Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2015

Τόσο ανίκανος δεν είναι

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Η ελληνική διαπραγμάτευση. Ο γελοιογράφος των Times, Πήτερ Μπρουκς, σαρκάζει. Η ελληνική διαπραγμάτευση. Ο γελοιογράφος των Times, Πήτερ Μπρουκς, σαρκάζει. Peter Brookes / The Times

Η παταγώδης αποτυχία του πρωθυπουργού στις διαπραγματεύσεις αποδίδεται κυρίως στην απειρία του. Το «παιδί», όπως λένε συχνά οι μεγαλύτεροι που πιστεύουν στην εντιμότητα του νέου Αλέξη Τσίπρα, είχε αγνές προθέσεις. Δυστυχώς υπερεκτίμησε τις ικανότητές του και η υπόθεση πήγε στραβά. Πολλοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι έκανε τρία βασικά λάθη. Θα αναφερθώ σε αυτά, ένα προς ένα. Θα καταλήξω ότι κανένα δεν ισχύει.

1) «Δεν είχε διαπραγματευτικό σχέδιο». Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές του 2012, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ είπε: «Αντίθετα με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που δεν είχαν σχέδιο, εμείς έχουμε. Δεν μπορούμε να αναλύσουμε, όμως, τώρα γιατί ο αντίπαλος δεν πρέπει να γνωρίζει τις θέσεις μας. Ωστόσο, είμαστε αισιόδοξοι και πάμε στη μάχη για την κερδίσουμε. Την αισιοδοξία μας τη βασίζουμε στην ανάλυση των γεωπολιτικών δεδομένων που δείχνουν ότι τα μεγάλα διεθνή συμφέροντα δεν θέλουν τη διάλυση της Ευρωζώνης» (δείτε τη δήλωσηεδώ). Είχε λοιπόν σχέδιο από το 2012, το οποίο φρόντισε να εμπλουτίσει μέχρι σήμερα. Μην έχετε καμία αμφιβολία. Το σχέδιο είχε γεωπολιτικές προεκτάσεις. Αυτό το σημείο ειδικά, κρατήστε το.

2) «Υπερεκτίμησε την δύναμη του δικαίου». Αρκεί να ανατρέξετε στην παραπάνω δήλωσή του για να αναγνωρίσετε ότι ο πρωθυπουργός δεν βασίστηκε στην αλληλεγγύη και τη δικαιοσύνη. Έβλεπε πάντα την Ευρώπη ως αντίπαλο και εχθρό. Σε απόκριση της δήλωσης του προ των εκλογών του 2012, μάλιστα, δημοσιεύτηκε άρθρο μου στην Καθημερινή που τον καλούσε να εγκαταλείψει τη ρητορική περί σκληρής διαπραγμάτευσης απέναντι στους εκβιαστές-εταίρους και να χρησιμοποιήσει τη ρητορική της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης στην Ευρώπη (δείτε εδώ). Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν πίστεψε στη δύναμη του δικαίου αλλά έδειχνε να πιστεύει ακράδαντα ότι οι Ευρωπαίοι θα υποχωρήσουν στον δικό του εκβιασμό. Διαδοχικά άρθρα μου από τότε μέχρι σήμερα απέβλεπαν στο να ξεσκεπάσουν αυτή την υπεραισιόδοξη και -το κυριότερο- λανθασμένη διαπραγματευτική τακτική (δείτε εδώεδώεδώ, εδώεδώ,εδώεδώεδώεδώεδώεδώ κι εδώ). Αν υπήρξε κάποιας μορφής υπερεκτίμηση, αυτή αφορούσε τη δύναμη του εκβιασμού, όχι τη δύναμη του δικαίου.

3) «Δεν ήξερε τις επιπτώσεις του Grexit». Με συνέντευξή του στην ΕΡΤ στις 14 Ιουλίου, ο πρωθυπουργός είπε ότι μόλις πρόσφατα ζήτησε μία έκθεση για τις επιπτώσεις του Grexit και συνειδητοποίησε, όταν τη διάβασε, ότι δεν αποτελούσε αξιόπιστη επιλογή. Πρέπει να μας περνάει για ιδιαίτερα εύπιστους -για να μην πω τίποτα χειρότερο-. Όταν ένα μεγάλο μέρος του κόμματός του μιλούσε ανοιχτά για επιστροφή στη δραχμή εδώ και πολλά χρόνια, είναι δυνατόν ο πρόεδρος του κόμματος να περίμενε να φτάσει στο παρά πέντε για να εξετάσει τις επιπτώσεις του Grexit; Όχι βέβαια. Τόσο ανίκανος δεν είναι.

Μην γελιέστε. Ο πρωθυπουργός είχε διαπραγματευτικό σχέδιο από το 2012. Τότε είχε ήδη αποφασίσει να εκβιάσει με την προοπτική του Grexit, το οποίο επεδίωξε μεθοδευμένα από τη στιγμή που κατέκτησε την πρωθυπουργία.  Ήξερε πολύ καλά που οδηγούσε τη χώρα. Το γεγονός επιβεβαιώνει ο πρώην υπουργός οικονομικών που παρουσιάζει τις λεπτομέρειες της προετοιμασίας της χώρας για τη ρήξη με τους εταίρους.

Θα μου πείτε, γιατί να το έκανε αυτό; Από τη μία μπορεί όντως να πίστευε λανθασμένα ότι υπήρχε η δυνατότητα οι Ευρωπαίοι να υποχωρήσουν. Από την άλλη, σκεφτόταν ότι, ακόμη κι αν δεν υποχωρούσαν, θα ήταν μικρό το κακό. Απλούστατα, θα μας πήγαινε στη δραχμή. Με άλλα λόγια, ή θα είχαμε υποχώρηση Ευρωπαίων ή επιστροφή στη δραχμή. 

