Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Διεθνολόγος με ειδικότητα στα θέματα ασφάλειας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Βιβλία του: Πριν το Μνημόνιο δεν έβλεπες (2013), Σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω. Ισλαμικό κράτος, ευρωπαϊκή ασφάλεια και Ελλάδα (2016).

Στην αυλή του Αντώνη Σαμαρά, ο Μπαλτάκος δεν ήταν ένα ζιζάνιο που φύτρωσε τυχαία, αλλά το κυρίαρχο άνθος

Ήταν η τελευταία φορά που ο Παναγιώτης Μπαλτάκος μας απασχόλησε με την ακροδεξιά ρητορική και πρακτική του από τη θέση του γενικού γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου, σίγουρα όμως δεν ήταν η πρώτη.

Όταν αντέδρασε σφοδρά για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο με αποτέλεσμα την απόσυρσή του,  τον δικαιολογήσαμε γιατί υπήρχε θεσμικό πλαίσιο και αρκούσε απλώς η εφαρμογή του.

Όταν δήλωσε γεννημένος αντικομμουνιστής, πάλι τον δικαιολογήσαμε γιατί καθένας έχει το δικαίωμα στην ιδεολογία του.

Σύμφωνα με τον Kurt Lewin, ένας από τους βασικούς τύπους ηγετών είναι αυτός του Απολυταρχικού/Συγκεντρωτικού (Authoritarian/Autocratic) ηγέτη. Τα χαρακτηριστικά του απολυταρχικού ηγέτη είναι πως αυτός ορίζει ξεκάθαρα και περιοριστικά τι, πώς και πότε θα γίνει και ότι αυτός θέτει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον ηγέτη και στους ακολούθους του. Ο απολυταρχικός ηγέτης είναι συγκεντρωτικός, τιμωρητικός και ισχυρογνώμων, απαιτεί πειθαρχία, υποταγή και απόλυτη προσήλωση στην απόφασή του.  Η κατάχρηση αυτού του μοντέλου ηγεσίας οδηγεί σε ολοκληρωτικές και δικτατορικές συμπεριφορές. Ο Στάλιν, ο Χίτλερ, ο Μάο, o Καίσαρας, ο Ναπολέοντας είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις  απολυταρχικών ηγετών, άλλοι όμως εντάσσουν σε αυτή την κατηγορία ακόμη και ηγέτες όπως ο Κέννεντυ και ο Πάτον, αλλά και ηγέτες από το χώρο των επιχειρήσεων όπως ο Στηβ Τζομπς και ο Τζακ Γουέλς.

Παράλληλα με την ραγδαία εξέλιξη της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης δημιουργήθηκαν μεγάλες και μαζικές μεταναστευτικές ροές προς τα Ευρωπαϊκά κράτη. Αυτές οι μετακινήσεις πληθυσμών άλλαξαν δραστικά την πολιτισμική και την εθνική σύνθεση των κρατών, καταργώντας σε πολλές περιπτώσεις μακρές παραδόσεις ομοιογένειας. Χώρες, όπως η Ελλάδα, που παραδοσιακά δεν συγκαταλέγονταν σε αυτές που υποδέχονταν μαζικά κύματα μεταναστών, ξαφνικά και απότομα, μετατράπηκαν σε πολυεθνικές και πολυπολιτισμικές κοινωνίες. Η απότομη αλλαγή της σύνθεσης των κοινωνιών δημιούργησε ένα περιβάλλον φόβου, αμοιβαίας καχυποψίας, διαφορετικές μορφές εγκληματικότητας, αλλά και αυξανόμενα αισθήματα ξενοφοβίας και ρατσισμού, τα οποία συχνά οδηγούν στην άσκηση αδικαιολόγητης βίας και στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των «άλλων».

Σελίδα 7 από 7