Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Διεθνολόγος με ειδικότητα στα θέματα ασφάλειας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Βιβλία του: Πριν το Μνημόνιο δεν έβλεπες (2013), Σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω. Ισλαμικό κράτος, ευρωπαϊκή ασφάλεια και Ελλάδα (2016).

Από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου έως τη διακυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, όλοι βαφτίζουν περήφανη την εξωτερική πολιτική της χώρας. Τι μπορεί άραγε να σημαίνει ο προσδιορισμός της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας ως περήφανης; 

Παγωμάρα, βουβή οργή, αγωνία, αβεβαιότητα είναι μερικά από τα συναισθήματα που άφησε σε όλους τους δημοκράτες ανά τον κόσμο που πιστεύουν στα ανθρώπινα δικαιώματα και υπερασπίζονται την ελευθερία της έκφρασης η δολοφονία 12 ανθρώπων στα γραφεία του Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Μπορεί όμως κάποιοι και στον δυτικό κόσμο να επιχαίρουν γι' αυτή την επίθεση;

Και ξαφνικά, διαπιστώσαμε πως η πολιτική ζωή στην Ελλάδα είναι γεμάτη από τέρατα. Τέρατα ανεξέλεγκτα που δεν μένουν πλέον στην «αθώα» και «γραφική» διακωμώδηση της πολιτικής καθημερινότητας. Αποδείχτηκε πως οι «ψεκασμένοι», εκτός από το να βγάζουν λαϊκίστικες αντιμνημονιακές κορώνες, καθώς και να γεμίζουν τις σελίδες των παραπολιτικών εφημερίδων και να προσφέρουν υλικό για χιουμοριστικά βιντεάκια, μπορούν και να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές. Μπορούν μάλιστα να το κάνουν κόντρα στα παραδοσιακά κυβερνητικά κόμματα, κόντρα σε μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, άλλωστε αυτή η κόντρα εξυπηρετεί το επαναστατικό τους παραμύθι, το κάνουν όμως ακόμη και κόντρα στη θέληση της πλειοψηφίας των πολιτών, όπως αυτή είχε εκφραστεί υπέρ της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και κατά της διάλυσης της Βουλής και των πρόωρών εκλογών.

Η μετανάστευση είναι μαζί με το μνημόνιο τα δύο ζήτημα ταμπού των τελευταίων ετών. Ιδεοληψίες, κακοποίηση εννοιών και περιεχομένου, αντιπαραθέσεις με κάθε παραλογική διάσταση που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος εγκέφαλος, βερμπαλιστική και εχθρική ρητορική, αλλά και ένα πλήθος μυθευμάτων, παρανοήσεων εσκεμμένων και μη, αλλά και ιδιαίτερα στο ζήτημα της μετανάστευσης και εκχώρηση της ρητορικής πρωτοβουλίας στους ακραίους.  

Δεν έχουμε ανάγκη κανένα Πολυτεχνείο, πια. Αρκεί ο πραγματικός συμβολισμός του: ο σεβασμός στη δημοκρατία, την ιδέα που αξίζει κανείς να προασπίζεται με νόμιμους τρόπους και επιχειρήματα, με τη συμμετοχή του στις πολιτικές διαδικασίες και όχι με την κατάλυσή της στο όνομά της.

 

Η πυρπόληση της Athens Voice δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Η βία κυριαρχεί στη δημόσια ζωή και οι εκφράσεις της διεκδικούν να καθορίζουν όλο και περισσότερο την καθημερινότητά μας - σε τέτοιο βαθμό ώστε, για τους περισσότερους να λαμβάνει τις διαστάσεις μιας ελληνικής κανονικότητας. [ΤΒJ]

Το Ισλαμικό Κράτος είναι μία οργάνωση αρχέτυπο της παγκοσμιοποίησης και φέρνει με βίαιο τρόπο στην επιφάνεια την «άναρχη» διάστασή της, την οποία πολλοί έχουν ευαγγελιστεί κατά καιρούς προσδοκώντας το τέλος της μονοκρατορίας των ΗΠΑ και την υποχώρηση των διεθνών και περιφερειακών θεσμών που βάζουν κανόνες λειτουργίας για μία οργανωμένη μορφή παγκόσμιας κοινωνίας. Μπορεί να αντιμετωπιστεί;

Τι σημαίνει η θέση του Αλέξανδρου Μαλλιά, μέλους της Επιτροπής Διαλόγου του Ποταμιού, για την κατάργηση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και την αντικατάστασή του από ένα όργανο το οποίο επί της ουσίας υπάρχει, το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών; Είναι όντως εύστοχη; Και τι θα σήμαινε η αποδοχή της;

ΔΕΘ. Τι σημαίνει άραγε. Είναι επετειακές εκδηλώσεις, το φόντο για να δίνουν συνεντεύξεις οι πολιτικοί αρχηγοί. Μήπως σημαίνει: Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης; Κι αν σημαίνει ακόμα αυτό, ποιοι παραγωγοί εκθέτουν τι - εκτός από τον Παναγιώτατο Άνθιμο που εκθέτει παλαιές εικόνες;

Οι τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάγκη εξόδου της χώρας από το ΝΑΤΟ ή και για την ανάγκη αυτοδιάλυσης της Βορειοατλαντικής συμμαχίας επαναφέρει στο προσκήνιο τις θέσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την εξωτερική πολιτική και για την άμυνα. Ας δούμε τι λέει το κόμμα που διεκδικεί, σύντομα μάλιστα, την ανάληψη κρατικής ευθύνης. [αναδημοσίευση από το Books' Journal, τχ 28, Φεβρουάριος 2013]