Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας φτάνει σε σημείο η τρισκατάρατη τρόικα να μετονομάζεται «θεσμικοί εταίροι» – κι ας είναι οι ίδιοι εταίροι, όπως και πριν. Το επάρατο νεοφιλελεύθερο Μνημόνιο που απορρίφθηκε στο σύνολό του από τον ελληνικό λαό ξάφνου γίνεται ολοκαίνουργιο πρόγραμμα ανασυγκρότησης. Η περίφημη kolotoumba, αν ολοκληρωθεί, τι συνέπειες θα έχει στο πεδίο της πολιτικής; [TBJ]

Η «αυθόρμητη» συγκέντρωση του Συντάγματος, στις 11 Φεβρουαρίου 2015, την ώρα του Eurogroup, λύνει όλα τα εκκρεμή θέματα ταυτότητας, που μας απασχολούσαν τα εύφορα χρόνια. Μια περιπέτεια τελείωσε, μια νέα αρχίζει για την Ελλάδα. Καημένοι εμείς. 

H νέα διαχωριστική γραμμή που τέμνει την ελληνική κοινωνία, πιθανώς κι άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες, είναι εθνικισμός / απομονωνισμός vs νεωτερικότητα και προσαρμογή στις απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου. Ας μη χάνουμε το χρόνο μας, λοιπόν, με τις παρωχημένες έννοιες Αριστερά και Δεξιά που έχουν απαξιωθεί εκ των πραγμάτων. Καιρός να βρούμε άλλες.

Η φάρσα

26 Ιαν 2015

Κάποτε η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, είναι φάρσα από την αρχή («για πρώτη φορά»).

Η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ αποτελεί για κάποιους ολέθρια απόφαση της πολιτικής ηγεσίας. Είναι όμως φυσική συνέπεια της πορείας των ευρωπαϊκών χωρών προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση η οποία, πέρα από οικονομικές συνέργειες, παρέχει όραμα, κατεύθυνση, ελπίδα. Παρά τις σημερινές αντιξοότητες για την Ελλάδα, η πορεία αυτή πρέπει να συνεχιστεί.

 

Όποιοι μας κυβερνήσουν αύριο πρέπει να ασπάζονται (έστω καθυστερημένα) τον ορθολογισμό που προέβλεψε την δημοσιονομική μας κατάρρευση, όχι τις παρωχημένες θεωρίες που την προκάλεσαν. Πρέπει να είναι ικανοί τεχνίτες, να ξέρουν τους Ευρωπαίους εταίρους μας και να μπορούν να τους καταλάβουν, ουσιαστικά να καταφέρουν να βγάλουν από την μύγα ξύγκι. Γιατί μύγες θα έχουμε στα χέρια μας, όχι παχιές αγελάδες. Εν τέλει, αν κάποιος δεν μας φαίνεται κατάλληλος για πρωθυπουργός, σε τέτοιες συνθήκες πιθανότατα δεν θα είναι!

Λίγες μόνο ημέρες μας χωρίζουν από την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2015 οπότε και θα διεξαχθούν οι εθνικές εκλογές στη χώρα μας, 18 μήνες νωρίτερα από το προβλεπόμενο, καθώς η παρούσα Βουλή δεν κατάφερε να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η αντιπολίτευση, η οποία ζητούσε σε κάθε ευκαιρία εδώ και καιρό τη διεξαγωγή τους, κατάφερε τελικά να τις προκαλέσει θεσμικά και με την πολύτιμη συμβολή των 16 ψήφων του νεοναζιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής καθώς η υποψηφιότητα του κυβερνητικού συνασπισμού (ΝΔ & ΠΑΣΟΚ) συγκέντρωσε 168 αντί των 180 ψήφων που χρειάζονταν στην 3η ψηφοφορία της 29ης Δεκεμβρίου 2014. Έτσι, οι έλληνες ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες για να εκλέξουν τους 300 εκπροσώπους τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για 4η φορά μέσα σε 5 χρόνια.


Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει μιαν εθνική μειονότητα σε άλλη χώρα επειδή είναι ελληνική αλλά δεν στηρίζει δύο εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα επειδή δεν είναι ελληνικές, τη μακεδονική και την τουρκική.

Το Μνημόνιο ήταν δεν ήταν η ασθένεια αλλά το φάρμακο. Ίσως όχι το καλύτερο φάρμακο, αλλά ό,τι καλύτερο μπορέσαμε τότε να εξασφαλίσουμε. Ας παλέψουμε για κάτι καλύτερο, αλλά ο σωστός τρόπος για να εξασφαλίσεις το φάρμακο δεν είναι αυτός του χρήστη που απειλεί τους γονείς του να του δώσουν τα λεφτά για τη δόση του. Θα πρέπει να παραδεχτείς πως πρέπει να αλλάξεις βασικά στοιχεία του τρόπου ζωής σου.

Έχουν άραγε τα κόμματα θέσεις για τα δικαιώματα των πάσης φύσεως μειονοτήτων; Ακόμα κι αν έχουν, είτε τις κρατάνε μυστικές είτε τις λένε ψιθυριστά... [TBJ]