Κυριακή, 07 Ιουνίου 2015

Ομολογία διαπραγματευτικής αποτυχίας

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες
Γελοιογραφία του Χρήστου Παπανίκου από το 2013, που θα μπορούσε να έχει σχεδιαστεί σήμερα. Γελοιογραφία του Χρήστου Παπανίκου από το 2013, που θα μπορούσε να έχει σχεδιαστεί σήμερα. Χρήστος Παπανίκος / Αναγγελία

Ο μύθος του νυν πρωθυπουργού ως δεινού διαπραγματευτή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα της μεταπολίτευσης. Ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές με την απόλυτη σιγουριά ότι οι εταίροι μας θα συμφωνήσουν με τις θέσεις του και ότι θα πετύχει μεγάλη διαγραφή του χρέους. Τώρα πλέον αναρωτιέται γιατί οι εταίροι δεν συμφωνούν, μιλά για εξαπάτηση, προβληματίζεται για τις σκοπιμότητές τους, ελπίζει ότι θα συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις του. Που πήγε η σιγουριά του; Κάθε άλλο παρά ως ικανός διαπραγματευτής εμφανίζεται.

 

Ο ικανός διαπραγματευτής δεν κρίνεται από τους υψηλούς στόχους που θέτει ούτε από το ύψος των προσδοκιών που καλλιεργεί. Δεν κρίνεται από τις εκτιμήσεις του ούτε από τις ελπίδες του. Σίγουρα δεν κρίνεται από την θέλησή του να απορρίπτει συμφωνίες επειδή είναι μακριά από τις προσδοκίες του, ειδικά όταν οι εναλλακτικές του δυνατότητες είναι σαφώς χειρότερες.

Αν είναι κάτι που χαρακτηρίζει τον πετυχημένο διαπραγματευτή είναι η ικανότητά του να φέρει την άλλη πλευρά κοντά στις δικές του θέσεις, η ικανότητά του να πετυχαίνει συγκλίσεις. Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός ομολογεί ανοιχτά ότι οι εταίροι είναι πολύ μακριά από τις δικές του θέσεις είναι σαφής ομολογία αποτυχίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Το να ξορκίζει τους εταίρους δεν μειώνει την αποτυχία του. Μην λησμονούμε ότι αυτός ξεκίνησε όλη αυτή τη διαδικασία της συγκρουσιακής διαπραγμάτευσης με την υπόσχεση μίας επωφελούς συμφωνίας.

Όσο φιλόδοξος, τίμιος, μάγκας και αριστερός κι αν είναι ένας διαπραγματευτής άλλο τόσο άχρηστος είναι αν δεν πετύχει την συμφωνία. Η συμφωνία πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ευνοϊκότερη, είναι αλήθεια. Πάνω από όλα όμως πρέπει να είναι συμφωνία. Και για να επιτευχθεί, πρέπει οι θέσεις των πλευρών να συγκλίνουν, όχι να αποκλίνουν. 

Ας δούμε στο τέλος αν θα υπάρξει κάποιας μορφής σύγκλιση. Σε ενδεχόμενο τελικής αποτυχίας, ας μην προσπαθήσει ο κ. Τσίπρας να δικαιολογηθεί. Ας μην μεταθέσει το βάρος των ευθυνών στους εταίρους. Ας μην μεταθέσει το βάρος στην αντιπολίτευση και ας αφήσει το δημοσκοπικό παιχνίδι της μετάθεσης ευθυνών στο λαό.

Ο λαός δεν θέλει να διαλυθεί η χώρα. Θέλει απεγνωσμένα να πιστέψει τον λαοπλάνο πολιτικό που του υποσχέθηκε μαγικές λύσεις. Τέτοιες λύσεις δεν θα υπάρξουν, αντιθέτως θα είναι επώδυνες. Η ρήξη από την άλλη θα είναι καταστροφική. Ας αφήσει λοιπόν ο πρωθυπουργός τα επικοινωνιακά παιχνίδια, τις δημοσκοπήσεις, τα δημοψηφίσματα, τις εκλογές και ας αναλάβει το βάρος της ευθύνης που του αναλογεί. Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, τα λόγια θα είναι φτώχεια και η παραίτηση αυτονόητη.

Αλέξιος Αρβανίτης

Διδάκτωρ κοινωνικής ψυχολογίας. Διδάσκει στο τμήμα ψυχολογίας του Οικονομικού Κολλεγίου Αθηνών (BCA), στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα κατάρτισης στις διαπραγματεύσεις του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο τμήμα ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά