Το Πανεπιστήμιο έχει πολλά προβλήματα, κι ανάμεσά τους ορισμένα αφορούν στοιχειώδεις λειτουργίες του. Η ρητορική του «φταίνε οι προηγούμενοι» είναι ξεπερασμένη από τις εξελίξεις.

Εξήντα έξι πολίτες υπέγραψαν το παρακάτω κείμενο-δήλωση για την εξέλιξη που δίνει η κυβέρνηση στο θέμα των οκτώ τούρκων φυγάδων οι οποίοι έχουν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα. 

Μέσα στο πλαίσιο του επίσημου στρατιωτικού δόγματος της Ρωσίας, ξεχωριστή θέση κατέχει η προσέγγιση των σύγχρονων προβλημάτων γεωπολιτικής και στρατιωτικής αντιπαράθεσης, το λεγόμενο «Δόγμα Γκερασίμοφ». Πρόκειται για μία νέα ερμηνεία της αντιπαράθεσης των γεωπολιτικών σχηματισμών Δύσης - Ρωσίας, προσαρμοσμένη στα νέα δεδομένα που διαμόρφωσαν αφ’ ενός η θεώρηση των δικτυοκεντρικών πολέμων, αφ’ ετέρου οι εξελίξεις στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Truman Capote, Εν ψυχρώ, μετάφραση από τα αγγλικά: Αύγουστος Κορτώ, Πατάκη, Αθήνα 2017, 484 σελ.

Για τη νέα μετάφραση του Εν ψυχρώ.  Αναδημοσίευση από το τεύχος 82, Νοέμβριος 2017, του Books' Journal.

Υπάρχει κανείς που να διερωτάται ακόμη γιατί οι ξένοι εξακολουθούν να στηρίζουν σε τέτοιο βαθμό τον κύριο Τσίπρα; Νομίζω κανείς. Πλην όμως για τους λάθος λόγους. Γιατί, λέει, τους τα περνάει όλα... Γιατί δεν ανοίγει μύτη στη χώρα... Γιατί αν έπαιρνε τα μέτρα αυτά η ΝΔ, τότε θα καιγόταν το Σύνταγμα... Τον πραγματικό λόγο, τον μάθαμε τις μέρες αυτές. Για ορισμένους από εμάς, που τα λέμε εδώ και καιρό, απλώς τον επιβεβαιώσαμε. Οι ξένοι θέλουν τον Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία για να μας οδηγήσει αυτός εκτός Μνημονίου.

Η ασφάλεια, κυρίως η εσωτερική, έχει ταυτιστεί με αυτό που συνηθίζουμε, απλουστευτικά τις περισσότερες φορές, να αποκαλούμε «βαθύ κράτος». Αποτέλεσμα αυτής της ταύτισης είναι να προσεγγίζεται με όρους συνωμοσιών, σκοτεινών σχεδίων, αδιαφάνειας και, σε μεγάλο βαθμό, ως αντιθετική με την ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και τη δημοκρατία. 

Στη Μόρια της Λέσβου εξελίσσεται η ταπείνωση της χώρας – και είναι μία ντροπή ενυπόγραφη, ένας εξευτελισμός κυβερνητικού προγραμματισμού. Το μεταναστευτικό είναι ο τόπος της καθολικής εξαέρωσης του συμβολικού φορτίου αυτού που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε μεταπολιτευτικό αγωνιστικό δικαιωματισμό. Άλλος ένας καταστατικός μύθος που όταν δοκιμάστηκε στην πράξη απέτυχε παταγωδώς.

Ένα σύντομο σημείωμα με αφορμή το «Επίμετρο» του πρόσφατου βιβλίου του φιλόσοφου και συγγραφέα Στέλιου Ράμφου, Καλώς άρχειν και άρχεσθαι. Περιδιάβασι στα Πολιτικά του Αριστοτέλους, με νεοελληνικό επίμετρο, Αθήνα, Αρμός, 2017, σ. 201.

Το όνομα του νέου κόμματος αποφασίστηκε να είναι «Κίνημα Αλλαγής». Πασοκοποίηση είπαν κάποιοι αφού και η λέξη Κίνημα και η λέξη Αλλαγή είναι σάρκα εκ της σαρκός  του ΠΑΣΟΚ. Με αυτές τις δυο «λεξούλες» ο Ανδρέας Παπανδρέου άλλαξε την πορεία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Ναι, τους αντιτείνουν κάποιοι άλλοι, αλλά τελευταία ήταν ο Θεοδωράκης που κινούνταν μεταξύ δυο συνθημάτων: από το «είμαστε στο Κέντρο της Αλλαγής» στο «είμαστε Κίνημα Αλλαγής». Ακριβώς.

Για να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ορισμένα ελάχιστα. Δεν χωρούν αστερίσκοι, ευέλικτες προσεγγίσεις στον εξτρεμισμό και στον ακτιβισμό και θεωρητικές περιδινίσεις περί καλής και κακής βίας. Και το κράτος οφείλει να προστατεύει τους πολίτες του και τη δημόσια τάξη, είναι κομμάτι της αρμοδιότητάς του που του έχει εκχωρήσει ο συνταγματικός νομοθέτης...