Αντώνιος Κουρής

Αντώνιος Κουρής

Μηχανικός, επιχειρηματίας.

Κανείς μας δε φαίνεται να θέλει ένα “καθεστώς ανομίας” για τα κανάλια. Όλοι ζητάμε υγιείς επιχειρήσεις, με ενδιαφέρον περιεχόμενο, απαλλαγμένες από τη διαπλοκή. Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι.

Αυτές τις μέρες, η πιο σταθερή από τις τρεις εξουσίες, η δικαιοσύνη,  εκμαυλίζεται θεσμικά, με τρόπο πρωτόγνωρο και ταχύτατο. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Νίκος Παρασκευόπουλος, θεωρεί ότι θεράπευσε το Δίκαιο όλη του τη ζωή. Αλλά έμελλε να το συντρίψει στα χέρια του με σαιξπηρικό τρόπο.

Είναι εντυπωσιακή η εμμονή των εγχώριων διανοούμενων στη χρήση μίας άσκοπα περίπλοκης γλώσσας. Οι Έλληνες σκεπτόμενοι γράφουν δύσθυμα και ταυτόχρονα επιδεικτικά, σε ένα παροξυσμό όπου η πόζα έχει μεγαλύτερη σημασία από το μήνυμα.

Με αφορμή τη χιψτεροποίηση της έννοιας του Συντάγματος και τη μετατροπή του σε ένα τρέντι ζητηματάκι για το οποίο όλοι έχουν μία αποψάρα και κανένα σεβασμό, θεωρώ σημαντικό να καταθέσω και τη δική μου αποψάρα για την επικαιροποίησή του.

Είδαμε φελλινικές φωτογραφίες από το γλέντι της κυβέρνησης στο Μέγαρο Μαξίμου, με τους βουλευτές να καταφτάνουν ντυμένοι αλλοπρόσαλλα, σαν πελάτες από μπουζούκια που σχόλασαν. Στις φωτογραφίες πίνουν κρασί σε πλαστικά ποτηράκια. Η γιαγιά μου από τα Μούσουρα Αιτωλοακαρνανίας, που δεν ευτύχησε να πάει στο γυμνάσιο, αλλά προσπάθησε όλη της ζωή της να αναπληρώσει τη μόρφωση που δεν πήρε, αποκαλούσε τέτοιες περιπτώσεις ξεΐγκλωτους.

Διάβασα την δημόσια καταγγελία του Γιώργου Βούτση Βογιατζή και τη βρήκα ιδιαίτερα χαριτωμένη και γλυκούλικη, σαν επιστολή σε στήλη σχέσεων σε εφηβικό περιοδικό. Απογοητεύτηκα λίγο με το κλείσιμο. Περίμενα κάτι πιο ταιριαστό στο ύφος της επιστολής, σαν

   Σας ασπάζομαι και αδημονώ για τη γνώμη σας.
                                                             Ειλικρινά δικός σας,
                                                                                   Γιώργος

Τα ΜΑΤ έχουν αποτύχει στην αποστολή τους όταν ρίξουν τα δακρυγόνα, ήταν μία συμβουλή στρατηγικής που διάβασα στο περιοδικό Time πριν από 20 χρόνια και θυμήθηκα χτες, όταν είδα τους συνταξιούχους να λούζονται δακρυγόνα, έξω από τον Εθνικό Κήπο. Μετά βέβαια ακολούθησε και η δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ ότι καταδικάζει τη χρήση των δακρυγόνων, οπότε και θυμήθηκα τους Monty Python.

Ώσπου να διαβάσετε αυτό το άρθρο, ένας ακόμη έλληνας πολίτης θα έχει οδηγηθεί στην ανεργία*, ενώ περίπου 1,6 εκατομμύρια συμπολίτες μας ζουν σε ακραία φτώχεια**. Με αυτό το πρίσμα, της πραγματικής κοινωνικής κρίσης, θα ασχοληθούμε κι εμείς με τη σκόνη που πέφτει: τον Φώτη Κουβέλη.

Τελικά τι δίνουμε όταν μας τείνει το χέρι πρωθυπουργός χωρίς γραβάτα;

Ένα τραπεζικό σκάνδαλο εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, το σκάνδαλο της Τράπεζας Αττικής. Εν συντομία, μία τράπεζα με κύριο μέτοχο το ταμείο των μηχανικών (ΤΣΜΕΔΕ), κατόρθωσε να επιβιώσει στις παρυφές του τραπεζικού συστήματος, υπό την εποπτεία της τρόικας και να αποτελέσει μία καταβόθρα χρημάτων. Υπολογίζεται ότι τα χρήματα που έχουν χαθεί είναι περίπου 1 δις ευρώ, προελεύσεως κυρίως από το ΤΣΜΕΔΕ, χωρίς φυσικά να υπολογίζουμε την έμμεση ζημία στην οικονομία. Επειδή συχνά μιλάμε για τέτοια ποσά, τα χρήματα αυτά αντιστοιχούν περίπου στη μείωση του ΕΝΦΙΑ στο μισό.