Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Κούκος διπλός

Κατηγορία Editorials
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο editorial Τεύχος 62
Γελοιογραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου, δημοσιευμένη στην Καθημερινή, 30/12/2015. Γελοιογραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου, δημοσιευμένη στην Καθημερινή, 30/12/2015. Δημήτρης Χαντζόπουλος / Καθημερινή

Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει το Φεβρουάριο ή, το πολύ, το Μάρτιο. Φαίνεται πως ο πρωθυπουργός και η ομάδα που νέμεται την έξουσία έχουν αντιληφθεί το επερχόμενο απόλυτο αδιέξοδο. Μαζί και οι φίλοι τους. Τρεις οι θεσμικοί πυλώνες της δημοκρατίας μας, μας λένε: ο Παυλόπουλος, ο Τσίπρας, ο Καραμανλής. Με τις υγείες μας! Θα έχουμε σύντομα τη συναίνεση που τόσο επιθυμούν κάποιοι της αυτόκλητης και αυτοαναφορικής ελίτ μας, θα περισωθούν οι θέσεις στο κράτος που έχουν καταλάβει τα λιγούρια και οι ανίκανοι, θα ξεχασθούν οι παταγώδεις αποτυχίες της διακυβέρνησης Καραμανλή αλλά και όλο το 2015 και θα στηθεί ξανά ο κρατισμός, πάνω στα ερείπια. Το editorial του νέου τεύχους 62, του Books' Journal, Ιανουάριος 2018, που ήδη κυκλοφορεί.

 Μέρες που είναι, ας πούμε για τον τζόγο! Η πόκα είναι το αγαπημένο παιγνίδι πολλών κυβερνητικών στελεχών – δεν περνούσε αλλιώς η ώρα τόσα χρόνια στα αριστερά καφενεία. Υπάρχει πολυετής συσσωρευμένη εμπειρία. Για το κυβερνητικό σχήμα απωλέσθη ο ουάου θεωρητικός των παιγνίων. Μεγάλη απώλεια στις διαπραγματεύσεις. Ξέρεις τι θα πει με ζεύγος λιμά –δυο δυάρια ή δυο τριάρια–, με όλη την τράπουλα μοιρασμένη, να σπρώχνεις τα ρέστα σου, με τους αντιπάλους να έχουν ένα βουνό μάρκες ο καθένας μπροστά του; Είναι ό,τι πρέπει να γυρίσεις χαράματα στο σπίτι χωρίς παντελόνι καν. Όπως γύρισε ο πρωθυπουργός την 13η Ιουλίου!

Αθεράπευτοι τζογαδόροι, είπαμε. Συνεχίζουν τον τζόγο σα να μην τρέχει τίποτε. Αγαπημένο παιγνίδι του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, ο κούκος διπλός. Ανοίγουν ένα ένα δύο φύλλα. Εκλογές τον Ιανουάριο και δημοψήφισμα τον Ιούλιο. Γίνονται τα πονταρίσματα και ανοίγει τρίτο. Εκλογές το Σεπτέμβριο. Μετά ανοίγουν, πάλι ένα ένα, δύο φύλλα. Το πρώτο έχει ανοίξει. Τα πακέτα των προαπαιτουμένων, η ανακεφαλαιοποίηση, η απελευθέρωση της αγοράς κόκκινων δανείων.  Ακόμη στα πονταρίσματα είμαστε, πριν ανοίξει το τελευταίο φύλλο.

Συχνά, στα γιορταστικά τραπέζια της πόκας, υπάρχει ο καινούργιος, ο άπειρος, το ψιμάρι που λέμε. Οι άλλοι είναι τρυφεροί μαζί του, μπαίνει στα πονταρίσματα, αισθάνεται παίκτης κι έρχεται το τελευταίο φύλλο! Οι θεσμοί ήταν τρυφεροί μαζί μας. Διευκόλυναν τον κ. Τσίπρα να αναβάλει διαρκώς τη βασική του υποχρέωση, να κυβερνά. Οι εκκρεμότητες των προαπαιτουμένων –το ασφαλιστικό, η φορολογία αγροτών, οι οριστικές ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια, το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων/Χρέους– μεταφέρθηκαν για το Φεβρουάριο. Η εφαρμογή σειράς ψηφισμένων μέτρων μεταφέρθηκε για το Φεβρουάριο. Η τρύπα των 3 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό απαιτεί κατάθεση τροποποιημένου το Φεβρουάριο – μαζί με ακόμη 3-4 δισ. ευρώ για τα επόμενα έτη. Η αξιολόγηση, που έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο, αρχίζει μέσα Ιανουαρίου – στα ντουζένια της, το Φεβρουάριο. Τα προαπαιτούμενα της επόμενης φάσης του Μνημονίου, κι αυτά το Φεβρουάριο. Αν καταλάβατε καλά, το τελευταίο φύλλο στον διπλό κούκο έχει πέσει! Κάνετε το παιχνίδι σας, κύριοι!

Ο μικρός, ο λιμός, το ψιμάρι, σχεδόν πάντα μόλις συνειδητοποιεί πού έχει μπλέξει και τι χάνει, αρχίζει τις διαμαρτυρίες στους πάλιουρες του τζόγου – έχουν πάντα ένα βουνό μάρκες μπροστά τους ο καθένας. Κουβέντα σε έντονο ύφος, ηθικολογίες, «πώς θα γυρίσω σπίτι χωρίς εσώρουχα» και τέτοια. Πολιτική διαπραγμάτευση, δηλαδή. Το καλό είναι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε ένα μαγαζί γωνία και αρχίζει η διαπραγμάτευση γι΄αυτό. «Καημένε μου», του λέει ο κύριος στο αναπηρικό καροτσάκι, «γωνία το μαγαζί σου, αλλά κάναμε διαπλάτυνση του δρόμου –συμφώνησες άλλωστε–, πήγαμε τα σύνορα στο Κουρδιστάν, κλείσανε και τα χερσαία σύνορά σου».

Σ’ αυτόν τον κούκο διπλό, παίχτηκαν όλα – τα ρέστα μιας κοινωνίας και τεσσάρων γενεών. Τα πονταρίσματα ήταν όλα, μα όλα, λάθος. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει το Φεβρουάριο ή, το πολύ, το Μάρτιο. Φαίνεται πως ο πρωθυπουργός και η ομάδα που νέμεται την έξουσία έχουν αντιληφθεί το επερχόμενο απόλυτο αδιέξοδο. Μαζί και οι φίλοι τους. Τρεις οι θεσμικοί πυλώνες της δημοκρατίας μας, μας λένε: ο Παυλόπουλος, ο Τσίπρας, ο Καραμανλής. Με τις υγείες μας! Θα έχουμε σύντομα τη συναίνεση που τόσο επιθυμούν κάποιοι της αυτόκλητης και αυτοαναφορικής ελίτ μας, θα περισωθούν οι θέσεις στο κράτος που έχουν καταλάβει τα λιγούρια και οι ανίκανοι, θα ξεχασθούν οι παταγώδεις αποτυχίες της διακυβέρνησης Καραμανλή αλλά και όλο το 2015 και θα στηθεί ξανά ο κρατισμός, πάνω στα ερείπια.

Κι οι θεατές γύρω από το τραπέζι; Η αντιπολίτευση, υποτίθεται μεταρρυθμιστική και ευρωπαϊστική, και οι πολίτες της χώρας; Η σημερινή ανύπαρκτη αντιπολίτευση έδωσε δείγματα από το περασμένο καλοκαίρι – θα σπεύσει να περισώσει καρέκλες ή σκαμνάκια πάνω στα ερείπια. Να δώσουν τον αγώνα κατά του νεοφιλελευθερισμού, βρε αδελφέ, ή τη συμπεθέρα όλων των μαχών για το χρέος. Οι πολίτες; Κάποιοι θα πάνε σπίτια τους απογοητευμένοι. Κάποιοι θα πάρουν στειλιάρια και θα πυκνώσουν τις γραμμές των φασιστών. Κάποιοι θα προσπαθήσουν να τσιμπολογήσουν κάτι από το κράτος – όλες οι μανούλες του κρατικοδίαιτου πελατειασμού θα κυβερνάνε! Κάποιοι θα οργανωθούν με νέους τρόπους, με δίκτυα, σε συλλόγους, σε νέου τύπου συλλογικότητες για να αντισταθούν στη λαίλαπα του κρατισμού, να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις της ατομικής χρεοκοπίας, να προστατεύσουν τη δημοκρατία από τον περονισμό και το μουσολινισμό. Μπορεί να έχουμε και κάποιες μικρές εκπλήξεις: κάποιοι πολιτικοί από τα σημερινά κόμματα θα σταθούν στο πλάι των πολιτών. Καλό θα είναι, για τη δημοκρατία και τους πολίτες αυτής της χώρας, όποιες διεργασίες για την αντιπαράθεση με τον κρατισμό να αρχίσουν από τώρα, ας μην περιμένουμε την μπάνκα να πετάξει το τελευταίο φύλλο το Φεβρουάριο.

Ανεξαρτήτως της παρτίδας που παίζεται, η ζωή θα κυλάει. Το 2016 θα έλθει, με ό,τι καλό ή κακό μας επιφυλάσσει. Ο ήλιος θα βγαίνει κάθε πρωί από την Ανατολή. Ας προσπαθήσουμε όλοι να πετύχουμε το καλύτερο τη χρονιά που μας έρχεται. Χρόνια πολλά.

ΥΓ (ἀσχετο, αλλά ενδεικτικό). Συνεχίζεται στο Ρέθυμνο η δίκη του ιστορικού (και συνεργάτη μας) Χάιντς Ρίχτερ, για τις επιστημονικές απόψεις που έχει διατυπώσει σε βιβλίο του για τη Μάχη της Κρήτης. Έως σήμερα, μεταξύ άλλων, πληθώρα ακαδημαϊκών (μεταξύ άλλων, ο Θανάσης Βαλτινός και ο Κώστας Κριμπάς), καθηγητές θρύλοι της νομικής επιστήμης όπως ο Απόστολος Γεωργιάδης ή ο Μιχάλης Σταθόπουλος, και ιστορικοί όπως ο Κώστας Κωστής, έχουν πει τι μπορεί να σημαίνει για την Ελλάδα η δίωξη της έκφρασης. Στον αντίποδα, επιμένουν, μαζί με ορκισμένους στον κιτς τοπικισμό παράγοντες της ελληνικής κοινωνίας, πρόσωπα όπως ο βουλευτής της ΝΔ Λευτέρης Αυγενάκης ή ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης. Η Ελλάδα της ανελευθερίας περιφέρει ανυποψίαστη για τις συνέπειες, ίσως και περήφανη, τον εξαιρετισμό της.

The Books' Journal

Το Books' Journal είναι μια απολύτως ανεξάρτητη επιθεώρηση με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται.

1 σχολιο

  • Εξαιρετικό άρθρο. Ειδικά το σημείο " θα περισωθούν οι θέσεις στο κράτος που έχουν καταλάβει τα λιγούρια και οι ανίκανοι, θα ξεχασθούν οι παταγώδεις αποτυχίες της διακυβέρνησης Καραμανλή αλλά και όλο το 2015 και θα στηθεί ξανά ο κρατισμός, πάνω στα ερείπια"
    Πραξη άξια επανάστασης κάθε είδους

    Συνδεσμος σχολιου
    Stella T Stella T Παρασκευή, 01 Ιανουαρίου 2016 11:56

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά