Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Αφαίρεση θα κάνουν κι όχι διαίρεση, συνάδελφοι!

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από  Παναγιώτης Γκλαβίνης Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες
Διαδήλωση με συνδικαλιστικά αιτήματα. Οι καθηγητές που βρίσκονται στην κυβέρνηση θα κατανοήσουν ότι η μοίρα της Ελλάδας δεν μπορεί να καθοριστεί με συνδικαλιστικούς τρόπους. Διαδήλωση με συνδικαλιστικά αιτήματα. Οι καθηγητές που βρίσκονται στην κυβέρνηση θα κατανοήσουν ότι η μοίρα της Ελλάδας δεν μπορεί να καθοριστεί με συνδικαλιστικούς τρόπους. Αρχείο The Books' Journal

Η ώρα της ευθύνης για τους καθηγητές πανεπιστημίου που παίζουν με τη φωτιά της εθνικής καταστροφής.

Εάν αληθεύει σήμερα ότι ο κ. Τόμσεν έρχεται από την Αμερική στις Βρυξέλλες για να συναντήσει την ελληνική αποστολή που μεταβαίνει στην Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα με νέα πρόταση, τότε φαίνεται πως υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να κλείσει παρά να μην κλείσει μια (σκληρή κατά τα άλλα) συμφωνία. Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ δεν θα μετακινούνταν αν δεν είχαν διαβεβαιώσεις ότι θα συζητηθούν όλα όσα αυτοί κρίνουν απαραίτητα προκειμένου να συναινέσουν σε μια συμφωνία. Το έχουμε ξαναδεί το έργο (αλλά ως φαίνεται δεν το μάθαμε…), όταν τον Σεπτέμβριο του 2011 η Τρόικα είχε αποχωρήσει και προκειμένου να επανέλθει, έλαβε τότε από την Ελληνική Κυβέρνηση τις διαβεβαιώσεις ότι η Ελλάδα θα συζητούσε όλα όσα πίστευαν ότι απαιτούνταν

Δεν νομίζω ότι άλλαξε κάτι τώρα, το ΔΝΤ δεν αλλάζει συνήθειες από τη μια μέρα στην άλλη, είναι ένας παλιός και συντηρητικός οργανισμός. Εκτός αν βρισκόμαστε ήδη στην εποχή του κλυδωνισμού και δεν το ξέρουμε (γιατί ο ασθενής το μαθαίνει συνήθως τελευταίος - εάν ποτέ), και αυτό που θέλουν να πετύχουν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί με την σημερινή κινητοποίηση είναι –στο πλαίσιο του PlanB πλέον– αφενός μεν να κοιμίσουν τις αγορές μέχρι τη στιγμή που θα επιλέξουν να προκαλέσουν την έκρηξηαφετέρου δε να στερήσουν από οποιαδήποτε δικαιολογία τους Έλληνες ότι αυτοί τουλάχιστον δεν έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους μέχρι την τελευταία στιγμή για να σώσουν τον ασθενή.

«Χρειαζόμαστε την ενότητα, πρέπει να αποφύγουμε την διαίρεση, είμαι βέβαιος ότι η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης θα κάνει αυτό που πρέπει: θα προσχωρήσει στο ρεαλισμό», είχε δηλώσει στις 3 Ιουνίου ο κ. Πρωθυπουργός, πριν μεταβεί στις Βρυξέλλες για να συναντηθεί με τον κ. Γιούνκερ. Είναι μια άποψη, αυτή περί της υποτιθέμενης διαίρεσης, την οποία ενστερνίστηκε πρώτος ο Υπουργός των Οικονομικών. Για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω, φοβάμαι ότι οι εταίροι μας άλλη πράξη θα κάνουν κι όχι διαίρεση, εάν συνεχιστεί αυτό το -κακόγουστο εκτός όλων των άλλων- παίγνιο. 

