Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Μεταφραστής και δημοσιογράφος, εκδότης της επιθεώρησης ρωσικού πολιτισμού Στέππα.

Αφουγκράζεται τον κόσμο γύρω της και γράφει τα βιβλία της - κατ' αρχάς δημοσιογραφικές μαρτυρίες αλλά, στην ουσία, κάτι πολύ βαθύτερο και διεισδυτικότερο. Η νομπελίστρια λογοτεχνίας 2015 μιλά αποκλειστικά στο Books' Journal, στον Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη. Παρακάτω, αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα της συνέντευξης, το πλήρες κείμενο της οποίας μπορείτε να το βρείτε στο τεύχος του περιοδικού που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα. 

Το μεγάλο ταλέντο, το πολυσχιδές έργο αλλά και η πολύπαθη ζωή της Ρωσίδας ποιήτριας Άννας Αχμάτοβα (1889 - 1966), φαίνεται ότι απασχόλησαν τη Σουηδική Ακαδημία, με αποτέλεσμα το όνομά της να συμπεριληφθεί στις υποψηφιότητες για το βραβείο Νόμπελ το 1966. Αυτό τουλάχιστον μαρτυρούν τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της Ακαδημίας, τα οποία δόθηκαν στη δημοσιότητα χθες, μετά την πάροδο των 50 ετών.

Εντός του 2017, πλέον, η επισήμανση ορισμένων ζητημάτων της διεθνούς σκηνής ίσως θα ήταν χρήσιμη για αναστοχασμό και περίσκεψη, σε μια εποχή κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι η απροσδιοριστία και η απουσία σταθερών, όπως συνέβαινε πριν από είκοσι πέντε χρόνια.

Η προχθεσινή επαναληπτική ψηφοφορία κατ’ απαίτηση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος είπε οργίλος στους συνέδρους «Αν καταλαβαίνετε τι ψηφίζετε καλώς. Αλλά αν δεν καταλαβαίνετε, τότε υπάρχει θέμα γιατί ψηφίσατε ενάντια στην εισήγησή μου», δεν είναι ένα τυχαίο και αποσπασματικό ξέσπασμα λόγω της έντασης (;) των εργασιών του συνεδρίου. Είναι η πιο γνήσια έκφραση μιας μακράς παράδοσης της ελληνικής Αριστεράς που έχει τις απαρχές της στη σωτηριολογική περί ηγέτη θεώρηση της Τρίτης Διεθνούς, σύμφωνα με την οποία αυτός και μόνο είναι ο φορέας, κάτοχος και νομέας της μίας και απόλυτης αλήθειας.

 

Στη Ρωσία, το λουτρό είναι μια ξεχωριστή συνήθεια, μια τελετή που την τιμούν σε όλη την απέραντη ενδοχώρα. Και φυσικά, όπως κάθε τελετή, έχει και την τελετουργία του. Αργή και απολαυστική.

Το Λιουμπέτς είναι ένα χωριό, στην περιοχή του Βλαντίμιρ. Το Λιουμπέτς είναι η μεθόριος ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στη Ρωσία που χάνεται και στη Ρωσία του παρόντος. Το Λιουμπέτς είναι ένα χωριό δίπλα στο ποτάμι. Το Λιουμπέτς είναι ιδέα.

Σε απόσταση 425 χιλιομέτρων από την Μόσχα, στο κυβερνείο του Νίζνι Νόβγκοροντ, βρίσκεται ένα μικρό χωριό, με μόλις 6.500 κατοίκους, το οποίο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της ρωσικής ιστορίας και Ορθοδοξίας. Πρόκειται για το χωριό Ντεβέγιεβο και την γυναικεία μονή της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεραφείμ του Σαρόφ. Κατά την ρωσική ορθόδοξη παράδοση υπάρχουν τέσσερα «περιβόλια» της Παναγίας στη Γη. Αυτά είναι το Άγιο Όρος, η μονή των Σπηλαίων στο Κίεβο, η Ιβερία (δηλαδή η μονή του Νέου Άθωνα στην Γεωργία - Αμπχαζία) και η μονή στο Ντεβέγιεβο.

Πέθανε και κηδεύτηκε ένας σπουδαίος διευθυντής φωτογραφίας, ο Βαντίμ Γιούσοφ, ένας μάγος της εικαστικότητας ταινιών σκηνοθετών όπως ο Ταρκόφσκι - με τον οποίο συνεργάστηκαν σε τρία φιλμ αλλά τα έσπασαν στα γυρίσματα του Στάλκερ [ΤΒJ]

Με έμβλημα τον εστεμμένο βασιλικό αετό, κυματίζει στον άνεμο η σημαία της ηγεμονίας του Σούζνταλ, της πολιτείας, το όνομα της οποίας αναφέρεται για πρώτη φορά στα Χρονικά των αρχών του 11ου αιώνα. Μας υποδέχεται στην είσοδο της πόλης. Αρχικά την είδαμε στη στροφή του ποταμού, λίγο πριν από τη μεγάλη γέφυρα, να ξεπροβάλλει λες και αναδυόταν μέσα από τα νερά του. Πρώτα οι τρούλοι των εκκλησιών, μετά τα καμπαναριά, όλα στο τοπικό αρχιτεκτονικό στυλ της «ρωσικής λαμπάδας», και στη συνέχεια τα υπόλοιπα κτίρια, οι κήποι και τα περιβόλια της πόλης.

Πέρασε κιόλας ένα τέταρτο του αιώνα, από εκείνες τις ταραγμένες αυγουστιάτικες ημέρες της Ρωσίας, τότε που μια ομάδα μέθυσοι αξιωματούχοι του Κομμουνιστικού Κόμματος, συνεπικουρούμενοι από άκαπνους στρατηγούς του Γενικού Επιτελείου, έκαναν το πραξικόπημα - οπερέτα για την ανατροπή του τότε προέδρου της ΕΣΣΔ και Γενικού Γραμματέα του ΚΚΣΕ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.

Σελίδα 1 από 7