Υπάρχει μια γλυκιά [(ίσως να μην είναι γλυκιά, αλλά, παρεμπιπτόντως, καλό θα ήταν να επιλέγουμε τη γλυκιά και φιλάνθρωπη ειρωνεία στην επικοινωνία μας με τους ανθρώπους και όχι τη διαβρωτική/επιθετική/υπονομευτική που δυσκολεύει την έτσι κι αλλιώς δύσκολη ανθρώπινη επικοινωνία) (για να είμαι σίγουρος ότι δεν θα δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, ναι, υπάρχουν και εκδοχές εξαιρετικά φιλάνθρωπου, πνευματικά ανοικτού και εντελώς αξιοσέβαστου Ισλάμ)] ειρωνεία σε ορισμένες αριστερές εξηγήσεις του ριζοσπαστικου/τρομοκρατικού/φασιστικού Ισλάμ (των ριζοσπαστικών/τρομοκρατικών/φασιστικών Ισλάμ, για να μην κατηγορηθώ για οριενταλίσμους).

Το φτερούγισμα της νυχτερίδας στην Κίνα όχι απλώς έστειλε καταιγίδες σε όλο τον πλανήτη αλλά πάτησε pause στην παγκοσμιοποίηση θυμίζοντάς μας ότι η ανοσία είναι ζωτικός δημόσιος χώρος. Πριν από λίγους μήνες δεν είχαμε ιδέα τι ερχόταν. Τώρα αγνοούμε πώς και πότε θα τελειώσει. Αναδημοσίευση από το Books' Journal, τχ. 108, Μάιος 2020.

Ο Λυκούργος Λιαρόπουλος δεν είναι πια ανάμεσά μας. Ομότιμος καθηγητής οικονομικών της υγείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εκπρόσωπος το τελευταίο διάστημα της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ, πέθανε σε ηλικία 76 χρόνων και κηδεύεται στις 23 Ιουνίου 2020, 4.00 μ.μ., στο νεκροταφείο Αμαρουσίου. Συγγραφέας πολλών βιβλίων, πολιτεύθηκε με τη Δράση και το Ποτάμι. Συνεργάτης του Books’ Journal, υπήρξε τακτικός αρθρογράφος την κρίσιμη περίοδο κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιξε τη χώρα στα ζάρια. Αναδημοσιεύουμε ένα από τα κείμενά του από το 2017 και την ιστοσελίδα του περιοδικού, ως απόδειξη της κοφτερής λεπίδας του λόγου του Λυκούργου Λιαρόπουλου, αποτέλεσμα της διεισδυτικής ματιάς του στα γεγονότα μιας πολύ δύσκολης περιόδου για τη χώρα.

 

Τι μας διδάσκει η πανδημία COVID19

Από τον Χρήστο Α. Φραγκονικολόπουλο και τον Νίκο Παναγιώτου

Έχει παρέλθει πολύς καιρός από τότε που η επιστήμη κινδύνευε από τη θρησκεία. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι το ακριβώς αντίθετο. Η θρησκεία κινδυνεύει από την επιστήμη.

Μπορούν τα βίαια γεγονότα που ακολούθησαν το φόνο του Τζορτζ Φλόυντ να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον Ντόναλντ Τραμπ για την επανεκλογή του;

Δυο λόγια για την Αμαλία Μεγαπάνου, για ένα διάστημα Αμαλία Καραμανλή, «φως και κίνηση και χαμόγελο». Γυναίκα. [ΤΒJ]

Αποφεύγοντας, χάρη στον χειρισμό της πανδημίας από το ιατρικό επιτελείο και την κυβέρνηση, τον μαζικό και ανώνυμο θάνατο, διασφαλίσαμε και το έσχατο δικαίωμα του καθενός σε μια προσωπική αναχώρηση. Δηλαδή, το προνόμιο του τέλους μιας ολοκληρωμένης ζωής.

Η Ελλάδα αναμένει τη μείωση της οικονομικής ύφεσης από ένα σχετικά σημαντικό τουριστικό κύμα αυτό το καλοκαίρι. Μάλλον θα το πετύχει. Αυτή η επιτυχία όμως δεν πρέπει να τη μετατρέψει σε μονοπαραγωγική χώρα τουριστικών υπηρεσιών.

Ο αφορισμός, ως βαρύτατη θρησκευτική ποινή, αλλά και ως τελετουργικό, είναι ένας έκδηλος αναχρονισμός και εντελώς παράταιρος στις σημερινές κοινωνίες της ύστερης νεωτερικότητας. 

Σελίδα 1 από 88