Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Το πανεπιστημιακό άσυλο ως φετίχ

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες
23/5/2015, απόγευμα. Πυρπολημένο τρόλεϊ στην οδό Πατησίων, έξω από το Πολυτεχνείο. 23/5/2015, απόγευμα. Πυρπολημένο τρόλεϊ στην οδό Πατησίων, έξω από το Πολυτεχνείο.

Ίσως το άσυλο να αποτελεί τον πλέον διαχρονικό φετιχισμό της μεταπολιτευτικής ελληνικής κοινωνίας. Με μία δόση υπερβολής μπορεί να υποστηριχθεί πως κατά περιόδους έχει ξεσηκώσει τόσο έντονες συζητήσεις όσο και το απόλυτο εσχατολογικό κείμενο, το μνημόνιο.  Φιλοσοφικές ή ορθότερα ψευδοφιλοσοφικές συζητήσεις για τα όρια της ελευθερίας, θολοπολιτισμικές ερμηνείες για τη δημοκρατία και τη δυνατότητα έκφρασης των σκέψεων και ιδεοληπτικές παραπολιτικές κραυγές για κεκτημένα δικαιώματα.

Πολιτικό τοτέμ χωρίς θυσίες σε αυτό δεν νοείται βέβαια, άλλωστε στο πλαίσιο της διαμάχης  για το άσυλο έχουν χτιστεί πολλές πολιτικές και πανεπιστημιακές καριέρες, ενώ έχουν χαθεί χιλιάδες εκπαιδευτικές ώρες και εκατοντάδες ερευνητικές προσπάθειες. Ακόμη μία αναφορά στα περί ασύλου βάσανα δεν έχει κανένα νόημα, άλλωστε οι διαφορετικές ιδεολογικές εκκινήσεις και θεωρήσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε παραγωγικές οσμώσεις της διαφορετικότητας στην περίπτωση του ασύλου δεν υφίστανται, εδώ κυριαρχεί ο νόμος της ιδεοληψίας και της επιβολής της μειοψηφίας με κάθε τρόπο και κόστος.

Γύρω από το άσυλο έχει δομηθεί μια διασταλτική ερμηνεία του νόμου, μια ελαστικοποίηση και προσαρμογή του στις ερμηνείες μειοψηφιών η οποία πολλές φορές περνά στα λεγόμενα ψιλά γράμματα. Στην πραγματικότητα όμως δημιουργεί μία κατάσταση ανομίας, μία ψευδοταυτότητα alacarte επιβολής του νόμου και των ορίων του. Ο νόμος δεν μπορεί να έρθει στα μέτρα μας, το άσυλο δεν μπορεί να έχει σχέση με ομάδες κουκουλοφόρων που καίνε, σπάνε, απειλούν, προπηλακίζουν και ασχημονούν. Δυστυχώς όμως αυτή η αίσθηση είναι κρατούσα και στον δημόσιο διάλογο, όπως αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ. Όπως τηλεοπτικό κανάλι που, πρόσφατα, έκλεισε την αναφορά του στα εκτεταμένα επεισόδια των κουκουλοφόρων οι οποίοι χρησιμοποίησαν το Πολυτεχνείο ως ορμητήριο, με την αναφορά: «δεν χρειάστηκε επέμβαση της αστυνομίας και σπάσιμο του ασύλου».

Στον δημόσιο διάλογο το άσυλο έχει συνδεθεί φετιχιστικά με την επιβολή του νόμου και τη «συντηρητική» ατζέντα, μόνο που αυτή είναι μία αφαιρετική και αντιθετική κατασκευή. Στην πραγματικότητα, το άσυλο έχει φετιχιστική αξία για την «προοδευτική» πλευρά και έχει συνδεθεί με την  ελαστικοποίηση του νόμου και των ορίων του, με μια ψευδοταυτότητα ανομίας- ελευθερίας. 

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Διεθνολόγος με ειδικότητα στα θέματα ασφάλειας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του Πριν το Μνημόνιο δεν έβλεπες.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά