Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Γιατρέ μου, διαβάζω εξομολογήσεις συριζαίων!

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Η Ελλάδα ως ευρωπαϊκό ανέκδοτο (συμβολισμένη με τον Γουίμπι / Πόλντο, τον λαίμαργο χαραμοφάη κυνηγό σάντουιτς των ιστοριών του Ποπάυ), από τον γελοιογράφο Kaamran Hafeez, στον New Yorker. Η Ελλάδα ως ευρωπαϊκό ανέκδοτο (συμβολισμένη με τον Γουίμπι / Πόλντο, τον λαίμαργο χαραμοφάη κυνηγό σάντουιτς των ιστοριών του Ποπάυ), από τον γελοιογράφο Kaamran Hafeez, στον New Yorker. Kaamran Hafeez / New Yorker

Προς μεγάλη μου έκπληξη, με συλλαμβάνω να διαβάζω εμβριθώς σπαραξικάρδια κείμενα απογοητευμένων συριζαίων. Να το κοιτάξω μήπως είναι σοβαρή η κατάστασή μου; Όλες οι συστάσεις για ψυχιάτρους ευπρόσδεκτες, αλλά νομίζω ότι μόνος μου έχω βρει την αιτία του νοσηρού εθισμού που αναπτύσσω τις τελευταίες μέρες.

Διαπιστώνω τα εξής πράγματα επιδιδόμενος σ’ αυτή την διεστραμμένη ασχολία:

* Βρίσκω πολλά από τα κείμενα που διαβάζω απροσδόκητα ειλικρινή. Δεν είναι και λίγο πράγμα να γράφουν συριζαίοι ότι «δεν είχαμε κανένα σχέδιο» ή ότι «η κυβέρνησή μας αποδείχθηκε ανίκανη». Έως πριν από λίγες εβδομάδες οι ίδιοι άνθρωποι διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους, έστω από κομματικό πατριωτισμό, ότι η κυβέρνηση της «πρώτη φορά Αριστεράς» υλοποιούσε το άρτιο ριζοσπαστικό σχέδιο με στελέχη που και περγαμηνές είχαν και άπειρα ένσημα στη δουλειά είχαν κολλήσει.

* Βρίσκω ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα τη διαπίστωση ότι η ασυνάρτητη ιδεολογία του μέχρι πρότινος ΣΥΡΙΖΑ είχε τόσο σφιχτή ημερομηνία λήξης, ίσως και νωρίτερα απ’ ό,τι περίμενα. Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι δεν είχαν καμία λογική βάση – επρόκειτο απλά για δοξασίες ενισχυμένες με τον πολλαπλασιαστή του βολονταρισμού και διανθισμένες με ευσεβείς πόθους. Μόλις ήρθε η σύγκρουση με την αμείλικτη πραγματικότητα, οι επαναστατικές ιαχές χάθηκαν εν μέσω ενός συνδυασμού οργής και κατάθλιψης ή παραίτησης.

* Μέσα στον ορυμαγδό των κειμένων που διαβάζω, γιατρέ μου, βρίσκω ορισμένα που βρίθουν απαξιωτικών χαρακτηρισμών για τον μέχρι πρόσφατα αναμφισβήτητο ηγέτη και υπέρλαμπρο αστέρα της ευρωπαϊκής Αριστεράς, τον Αλέξη Τσίπρα. Οι συντάκτες τους εξομολογούνται την απογοήτευσή τους, πασπαλισμένη με μπόλικη οργή για τον ανερυθρίαστο προδότη που προσχώρησε εν μία νυκτί στον επάρατο νεοφιλελευθερισμό.

* Δεν ξέρω τι θα γίνει μ’ όλους αυτούς τους απογοητευμένους ανθρώπους που παρασύρθηκαν από την ανέξοδη υποσχεσιολογία του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα βρίσκονται σε αδιέξοδο. Εικάζω ότι κάποιοι θα αποσυρθούν από τη δράση και θα επιλέξουν την αποχή στις προσεχείς εκλογές, άλλοι θα συνεχίσουν τους «κοινωνικούς αγώνες» συμπορευόμενοι με τη Λαϊκή Ενότητα του ανένδοτου Παναγιώτη Λαφαζάνη, άλλοι θα παραδοθούν ψηφίζοντας πιο μετριοπαθή κόμματα, άλλοι θα αναζητήσουν καταφύγια τύπου Βασίλη Λεβέντη κι άλλοι ίσως διοχετεύσουν την οργή τους στρεφόμενοι προς τη Χρυσή Αυγή.

Αρκετοί θα παραμείνουν στο ΣΥΡΙΖΑ, είτε ως στελέχη είτε ως ψηφοφόροι. Πάντως, είναι δεδομένο ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα βγει αποδυναμωμένος από τις εκλογές, διότι ο ενθουσιασμός της 25ης Ιανουαρίου ή το Όχι της 5ης Ιουλίου έχουν εξατμιστεί μαζί με τις διαψευσθείσες δοξασίες. Προσβλέπω δε στην ανάγνωση πολλών άλλων συναρπαστικών κειμένων τους επόμενους μήνες, γιατρέ μου.  

Πλάμεν Τόντσεφ

Διεθνολόγος και πολιτικός αναλυτής.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά