Στο τέλος αυτής της εβδομάδας, στις 18 Μαρτίου, θα διεξαχθούν στη Ρωσία, προεδρικές εκλογές. Κανείς δεν αμφιβάλει για την «περηφανή» νίκη που θα καταγάγει σε αυτές ο νυν πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.

Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου (Call me by your name). Δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Λούκα  Γκουαντανίνο. Σενάριο: Τζέημς Άϊβορι, στηριγμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Αντρέ Ασιμάν. Πρωταγωνιστούν: Άρμι Χάμερ, Τίμοθι Σαλαμέ, Μάικλ Στούλμπαργκ, Αμίρα Κασάρ. Διανομή: Feelgood. Διάρκεια: 132’

Βόρεια  Ιταλία, 1983, καλοκαίρι. Στο  πολυτελές  εξοχικό  σπίτι  όπου  μένει  ο  17χρονος  Έλιο  με  τους  γονείς  του (ο  πατέρας  του  είναι  ακαδημαϊκός) φτάνει  φιλοξενούμενος  ο  Αμερικανός  αρχαιολόγος  Όλιβερ. Ο  Έλιο  και  ο  Όλιβερ  αναπτύσσουν  μεταξύ  τους  φιλία, η  οποία  δεν  αργεί  να  εξελιχθεί  σε  ερωτική  έλξη. Παρ’ ότι  φλερτάρουν  και  με  κορίτσια, οι  δύο  άνδρες  αντιλαμβάνονται  ότι  αυτό  που  νιώθουν  ο  ένας  για  τον  άλλο  είναι  πιο  δυνατό. Ωστόσο, η  διαμονή  του  Όλιβερ  είναι  προγραμματισμένη  να  κρατήσει  μόνο  έξι  εβδομάδες  και  ο  έρωτας  των  δύο  προσώπων  φαίνεται  να  έχει  ημερομηνία  λήξεως.

Είναι αναμενόμενο το τελευταίο μπαράζ εξτρεμιστικών δράσεων και επιθέσεων κατά δημοσίων υπηρεσιών, αλλά και καταστημάτων,  να έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση για τη βία στην Ελλάδα. Ωστόσο, αν πραγματικά θέλουμε να προσεγγίσουμε την κατάσταση με τη ριζοσπαστικοποίηση, τον εξτρεμισμό και τη βία στη χώρα μας, πρέπει να επιστρέψουμε 10 χρόνια πίσω. Τον Δεκέμβριο του 2008, με το θάνατο του νεαρού Γρηγορόπουλου, περάσαμε σε μία μακρόσυρτη και βίαιη φάση με εντάσεις και ξεσπάσματα.

For men only

11 Μαρ 2018

Ό,τι έγινε το βράδυ της Κυριακής, στην Τούμπα, στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, στο ματς της θεσσαλονικιώτικης ομάδας με τον ΠΑΟΚ, είναι απίστευτο. Πρόεδρος με όπλο μέσα στο γήπεδο απειλούσε τους διαιτητές – λίγες ώρες μετά την επιλογή του δικαστηρίου να απαλλάξει την ομάδα για τα επεισόδια στο ματς με τον Ολυμπιακό. Κι όμως. Απίστευτα ήσαν όσα είχαν προηγηθεί – σε ένα ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα που συνεχίζεται σε ένα πολιτιστικό κενό. [ΤΒJ]

Ηττάται η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία γιατί δεν είναι επαρκώς αριστερή; Όπως κάποιοι στα καθ’ ημάς, καταλαβαίνουν τι είναι αριστερό; Η υπερψήφιση του μεγάλου συνασπισμού από τα δυο τρίτα των μελών του SPD, αν και δεδομένη, τους διαψεύδει.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στο φόρουμ των Δελφών, παρουσίασε μια ειδυλλιακή εικόνα για την Ελλάδα, μια εικόνα μοναδική που τη βλέπει μόνο ο προπαγανδιστικός μηχανισμός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Είχαμε την υπομονή να διαβάσουμε και να εκθέσουμε ορισμένα χτυπητά σημεία αυτής της ομιλίας. [ΤΒJ]

 

Αόρατη Κλωστή (Phantom Thread). Έγχρωμη δραματική ταινία αμερικανικής παραγωγής 2017 σε σκηνοθεσία Πολ Τόμας Άντερσον με τους: Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Βίκι Κριπς, Λέσλι Μάνβιλ.  Διανομή: UIP. Διάρκεια: 130’

Ο  Ρέινολντς  Γούντκοκ (Ντάνιελ  Ντέι-Λιούις) είναι  ένας  διάσημος, ιδιαίτερα  ιδιόρρυθμος  μόδιστρος  στο  Λονδίνο  της  δεκαετίας  του  1950. Όταν  γνωρίζει  και  ερωτεύεται  την  Άλμα (Βίκι  Κριπς), μια  νεαρή  σερβιτόρα, η  γεωμετρικά  υπολογισμένη  ζωή  του  διαταράσσεται. Τα  αισθήματά  του  φαίνονται  αντιφατικά: από  τη  μια  ο  σφοδρός  έρωτας  και  η  επιθυμία  κι  από  την  άλλη  η  εμμονή  στην  τελειότητα, που  κάνει  τον  Γούντκοκ  υπερβολικά  απαιτητικό  απέναντι  στην  Άλμα. Ο  μόδιστρος  διακατέχεται  και  από  την  αίσθηση  του  χρόνου  που  περνά, κάτι  που  τον  καθιστά  πιο  ευάλωτο  και  συναισθηματικά  πιο  ευαίσθητο.

Η Αθήνα  αποτελεί τη σκηνή όπου εκδηλώνονται δημόσια οι αντιφατικές όψεις της νεοελληνικής κοινωνίας. Δύο δημόσιες συγκεντρώσεις τις οποίες παρακολούθησα απετέλεσαν την αφορμή για τη συγγραφή του παρόντος στο οποίο σκοπεύω να εκθέσω τις σκέψεις που γεννήθηκαν στο μυαλό μου από αυτά τα δύο γεγονότα σε συνδυασμό με ευρύτερα ζητήματα που αιωρούνται  στη δημόσια σφαίρα.

Μαζί ή Τίποτα (Ausdem Nichts). Έγχρωμη δραματική ταινία γερμανογαλλικής παραγωγής 2017, σε σκηνοθεσία Φατίχ Ακίν με τους: Νταϊάν Κρούγκερ, Ντένις Μοσκίτο, Γιοχάνες Κρις, Ούλριχ Τουκούρ, Γιάννη Οικονομίδη. Παραγωγή: Bombero International, Corazón International, Macassar Productions, Pathé, Warner Bros. Διάρκεια: 105’

Η  Κάτια (Ντάιαν  Κρούγκερ) είναι  παντρεμένη  με  τον  Νούρι, έναν  τούρκο  μετανάστη  στη  Γερμανία, με  τον  οποίο  έχει  κι  ένα  μικρό  γιο, το  Ρόκο. Ο  Νούρι  ήταν  πριν  από  χρόνια  στη  φυλακή  για  διακίνηση  ναρκωτικών,  πλέον όμως όλα δείχνουν ότι  έχει  ξεμπλέξει. Ξαφνικά, όμως, μια  βόμβα  σκάει  έξω  από  το  γραφείο  του  Νούρι, σκοτώνοντας  ακαριαία  αυτόν  και  τον  Ρόκο. Η  Κάτια  βυθίζεται  στην  απελπισία, ενώ  οι  έρευνες  της  αστυνομίας  οδηγούν  σε  δύο  νεοναζί, που  δε  χωρά  αμφιβολία  πως  είναι  ένοχοι. Ωστόσο, στη  δίκη  εντελώς  αναπάντεχα  αθωώνονται, χάρη  στη  συνδρομή  ενός  έλληνα  ξενοδόχου  που  τους  παρέχει  άλλοθι (στην  πραγματικότητα,  είναι  μέλος  της  Χρυσής  Αυγής). Έτσι, η  Κάτια  αποφασίζει  να  πάρει  το  νόμο  στα  χέρια  της.

Στην υπόθεση Novartis, η κυβέρνηση θέλει «το λαό» συνυπεύθυνο και συναυτουργό για να μην μπορεί κανείς να τη δικάσει, είτε μεταφορικά είτε κυριολεκτικά. Το λαό που η αντισυστημική, αντιμνημονιακή Αριστερά τον δίψασε σαν σκύλο τάζοντάς του αίμα και θεωρεί ότι ήρθε η ώρα να του σβήσει τη δίψα του.