Ε τότε, θα μου πείτε πάλι, γιατί δεν είμαστε ήδη στη δραχμή; Άλλωστε, πήρε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, ο κόσμος έχαψε το παραμύθι των «κακών Ευρωπαίων» και φανατίστηκε απέναντι στον εξωτερικό εχθρό. Όλα ήταν έτοιμα για τη δραχμή. Ο Βαρουφάκης ετοιμοπόλεμος, ο Λαφαζάνης στα κάγκελα, το σχέδιο καταρτισμένο.

Ένα πράγμα μόνο έλειπε: λεφτά. Η χώρα μπορούσε να προχωρήσει σε ρήξη αλλά το τελευταίο εξάμηνο η οικονομία είχε διαλυθεί. Η ύφεση επέστρεψε και το έλλειμμα διαφαινόταν μεγάλο. Χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση, οι μισθοί και οι συντάξεις δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν. Τότε ο κόσμος θα στρεφόταν ενάντια στον Τσίπρα πιο γρήγορα από την ταχύτητα του φωτός και με μεγαλύτερο μένος από όσο ένιωσε ποτέ εναντίον οποιουδήποτε. Αφήστε την υπόληψη και την υστεροφημία του, η ίδια η ζωή του θα διέτρεχε κίνδυνο.

Προφανώς κι αυτό το είχε λάβει υπόψη ο Τσίπρας. Τόσο ανίκανος δεν είναι. Λεφτά άλλωστε υπήρχαν. Είναι πραγματικά ηλίου φαεινότερον ότι ο πρωθυπουργός επένδυε στην υποστήριξη της Ρωσίας. Για αυτό και έκανε τα ταξίδια στη Μόσχα, για αυτό ήταν και έτοιμος «να ανοιχθεί σε καινούριες θάλασσες και να φθάσει σε νέα ασφαλή λιμάνια». Το υπονοούμενο είναι παραπάνω από σαφές στην ομιλία του πρωθυπουργού στην Αγία Πετρούπολη (δείτε εδώ) αλλά και στην ομιλία του στην κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Πέμπτη, όπου ισχυρίστηκε ότι η έξοδος από το ευρώ θα ήταν καταστροφική, εφόσον δεν υπήρξε υποστήριξη από φίλιες δυνάμεις. Για κάποιο λόγο, η υποστήριξη αυτή αποσύρθηκε τελευταία στιγμή. Ποιος ξέρει γιατί (μπορείτε να δείτε μία υπόθεση εδώ). Θα μάθουμε σίγουρα στο μέλλον, ελπίζουμε με τη βοήθεια του λαλίστατου πρώην υπουργού οικονομικών.

Μέχρι τότε, ας μην κοροϊδευόμαστε. Ο πρωθυπουργός ούτε ανέτοιμος ήταν ούτε κορόιδο ήταν. Σε περίπτωση που δεν υποχωρούσαν οι εταίροι στον εκβιασμό του, είχε σχέδιο για επιστροφή στη δραχμή και το επεδίωξε συστηματικά. Το σχέδιο, όμως, απετράπη την ύστατη ώρα και υπήρξε προσωρινή οπισθοχώρηση. Ας σταματήσουμε λοιπόν να τον υποτιμούμε. Τόσο ανίκανος δεν είναι.

ΥΓ. Παρά τα λάθη και το κακό αποτέλεσμα, την ικανότητά του μπορώ να την υπερασπιστώ. Μην μου ζητήσετε να κάνω το ίδιο για την εντιμότητά του.

Αλέξιος Αρβανίτης

Διδάκτωρ κοινωνικής ψυχολογίας. Διδάσκει στο τμήμα ψυχολογίας του Οικονομικού Κολλεγίου Αθηνών (BCA), στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα κατάρτισης στις διαπραγματεύσεις του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο τμήμα ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

1 σχολιο

  • Απο την εξελιξη των πραγματων φαινεται οτι ηταν ολοι πεισμενοι στηνκυβερνηση, για την τελικη υποχωρηση των αλλων Ευρωπαιων,οταν το πραγμα θα εφθανε στο αμην (μη πληρωμη της δοσης στο ΔΝΤ).Ο Τσιπρας και οι προεδρικοι με τιποτε δεν θα πηγαιναν στην δραχμη διοτι ξερανε πολυ καλα τις επιπτωσεις της ασυνταχτης χρεωκοπιας,(δραχμη και αθετηση πληρωμης χρεους),και για την χωρα αλλα και για τους ιδιους.Παιξανε ομως το παιχνιδι μεχρι τελους πεισμενοι για την τελικη υποχωρηση τηςΕΖ.Οταν ομως αντιληφθηκε ο Τσιπρας, οτι υπηρχαν δυναμεις ισχυρες στην ΕΖ,και σχεδιο, που θα του επετρεπαν ευχαριστως να υλοποιησει τον ταχα εκβιασμο,βρεθηκε σε πανικο ενω ειχε αφησει να διεξαχθει και το καταστροφικο δημοψηφισμα(στα πλαισια του εκβιασμου).Τοτε εκανε και την αναμενομενη απο πολλους εδω και μηνες ,κυβιστηση

    Συνδεσμος σχολιου
    manioan manioan Πέμπτη, 06 Αυγούστου 2015 10:45

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά