Η Πολυάννα στη Μίλητο

Κερασένια Σ. Παπαλεξίου, Εισαγωγή στην Οντολογία των Προσωκρατικών, Ζήτρος, Θεσσαλονίκη  2015, 250 σελ. «Ο ελληνικός λαός ήταν ιντελλεκτουέλ». Η φράση δεν προέρχεται από κάποιο editorial του περιοδικού Marie Claire, αλλά από την υπό κρίσιν μονογραφία (σ. 56). Το σχόλιο αυτό δεν πρέπει να εκληφθεί ως εξωτερική επίκριση· ανταποκρίνεται, αντίθετα, σε μια υπόρρητη φιλοδοξία της ίδιας της εργασίας, η οποία θα περιγραφεί στη συνέχεια.

Οι θρησκείες και οι Άλλοι

Ένα ακόμα τρομοκρατικό χτύπημα στην Ευρώπη, στο Λονδίνο, στο όνομα της θρησκείας, αναζωπυρώνει μια συζήτηση που ήδη διεξάγεται στον δυτικό κόσμο.  Αποτελεί άραγε η θρησκευτική κληρονομιά κριτήριο για τη στάση απέναντι στον Άλλο;

Αντιευρωπαϊσμός: η Μεγάλη Ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο)

Η πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει προβλήματα στον εορτασμό για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης, που σηματοδότησε τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκφράζεται ως δήθεν διαμαρτυρία για τους εταίρους που υποτίθεται ότι ζητούν επαχθείς όρους για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, στην ουσία όμως καθρεφτίζει έναν εγγενή και δομικό αντιευρωπαϊσμό. Στο τεύχος 74 του Books’ Journal ο αντιευρωπαϊσμός της αριστεράς βασικής συνιστώσας του εθνικολαϊκιστικού ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιγράφηκε αναλυτικότατα.

Να καθιερωθεί το ραντεβού μας με τη μνήμη

Την Κυριακή, στις 11.30, μαζευόμαστε στην πλατεία Εβραίων Μαρτύρων, απ’ τη μεριά της θάλασσας, στην ετήσια συνάντησή μας, για ν’ αποτίσουμε φόρο τιμής στους συμπολίτες μας που τους αφάνισαν στα ναζιστικά στρατόπεδα.

Ένα μετακαταστροφικό μυθιστόρημα

László Krasznahorkai, Η μελαγχολία της αντίστασης, μετάφραση από τα γαλλικά και τα αγγλικά: Ιωάννα Αβραμίδου (πρωτότυπη γλώσσα: ουγγρικά), Πόλις, Αθήνα 2016, 401 σελ. Μια μικρή ουγγρική πόλη στα παγωμένα Καρπάθια· μια διαρκώς επικείμενη και μηδέποτε κατονομαζόμενη καταστροφή· η άφιξη ενός τσίρκου, με κύρια εκθέματα ένα γιγαντόσωμο κήτος κι έναν άντρα με τρία μάτια· ο τρόμος των πολιτών· μερικά πρόσωπα, όχι πολλά, που ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Βάλουσκα, καλοκάγαθος και αλλοπαρμένος, ένας σαλός σ’ έναν κόσμο όχι λιγότερο παραλοϊσμένο: αυτά είναι τα υλικά με τα οποία ο ούγγρος συγγραφέας φτιάχνει μια μεγαλόπνοη σύνθεση, ένα μετακαταστροφικό μυθιστόρημα, μια επική αφήγηση για την ανθρώπινη κατάσταση.

Σβετλάνα Αλεξίεβιτς: «Είμαι άνθρωπος-αυτί»

Η νομπελίστρια λογοτεχνίας 2015 αποκλειστικά στο Books’ Journal. Συνέντευξη στον Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη. 

Σε μόνιμη κατάκλιση με τον εαυτό

  Μισέλ Φάις, Lady Cortisol. Νουβέλα, Πατάκη, Αθήνα 2016, σελ. 125 «Σας μιλώ με το χέρι στην καρδιά. Δεν αντέχω την καθημερινή ενημέρωση. Οι στρατιώτες πάντα θα σκοτώνουν και θα σκοτώνονται, οι πολιτικοί πάντα θα ψεύδονται και θα αδιαφορούν για τους πολίτες, οι τραπεζίτες θα χαμογελούν μόνο όταν νιώθουν τις τσέπες τους γεμάτες, οι καλλιτέχνες, σταθερά, θα μπερδεύουν την πραγματικότητα που έχουν στο κεφάλι τους με την πραγματικότητα που υπάρχει έξω από το κεφάλι τους. Πέφτω για ύπνο με την προσδοκία, όταν ξυπνήσω, να βρω τα πράγματα πιο σταθερά, πιο αρραγή, δεν θα ήθελα να πω έξω από τον χρόνο, κι ακόμη περισσότερο αιώνια». Ποια είναι η Lady Cortisol που θέλει να μη ζει το δύστηνο παρόν κι όμως, αποτελείται από θραύσματα μνήμης του παρελθόντος, από φαντασίες αλλά κι από το ίδιο το δύστηνο παρόν; Και τι σχέση έχει με το συγγραφέα της; [ΤΒJ]

Κι αν ακουστεί «δώστε τον Τσίπρα στο λαό»;

Αλέξη Τσίπρα, ανήκουμε σε άλλους κόσμους και σ’ άλλους πολιτισμούς, οπότε μιλάμε διαφορετικές «γλώσσες». Γι’ αυτό θα επιχειρήσω να σου πω αυτά που θέλω, με μια ιστορία.

Περί «τζάμπα μαγκιάς»

Εκτός του συντροφικού μαχαιρώματος, ο πρώην Πρόεδρος της Ν.Δ. έβαλε και ένα πολιτικό θέμα με τη γνωστή δήλωσή του περί «τζάμπα μαγκιάς». Ένα θέμα που αφορά όχι μόνο την Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά ολόκληρη την αντιπολίτευση. Αφορά και το ΚΚΕ, αν θέλετε, το οποίο, τη δεδομένη στιγμή, στην περίφημη διάσκεψη των Προέδρων τη βραδιά εκείνη του Ιουλίου 2015, όταν η κυρία Κωνσταντοπούλου συμπεριφερόταν ως ταύρος εν υαλοπωλείω στη Βουλή, ψήφισε με τρόπο εθνικά υπεύθυνο.