Γιώργος Μαρκατάς

Γιώργος Μαρκατάς

Yποψήφιος διδάκτωρ στον Τομέα Κοινωνικής Θεωρίας και Κοινωνιολογίας του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είδα πρόσφατα δύο σημαντικά έργα τέχνης. Το Ex Machina (σκην. Άλεξ Γκάρλαντ, 2014) και το 2001 - Η Oδύσσεια του διαστήματος (σκην. Στάνλεϋ Κιούμπρικ, 1968) Το πρώτο είναι παιδάκι του δεύτερου αλλά έχει μεταφέρει τον ίδιο προβληματισμό στο σήμερα. Ποιος είναι αυτός; Ο άνδρας συχνά το παίζει θεός στη θέση του θεού. Όταν το κάνει αυτό «γαμιέται το σύμπαν», για να χρησιμοποιήσω μια κατάλληλη και απολύτως ταιριαστή φράση για τη θεματική που συζητάμε. Κατά κάποιον τρόπο, αυτό λένε και τα δύο έργα. Όταν ο άνδρας το παίζει θεός γαμιέται το σύμπαν.

Eίδα το περίφημο video του Mikeius που τιτλοφορείται “Ο ευγενής άγριος και η βία της αναρχίας”. Δεν έχω παρακολουθήσει το σύνολο των συζητήσεων, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι έχει προκύψει ένα έντονα heated debate.

Σελίδα 2 από 2