Κατά τη γνώμη μου, η ευθύνη γι’ αυτό βαρύνει τους πολυάριθμους συναδέλφους μου Πανεπιστημιακούς, οι οποίοι  στελεχώνουν την Κυβέρνηση. Ως γνωστόν, η αριστερά που κυβερνά αυτή τη στιγμή τη χώρα, γεννήθηκε στα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων, στα οποία και διδάσκει όπως ο υπογράφωνΜε το θάρρος που μου δίνει η συναδελφικότητα θέλω ν’ απευθυνθώ, λοιπόν, σε αυτούς σήμερα, για να τους πω ότι φέρουν τεράστια ευθύνη όχι μόνο γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια διαπαιδαγώγησαν την ελληνική κοινή γνώμη με ουρανομήκη ψεύδη, τα οποία έχουν κοντά ποδάρια και τώρα τα βρίσκουν μπροστά τους (ορισμένοι, μάλιστα, κάνουν και εμφανώς πίσω το τελευταίο διάστημα)αλλά και γιατί, ως Κυβέρνησηεννοούννα παίζουν εν ου παικτοίς στην πλάτη της χώρας.

Ως γνωστόν, αγαπητοί συνάδελφοι, «καταφέρατε» να βάλετε και τους δεκαοχτώ εταίρους μας στην Ευρωζώνη απέναντί μας με το τρισδιάστατο παιχνίδι εντυπώσεων, στο οποίο έχετεσυστηματικά επιδοθεί εδώ και πάνω από τέσσερις μήνες, ισχυριζόμενοι ότι διαπραγματεύεστεΑς δούμε για ποιες διαστάσεις πρόκειται:

Πρόκειται, κατ αρχήν, για την ευρωπαϊκή διάσταση. Εκεί καταφέρατε να «σπάσετε τα νεύρα» των Ευρωπαίων, όπως πρόσφατα δήλωσε ο κ. Σουλτς, κατά τα άλλα φίλος της χώρας. Δεν λυπάμαι τους Ευρωπαίους γιατί σπάσανε τα νεύρα τους, τη χώρα μας λυπάμαι όταν αυτοί κληθούν ν’ αποφασίσουν χωρίς την απαραίτητη νηφαλιότητα για μας χωρίς εμάς, διότι –όπως ίσως έχετε αντιληφθεί– τελευταία δεν μας καλούν ούτε στις κρίσιμες συναντήσεις τους.

Η δεύτερη διάσταση είναι η διεθνής. Εκεί πιστεύετε ότι σας επιτρέπεται να παίζετε μια με τον Πούτιν και μια με τον Ομπάμα. Προσέξτε λιγάκι, γιατί μπορεί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να συζητούν τους όρους του παιγνιδιού μαζί μας (διότι –στα μάτια τους τουλάχιστον– αυτοί εξακολουθούν να μας θεωρούν εταίρους, ενώ εμείς αντιπάλους), οι άλλοι δύο, όμως,δεν συνηθίζουν να παίζουν παρά μόνο με τους δικούς τους όρουςοι οποίοι είναι σκληροί για μικρά και ευάλωτα έθνη όπως η Ελλάδα την περίοδο αυτή.

Η τρίτη διάσταση είναι η εσωτερική. Εδώ κι αν παίζετε με τα νεύρα ενός ολόκληρου λαού… 

Συνάδελφοι,με αγάπη σας το λέω, γιατί στις Σχολές θα γυρίσετε κάποια στιγμή και μαζί θα συνεχίσουμε να ζούμε και να τα λέμεΑπό σας εξαρτιόμαστε τώρα. Μπορεί να βγήκατε με ψέματα, όμως βγήκατε και τώρα κυβερνάτε. Και καλά κάνετε. Γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν ήσασταν ευρωπαϊστές, το αντίθετο μάλιστα. Τώρα, όμως, καλείστε να διαχειριστείτε την τύχη της χώρας στην Ευρώπη. Εκεί, λοιπόν, καταφέρατε να τους βάλετε όλους απέναντι. Και τώρα μιλάτε για διαίρεση. Ποια διαίρεση, συνάδελφοι; Πάρτε μολύβι και χαρτί και κάντε την πράξη,μπορείτε να βγάλετε ποτέ 1 διαιρώντας στα 2 το 19; Δεκαοχτώ είναι απέναντί μας κι εμείς είμαστε μόνοι μας! Άλλη πράξη θα κάνουν οι εταίροι μας αν συνεχίσετε να παίζετε μαζί τους. Αφαίρεση θα κάνουν κι όχι διαίρεση!

* Ο Παναγιώτης Γκλαβίνης είναι αν. καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά