Τρίτη, 03 Μαΐου 2016

Μια σταγόνα γάλα στο νερό

Κατηγορία Editorials
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο editorial Τεύχος 66
Ο Κακοφωνίξ δεμένος στο δέντρο: η ενοχλητική Ελλάδα δεν απασχολεί πλέον την Ευρώπη, ίσως την απασχολήσει μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία. Ο Κακοφωνίξ δεμένος στο δέντρο: η ενοχλητική Ελλάδα δεν απασχολεί πλέον την Ευρώπη, ίσως την απασχολήσει μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία. Albert Rene

Το editorial του νέου τεύχους 66, Μάιος 2016, του Books' Journal που κυκλοφορεί, αναφέρεται στη δεινή θέση της Ελλάδας έπειτα από τη νέα "διαπραγμάτευση" της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου και στα νέα σύννεφα που πλησιάζουν.

Ο μικροκαμωμένος αλλά γενναίος Αστερίξ όταν πήγε στη χώρα των Βρετανών βρέθηκε σε άλλο κόσμο. Έπιναν το απόγευμα ένα φλιτζάνι ζεστό νερό – οι μερακλήδες ήθελαν και μια σταγόνα γάλα. Ο Ουντερζό έγραψε την αληθινή ιστορία: αυτό που ξέρουμε ως τσάι δεν είναι τίποτε άλλο από το μαγικό φίλτρο που έδινε τη δύναμη στους Βρετανούς να νικούν. Με φλεγματικότητα, νηφαλιότητα, ηρεμία αντιμετωπίζουν τους κινδύνους. Το μαγικό φίλτρο είναι η δημοκρατία και η παράδοση. Σε πιάνει η καρδιά σου παρακολουθώντας τα του δημοψηφίσματος του Ιουνίου για το Brexit. Ενημέρωση, δημοκρατικός διάλογος, ορθός λόγος. Ακριβώς τα ανάποδα από ό,τι στην Ελλάδα του ψευτοτσαμπουκά και της παρλαπίπας. Η πορεία που θα ακολουθήσει η Ευρώπη εξαρτάται από τον δημοκρατικό διάλογο στην Αλβιώνα! Το μέλλον της Ελλάδας είναι στενά δεμένο με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του Ιουνίου 2015.

Τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει για την Ελλάδα. Εάν οι Βρετανοί επιλέξουν την έξοδο από την ΕΕ, μαύρο φίδι που μας έφαγε! Το ελληνικό ζήτημα θα είναι ένας ελάχιστα ενοχλητικός θόρυβος στη διαδικασία ανασυγκρότησης της νέας Ευρώπης. Εάν επιλεγεί η παραμονή στην Ευρώπη, είναι πιθανόν να έχει μέλλον και η χώρα μας σ’ αυτή. Επειδή τα πράγματα σοβαρεύουν, η Ευρώπη ακολούθησε τις συμβουλές του Γκοσινύ και του Ουντερζό: έδεσε τον Κακοφωνίξ σε ένα δέντρο για να κάνει τη δουλειά της. Ας τραγουδάει τις πρωτοποριακές συνθέσεις του, όσο φάλτσα κι αν το κάνει με τη μουσική παιδεία που έχει. Το Eurogroup της 22 Απριλίου το ξεκαθάρισε: δεν θα επιτραπεί καμιά ταρζανιά μέχρι το δημοψήφισμα, δεν περνάει καμιά απειλή ή εκβιασμός όμως – μετά βλέπουμε! Αυτό είναι το αποτέλεσμα του σίκουελ της περιώνυμης και πάντοτε καταστροφικής «πολιτικής διαπραγμάτευσης». Ο Τσίπρας πλασάρει εαυτόν ως Αστερίξ. Όμως είναι δεμένος σ’ ένα δέντρο – δυστυχώς και ένδεκα εκατομμύρια Έλληνες μαζί.

Για μια ακόμη φορά το πλάνο της συσσώρευσης όλων των προβλημάτων και το αδύνατο της λύσης τους που θα έφερνε την άτακτη υποχώρηση των εταίρων μας, κατέληξε σε διαπραγματευτικό φιάσκο. Τα μέτρα –ακόμη και του βασικού πακέτου των 5,4 δισ. ευρώ– διαλύουν ό,τι έχει απομείνει από την οικονομία και απομακρύνουν κάθε προοπτική γρήγορης ανάκαμψης. Το πακέτο των εκτάκτων μέτρων (άλλα 3,6 δισ. ευρώ) και ο αυτόματος μηχανισμός ενεργοποίησης εγγυώνται την, τουλάχιστον επί τριετία, παραμονή του Κακοφωνίξ στο δέντρο του. Είναι δύσκολο να το χωνέψει κανείς, όμως η κατάσταση έχει διαμορφωθεί ως εξής:

 

*Η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας, μέσω του υπερταμείου χρέους, έχει εκχωρηθεί.

*Η εκτέλεση του προϋπολογισμού, με τον μηχανισμό έκτακτων μέτρων, εκχωρείται.

*Βασικές λειτουργίες του κράτους, όπως ο έλεγχος των συνόρων και της εισόδου των προσφύγων έχει εκχωρηθεί – σε όποιον ήταν εύκαιρος: στο ΝΑΤΟ, τη FRONTEX, τους αλληλέγγυους και τις ΜΚΟ…

 

Η Ελλάδα έχει κυβέρνηση που απλώς αρνείται να κυβερνήσει. Η παρέα των εθνολαϊκιστών δίνει τα πάντα αντιπαροχή για να εξασφαλίσει την παραμονή στην εξουσία και τη νομή του κράτους. Η δραστηριότητα που έχει κρατήσει για τον εαυτό της είναι, αφ’ ενός η παγίωση της εξουσίας της κόντρα στους –ασθενείς ούτως ή άλλως– θεσμούς, αφ’ ετέρου ο έλεγχος των αντιδράσεων των πολιτών. Η βολική απεργία της συνδικαλιστικής ηγεσίας των δημοσιογράφων –εντυπωσιακό το γεγονός πως κανείς δεν τόλμησε να βάλει το όνομά του για να στηρίξει τη σιγή ασυρμάτου κατά τις κρίσιμες στιγμές που περνάμε– είναι το τελευταίο κομμάτι στο παζλ του ελέγχου της ενημέρωσης. Ο ενήμερος πολίτης είναι επικίνδυνος, βλέπετε.

Θα ζήσουμε ανεπανάληπτες στιγμές τις επόμενες οκτώ εβδομάδες. Η διαπραγμάτευση θα είναι σα χρησμός του Παϊσίου: θα είναι σα να έχει κλείσει αλλά δεν θα κλείνει. Για να φθάσουμε στον Ιούνιο, ίσως με μια υποδόση για να μην τιναχτούμε στον αέρα, με την κυβέρνηση να έχει σκουπίσει για μια ακόμη φορά τα αποθεματικά όλων των φορέων του Δημοσίου, με την αγορά σε κώμα, με τους πολίτες χωρίς προοπτική. Για να μπούμε μετά στο γαϊτανάκι, εάν έχουν πάει καλά τα πράγματα με τους Βρετανούς, εικονικών διαπραγματεύσεων, κατασκευασμένων εχθρών του λαού, πολιτικής χυδαιότητας και διαρκών εκπτώσεων στη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Πρέπει, με κάποιο τρόπο, να σταματήσουμε να πίνουμε το ζεστό νερό με μια σταγόνα γάλα – ας βάλουμε και κάτι ακόμη μέσα στο φλιτζάνι.

 

 

 

The Books' Journal

Το Books' Journal είναι μια απολύτως ανεξάρτητη επιθεώρηση με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Ένα Ταμείο, μα τι Ταμείο Μια διαλυμένη χώρα

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά