μιλούσαν για το μικρό πλήρωμα και την αδράνεια της Διοικούσας Εκκλησίας. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν το μειοψηφικό τμήμα μιας φθίνουσας κοσμοθεωρίας που προσπαθεί να προσαρμοστεί στους Νέους Καιρούς. Ωστόσο σε αντίθεση με τα ανοίγματα προς τον νέο στα οποία επιδίδονται με ζήλο άλλες εκδοχές του Χριστιανισμού, όπως για παράδειγμα ο Καθολικισμός, στον 20ό αιώνα με τη 2η Βατικανή Σύνοδο και στις μέρες μας υπό την ηγεσία του Πάπα Φραγκίσκου, οι Ορθόδοξοι Ζηλωτές δεν θέλουν να ανοιχτούν στο νέο το οποίο δεν αντιλαμβάνονται ως ευκαιρία αλλά ως απειλή για τα ιερά και τα όσια.

Πιθανώς βέβαια από μια άποψη να έχουν δίκιο. Ήτοι, η παραδοσιακή θρησκεία όπως την κληροδότησε η βιωμένη πείρα και η νεωτερικότητα όπως εισήχθη στη χώρα μας από τη Δυτική Ευρώπη να είναι δύο μεγέθη εν τέλει ασύμβατα και εχθρικά και τελικά να μην είναι εφικτό η συλλογικότητα να υπηρετεί και τα δύο ταυτόχρονα και να πρέπει να κάνει μια επιλογή μηδενικού αθροίσματος. Όλα τα υπόλοιπα να είναι τακτικισμοί και απονεννοημένα διαβήματα. Οπότε γιατί να βάζει κανείς νερό στο κρασί του αφού στο τέλος θα μείνει μόνο νερό; - όπως είπε πρόσφατα ο Βασίλης Λεβέντης στη Βουλή αναφερόμενος σε άλλη περίπτωση αλλά με τα ίδια συμπεράσματα.

Ίσως, αλλά στην Ιστορία και την κοινωνία σπάνια οι αντιθέσεις έχουν την ίδια κρυστάλλινη διαύγεια όπως στην αναζήτηση της λογικής και ιδεολογικής συνέπειας. Η πραγματικότητα είναι συνήθως μεσοβέζικη και συγκριτική. Αυτό της το χαρακτηριστικό αρνούνται με πάθος οι Ζηλωτές. Ακούγοντας τους ομιλητές διαπίστωσα ότι δεν είχαν καμία διάθεση να υιοθετήσουν τις τακτικές της καταλλαγής και της διαλλακτικότητας. Θεολογικά έβλεπαν σε πρακτικά θέματα διακανονισμού του συλλογικού βίου τον δάκτυλο του Αντιχρίστου, πολιτικά την έπιδραση του σιωνισμού, της μασονίας και την επιδίωξη αυτών για παγκόσμια κυριαρχία. Κάποιοι κληρικοί, μοναχοί και μέλη χριστιανικών συλλόγων και σωματείων έμεναν στο βλαπτικό για τη σωτηρία των Ορθοδόξων Χριστιανών χαρακτήρα των μέτρων αυτών – άλλοι πολιτικότερα προσανατολισμένοι μιλούσαν για τον κίνδυνο της πατρίδας από τα διεθνή κέντρα και την εθνική απειλή για τους πατριώτες.

Δεν έλειψε ο οξύς λόγος. Στηλιτεύτηκε ο αντιρατσιστικός νόμος, το GayPride, η εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία στις νεότερες τάξεις. Ο κοινοβουλευτισμός, έργο του εβραίου, μασόνου και ομοφυλόφιλου Όλιβερ Κρόμγουελ έγινε αντικείμενο δυσμενούς σύγκρισης με την πραγματική δημοκρατία. Κατακρίθηκε ο ανώτερος κλήρος ως συμβιβασμένος. Σιωνισμός, μασονία, Βατικανό δαιμονοποιήθηκαν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποκλήθηκε όργανο του Σατανά και η παρούσα ελληνική κυβέρνηση προδότες και αντίχριστοι. Η Κάρτα του Πολίτη υπήρξε η αφορμή για να ομαδοποιηθούν μία σειρά από πρόσωπα, τάσεις, θεωρίες, πρακτικές και τρόποι ζωής και να καταδικαστούν ως προορισμένοι για το Αιώνιο Πυρ.

Βέβαιοι για τη μεταθανάτια δικαίωσή τους οι Ζηλωτές πιθανώς να παρηγορούνται για τη μικρή εγκόσμια τους απήχηση. Ωστόσο οι ιδέες αυτές σε αρκετά παραλλαγμένη και μετριασμένη μορφή είναι περισσότερο διαδεδομένες από ό,τι οι περισσότεροι μορφωμένοι θα ήθελαν να πιστέψουν. Είναι η μαγιά από την οποία αντλεί ο εθνολαϊκισμός, και ο δεξιός και ο αριστερός.  Η μικρή ομάδα των φανατικών που συγκεντρώθηκε εκφράζει σε οξύτατη μορφή ιδέες διαδεδομένες σε μεγάλο εύρος αλλά και βάθος.

Βέβαια δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι από την οπτική της δικής τους ταυτότητας έχουν δίκιο. Πράγματι όλοι αυτοί οι νεωτερισμοί και εκσυγχρονισμοί πλήττουν βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και πρακτικές και στάσεις ζωής. Όλοι οι άνθρωποι θίγονται όταν σχετικοποιούνται  οι προσφιλείς τους αλήθειες. Η αίσθηση υπεροχής με την οποία τους αντιμετωπίζει ο έξω και ο γύρω κόσμος μάλλον τους συσπειρώνει και ερεθίζει το αγωνιστικό τους φρόνημα. Εμπεδώνει την πεποίθηση ότι εργάζονται για ένα ανώτερο ιδανικό μέσα σε έναν κόσμο άλλοτε αδιάφορο και άλλοτε εχθρικό. Το μικρό πλήρωμα θα έχει παράλληλα την πίστη ότι αποτελεί ένα εκλεκτό πλήρωμα. Πιθανώς όμως να μεταφέρει την άποψη στον ελληνικό λαό ότι αποτελεί έναν μικρό αλλά εκλεκτό λαό.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά