Κυριακή, 08 Νοεμβρίου 2015

Πρόσφυγες στη χώρα της κυνικής διακυβέρνησης

Κατηγορία Editorials
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο editorial Τεύχος 60
Φτηνή προσβλητική προπαγάνδα στο όνομα της αλληλεγγύης. Φτηνή προσβλητική προπαγάνδα στο όνομα της αλληλεγγύης. twitter

To editorial του νέου τεύχους, 60, του Books' Journal που κυκλοφορεί, αναφέρεται στο μείζον πρόβλημα της εποχής και, ίσως, στο μεγαλύτερο της χώρας μας, μεγαλύτερο ακόμα κι από τη χρεοκοπία: το προσφυγικό. Δυστυχώς, ο κυνισμός της αντιμετώπισής του από την κυβέρνηση είναι πρωτοφανής και απίστευτος για την κουλτούρα της δημοκρατικής Αριστερής.

 

Η μετανάστευση είναι ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας.  Διαφορετικοί δρώντες, ανταγωνιστικά συμφέροντα, μπλεγμένα κίνητρα και στο επίκεντρο όλων ο άνθρωπος, ο οποίος αναγκάζεται  να μετακινηθεί, είτε από επιλογή είτε και βίαια. Οι αιτίες και τα κίνητρα που ωθούν τους ανθρώπους στην ατομική ή ομαδική μετακίνηση παραμένουν ίδια στο πέρασμα των αιώνων. Η αναζήτηση καλύτερων συνθηκών και ευκαιριών διαβίωσης και η προστασία από επιθέσεις ή φυσικά φαινόμενα είναι οι δύο κύριες αιτίες που διαμορφώνουν ακόμη και σήμερα την ανάγκη μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών.

Το πιο δύσκολο πράγμα στην ανθρώπινη εξέλιξη είναι να προσπαθήσεις να αποτρέψεις την εξαναγκαστική επιλογή σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο, ιδιαίτερα, όπως στην περίπτωση της μετακίνησης των πληθυσμών, όταν η επιλογή αυτή έχει θεμελιακά χαρακτηριστικά επιβίωσης. Οπότε, εκ των προτέρων, οι αναλύσεις και οι προτάσεις που εστιάζουν στην ανακοπή των μαζικών ροών στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης έχουν βραχυπρόθεσμο ορίζοντα και δεν μπορούν επί της ουσίας να συνεισφέρουν όχι στην επίλυση, αλλά ούτε και στη μεσομακροπρόθεσμη διαχείριση του ζητήματος των διογκούμενων μεταναστευτικών και προσφυγικών πιέσεων.

Αρκεί μία ματιά στους χάρτες της FRONTEX που αποτυπώνουν τις κινήσεις στις οδούς της Μεσογείου και των Δυτικών Βαλκανίων για να διαπιστώσει κάποιος την περιπλοκότητα του φαινομένου, αλλά και πώς η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο των περισσοτέρων από αυτές τις οδούς. Ουσιαστικά, η χώρα μας βρίσκεται στο κέντρο ενός παγκόσμιου προβλήματος, χωρίς να μπορεί να αποτυπώσει ένα ολοκληρωμένο δικό της σχέδιο για τη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη αντιμετώπιση μιας κατάστασης που μπορεί να λάβει διαστάσεις ανθρωπιστικού εφιάλτη.   

Ποιοι είναι οι παράγοντες και οι αιτίες αυτής της αδυναμίας;

 

* Η απότομη μετάβαση της Ελλάδας από χώρα αποστολής σε χώρα υποδοχής μεταναστών.

* Η απουσία συγκροτημένης και συλλογικής στρατηγικής και ολοκληρωμένων πολιτικών για το ζήτημα της μετανάστευσης.

* Ο κατακερματισμός των αρμοδιοτήτων σε διαφορετικούς και ανταγωνιστικούς σε πολλές περιπτώσεις φορείς.

* Η αδυναμία κατανόησης του προσφυγικού και του μεταναστευτικού ζητήματος, στον άξονα των αιτιών και των περιφερειακών διαστάσεών του και η αναζήτηση λύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

* Η περιοριστική αντίληψη των διαστάσεων ασφάλειας της μετανάστευσης, που δίνει έμφαση μόνο στην εγκληματικότητα των μεταναστών.

* Η απροθυμία και η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να εντάξει στον δημόσιο διάλογο το ζήτημα με όρους λογικής και πολιτικής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ο απαιτούμενος χώρος για τις ακραίες οργανώσεις που εργαλειοποίησαν και ιδεολογικοποίησαν με αρνητικό τρόπο τη μετανάστευση.

*Η διασυνοριακή διάσταση του ζητήματος, που απαιτεί τη συνεργασία κρατών συχνά με ανταγωνιστικά συμφέροντα, που εντάσσουν τη διαχείριση της μετανάστευσης στην ευρύτερη ομπρέλα των ζητημάτων υψηλής πολιτικής με αποτέλεσμα να μπλοκάρεται η όποια προσπάθεια συνεργασίας.

*Η αδυναμία και τα προβλήματα στο σύστημα υποδοχής και εξέτασης των αιτημάτων ασύλου, που οδήγησαν σε μακροχρόνιες αναμονές και σε μπλοκάρισμα των διαδικασιών.

 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολο είναι για τη σημερινή Ελλάδα, ήδη στη δίνη μιας δικής της κρίσης, να διαχειριστεί μία ευρύτερη κρίση που την ξεπερνά. Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση, και σε αυτό το σημείο, πολιτεύεται όπως και με όλα τα υπόλοιπα: όπως όπως. Αφού (όπως αναμενόταν) προσπάθησε ανεπιτυχώς να «διεθνοποιήσει» το πρόβλημα των μεταναστευτικών ροών στη χώρα μας, προκειμένου να καθυστερήσει ορισμένες μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας έχει υπογράψει, στη συνέχεια επέλεξε με κυνισμό να μετατρέψει το θέμα από επείγον ζήτημα πολιτικής σε δήθεν αριστερό μελό, ελληνικής κοπής. Ένα επικίνδυνο μελό.

Μιλώντας σχτικά στη Βουλή, ο έλληνας πρωθυπουργός ανανέωσε την προσωπική οπτική του για την Ευρώπη και τις αξίες της. Κατ’ αυτήν, οι Ευρωπαίοι είναι συλλήβδην ψυχροί και απάνθρωποι, σε αντίθεση με τους Έλληνες που είναι συλλήβδην σπουδαίοι, αλτρουιστές, καλοί, πονόψυχοι σαν τον ψαρά της Μυτιλήνης και το φούρναρη της Κω. Παριστάνοντας τον θλιμμένο για τους νεκρούς στο Αιγαίο, ο Αλέξης Τσίπρας, που επιμένει να κρατάει κλειστό το φράχτη στη Θράκη και να μην εκμεταλλεύεται την ανάγκη της Τουρκίας να επαναπροσεγγίσει την Ευρώπη, αναθέτει στους πολίτες να κάνουν πολιτική, αφού η κυβέρνησή του δεν ξέρει τίποτα άλλο από επικοινωνία. Ο άγαρμπος τρόπος της ρητορικής του, όμως, έχει κι άλλες συνέπειες: κολακεύοντας ο κ. Τσίπρας τον ελληνικό λαό, αναζωπυρώνει την εθνικιστική βεβαιότητα ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι απλώς περιούσιος, αλλά και ο καλύτερος του κόσμου. Ο κ. Τσίπρας δεν δημαγωγεί απλώς. Μιλάει σαν βαθύτατα αντιδραστικός πρωθυπουργός. Συριζαίος που μιλάει σαν Ανεξάρτητος Έλληνας. Τσίπρας που μιλάει σαν Καμμένος.

Και οι ίδιοι οι πρόσφυγες; Δυστυχώς, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε από το να περιμένουν κράτη και οργανισμοί να αποφασίσουν για το μέλλον τους. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αδυναμία των προσφύγων, αλλά και των κατοίκων των περιοχών που υποδέχονται τον κύριο όγκο των πιέσεων, ότι δεν μπορούν να αποφασίσουν οι ίδιοι για τη μοίρα τους.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση μίας δίνης και δεν έχει το περιθώριο να μην αντιλαμβάνεται όλες τις πτυχές του προβλήματος. Χρειάζεται ένα ρεαλιστικό, δικό της σχέδιο. Δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει οι εταίροι της να αποφασίσουν για αυτή, λαμβάνοντας μάλιστα υπ’ όψη τις δικές της προτεραιότητες.

The Books' Journal

Το Books' Journal είναι μια απολύτως ανεξάρτητη επιθεώρηση με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά