Δυο προσωπικότητες, τα δυο μεγάλα κόμματα, ο ίδιος συμβολισμός. Είτε από ιδεοληψία είτε από υπολογισμό, οι δύο πρυτάνεις, και τα κόμματά τους, είναι τα σύμβολα μιας Ελλάδας αδιάφορης για τη θέση της στον σύγχρονο κόσμο. Μιας ακυβέρνητης πολιτείας.

Ο Χρήστος Παπανίκος σχολιάζει τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο διάλογος στην Ελλάδα, ακόμα και με αφορμή την υερπασπιση του δημόσιου διαλόγου. 

Τα ξενοφοβικά ψεύδη του Έλληνα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και μια έκθεση του επιτρόπου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων που πολλοί κάνουν προσπάθεια να την κρύψουν κάτω απ' το χαλί. [ΤΒJ]

Παγωμάρα, βουβή οργή, αγωνία, αβεβαιότητα είναι μερικά από τα συναισθήματα που άφησε σε όλους τους δημοκράτες ανά τον κόσμο που πιστεύουν στα ανθρώπινα δικαιώματα και υπερασπίζονται την ελευθερία της έκφρασης η δολοφονία 12 ανθρώπων στα γραφεία του Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Μπορεί όμως κάποιοι και στον δυτικό κόσμο να επιχαίρουν γι' αυτή την επίθεση;

Ο Αλέκος Παπαδάτος σχολιάζει με τον τρόπο του Charlie Hebdo την εισβολή στα γραφεία του εντύπου ισλαμοφασιστών και τη δολοφονία 12 ανθρώπων. 

Νοηματοδοτημένη συνύπαρξη μετά τη δολοφονία των αντικομφορμιστών από τον τριπαρισμένο ισλαμιστικό ολοκληρωτισμό.

 Η επίθεση αυτή δεν πρέπει να γίνει ένα ακόμα εργαλείο για την άνοδο της άκρας δεξιάς στη Γαλλία, ούτε και ένα ακόμα στίγμα για τους μουσουλμάνους που υφίστανται άδικα τις συνέπειες της ισλαμοφοβίας.

Και ξαφνικά, διαπιστώσαμε πως η πολιτική ζωή στην Ελλάδα είναι γεμάτη από τέρατα. Τέρατα ανεξέλεγκτα που δεν μένουν πλέον στην «αθώα» και «γραφική» διακωμώδηση της πολιτικής καθημερινότητας. Αποδείχτηκε πως οι «ψεκασμένοι», εκτός από το να βγάζουν λαϊκίστικες αντιμνημονιακές κορώνες, καθώς και να γεμίζουν τις σελίδες των παραπολιτικών εφημερίδων και να προσφέρουν υλικό για χιουμοριστικά βιντεάκια, μπορούν και να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές. Μπορούν μάλιστα να το κάνουν κόντρα στα παραδοσιακά κυβερνητικά κόμματα, κόντρα σε μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, άλλωστε αυτή η κόντρα εξυπηρετεί το επαναστατικό τους παραμύθι, το κάνουν όμως ακόμη και κόντρα στη θέληση της πλειοψηφίας των πολιτών, όπως αυτή είχε εκφραστεί υπέρ της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και κατά της διάλυσης της Βουλής και των πρόωρών εκλογών.

Μπήκε σωστά στο αρχείο η υπόθεση της υποτιθέμενης δωροδοκίας Χαϊκάλη; Τι υποστηρίζει σχετικά το πόρισμα του αντεισαγγελέα Παναγιωτόπουλου και ποια μπορεί να είναι η κριτική του; [ΤΒJ]