Η επανέναρξη των εργασιών της υπόθεσης Novartis ανασύρει στην επιφάνεια μια απόπειρα πολιτικοδικαστικού πραξικοπήματος που, επειδή δεν πέτυχε, δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχαστεί. Είναι ζήτημα δημοκρατίας η μνήμη, αλλά και η απόδοση Δικαιοσύνης. Αναδημοσίευση από το Books' Journal, τχ. 107, Μάρτιος 2020.

Πώς να κάνετε καριέρα ως φιλόσοφος δημιουργώντας τον απόλυτο κυκλικό συλλογισμό.

(Kορωνοϊός: Κατάσταση εξαίρεσης ή εξαιρετική κατάσταση;

Σίγουρα το δεύτερο.)

Το παράλογο δεν απελευθερώνει. Δεσμεύει. Αυτά τα λόγια από τον Μύθο του Σισύφου του Αλμπέρ Καμύ δανείζεται η Ντόνα Νταρτ στην εισαγωγή του βιβλίου της Η Καρδερίνα[1], που ξεκινά με μια τρομοκρατική επίθεση: ένα αγόρι μπαίνει με τη μητέρα του στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης (μπαίνουν τυχαία και απρόβλεπτα, επειδή βρέχει) και εκεί σκάει μια βόμβα που σκοτώνει πολλούς, μεταξύ των οποίων και τη μητέρα.

«Τα βιβλιοπωλεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου εγκλωβισμένοι». Ένας απολογισμός με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα του βιβλίου και της ανάγνωσης.

Γιατί η υπακοή στους νόμους του κράτους (σε κατάσταση κρίσης) είναι η απολύτως (ιουδαιο)χριστιανική στάση.

 

ExMachina (Από μηχανής). Έγχρωμη περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής 2014, σε σενάριο και σκηνοθεσία Άλεξ Γκάρλαντ. Παίζουν: Domhnall Gleeson, Alicia Vikander, Oscar Isaac, Sonoya Mizuno κ.ά. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 12 Μαΐου 2015.

Ο Nathan το έπαιξε θεός και γ@#$θηκε το σύμπαν. Στο αρχετυπικό σύμπαν του Ex Machina.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι μονίμως και ευρέως εκτεθειμένα σε έναν επικίνδυνο εσωτερικό ιό: τον ιό περιφρόνησης της νομιμότητας και της ακαδημαϊκής λειτουργίας, ο οποίος επιτρέπει τις εσωτερικές συναλλαγές επί ανταλλάγματι και τη δημοσιοϋπαλληλική εξέλιξη όλων (ικανών τε και ανικάνων) έως την πρώτη ακαδημαϊκή βαθμίδα – ενώ συγχρόνως υπονομεύει καίρια τη μετάβαση από μεμονωμένες νησίδες αριστείας σε ιδρύματα πλήρους αξίας και καθολικής αναγνώρισης. 

Εκτός από τα άμεσα τραγικά αποτελέσματά της, η εν εξελίξει πανδημία του κορωνοϊού   εγείρει πολλά και πολλαπλής φύσεως ερωτήματα και ζητήματα. Τα κράτη, οι κοινωνίες, οι άνθρωποι, εκτός από την αρρώστια και το θάνατο, βρίσκονται μπροστά σε οικονομικά , πολιτικά , ηθικά και υπαρξιακά ακόμα διλήμματα. Κυριαρχεί η αγωνία για το ατομικό και συλλογικό παρόν και μέλλον και ο φόβος για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη είναι διάχυτος.

Δεν ξέρω αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα: αν οι σύμβουλοι του Μπόρις Τζόνσον πίστευαν ή απλώς πρότειναν τη στρατηγική που ήθελε να ακούσει η κυβέρνηση, ή αν η κυβέρνηση τους εξώθησε να αποκλείσουν τη σωματική αποστασιοποίηση για να ευνοήσουν την ανοσία της αγέλης. Ούτως ή άλλως, διέπραξαν επιστημονική ύβρη, παρέχοντας ανυπόστατο επιστημονικό άλλοθι σε μια στρατηγική που αντιμετώπιζε με τρόμο τις οικονομικές επιπτώσεις της καταστολής και αδιάφορα τις εκατόμβες των θυμάτων του μετριασμού.

H συζητηση για το κορωνοομόλογο γίνεται, ακόμα μια φορά, απολίτικα. Δεν είναι εκείνοι που το θέλουν οι «καλοί», ούτε είναι «κακοί» αυτοί που δεν το θέλουν. Η διαπραγμάτευση στο Eurogroup με απλά λόγια.