Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Τα Λόγια της Πλώρης τελειώνουν

Κατηγορία Blog
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο blog
Ο Κυριάκος Αθανασιάδης. Ο Κυριάκος Αθανασιάδης.

Τα «Λόγια της Πλώρης» στο Books' Journal τελειώνουν. Σε τρεις μέρες, κλείνουν ένα χρόνο ζωής: ξεκίνησαν την 1η Απριλίου 2014. Η παρουσία τους ήταν καθημερινή, έβρεχε-χιόνιζε, και τυπική: κάθε μέρα, 3 Tweet των 140 χαρακτήρων έκαστο (140 μαζί με τις σπάσες).

Οι απαρεγκλίτως 140 χαρακτήρες (μαζί και οι σπάσες) δεν σημαίνουν μόνο ότι είμαι ψυχαναγκαστικός — που, ορισμένως, είμαι. Σημαίνουν επίσης ότι έπρεπε να εκφράζομαι με έναν συγκεκριμένο τρόπο, γρήγορα και άμεσα, να προσπαθώ να «επικοινωνώ» μονάχα έτσι και όχι αλλιώς, να είμαι σύντομος, βραχύς, κοφτός και αποτελεσματικός, να είναι και το οπτικό αποτέλεσμα πανομοιότυπο: παίζει κι αυτό έναν κάποιο ρόλο, ξέρετε. Εν πάση περιπτώσει, ήταν κάτι που με τον καιρό έμαθα καλά — αν και το έκανα από πολύ πιο πριν, με ένα πλήθος αναρτήσεων που όλες έπαιζαν με το ευσύνοπτον που εισήγαγε στη ζωή μας το Twitter, χιουμοριστικές ως επί το πλείστον. Στο σάιτ, μαζί με τις τρεις που υπολείπονται ώς το τέλος του μήνα, θα υπάρχουν συνολικά 331 καταχωρίσεις (ήτοι 993 Tweet), και όχι 365: πέρυσι τον Αύγουστο κατεβάσαμε ρολά, και για τρεις μέρες, τον Απρίλιο του 2014, είχε πέσει το σύστημα. Αυτά για τα στατιστικά.

Η στήλη απέκτησε κάποιους φανατικούς φίλους αναγνώστες (λίγους, με πρώτη-πρώτη την Ειρήνη Αγαπιδάκη), κάποιους που την περίμεναν τέλος πάντων, και είχε μία σχετικώς καλή (βέβαια όχι υψηλή) επισκεψιμότητα, αν το λέω καλά. Και είχε και αρκετούς (λιγότερους από όσους θα ήθελα) πολέμιους. Επίσης, έμαθα να ζω μαζί της. Επίσης, με κούραζε κατά διαστήματα πάρα πολύ, κυρίως όταν δεν υπήρχαν θέματα, όταν δεν ήμουν σε θέση να γράψω για διάφορους λόγους (αν ταξίδευα, π.χ., ή καμιά φορά που ένιωθα ισχυρή καταβολή), ή όταν εργαζόμουν όλη μέρα και δεν ήξερα τι συνέβαινε στον κόσμο — κι όταν λέω δεν ήξερα, εννοώ δεν ήξερα period, υπάρχουν πολλές μέρες, κι ας μη μου φαίνεται, που μαθαίνω τελευταίος πολύ μεγάλα γεγονότα, δικά μας ή του πολιτισμένου κόσμου. Άλλες πάλι φορές, με αποκαρδίωνε το γεγονός ότι υπήρχαν πάρα πολλά θέματα και έπρεπε να διαλέξω, ή, ακόμα χειρότερα, ότι υπήρχε ένα μείζον, αλλά το είχαν πιάσει όλοι. Τέλος πάντων, δεν χάθηκε καμιά μέρα, μ' αυτά και μ' αυτά. Αλλά στο σπίτι, κάθε βράδυ το τελευταίο εξάμηνο ακουγόταν από την Κική (Τσιλιγγερίδου) η φράση: «Κανέλλη έκανες;» Συνήθως απαντούσα αρνητικά, και έτρεχα να χωθώ στο γραφείο. Γι' αυτές τις 70 όλες κι όλες, κατά μέσο όρο, λέξεις ημερησίως ήθελα από μισή έως μία ώρα απαρεγκλίτως.

Κάποιες από τις δημοσιεύσεις ήταν καλές, πολλές κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα. Κάποιες βγήκαν, άλλες όχι. Κάποιες μένει να βγουν...

Στο διάστημα αυτό του ενός χρόνου, ποτέ δεν με ενόχλησε ο Ηλίας Κανέλλης, ούτε άπαξ. Ποτέ. Να 'ναι καλά. Καμιά φορά συγκρατούσα τον εαυτό μου, βέβαια (και ποιος δεν το κάνει όταν δεν δημοσιεύει στον προσωπικό του χώρο;), αλλά ο Η.Κ. δεν μου είπε ποτέ τίποτε του στιλ, «Μην το γράφεις αυτό», ή οτιδήποτε παρόμοιο. Μεγάλη υπόθεση.

Τώρα, που κλείνει ο χρόνος, και τελειώνουν τα Λόγια της Πλώρης, ξεκινά (για όποιον νοιάζεται) το Ημερολόγιον Γεφύρας. Πήρα την ιδέα από το βιβλίο που κυκλοφόρησε μόλις ο Μιχάλης Μητσός (Οι ιστορίες θα μας σώσουν: Ένα ημερολόγιο του 2014, Εκδόσεις Πόλις), αλλά ΔΕΝ θα είναι σαν και το δικό του, μακάρι να μπορούσα. Αλλά δεν μπορώ, ο Μ.Μ. είναι άλλο πράγμα. Εγώ απλώς κάθε μεσάνυχτα θα καταγράφω τις εντυπώσεις της ημέρας, τι έκανα, τι έφαγα κ.λπ. — κάπως έτσι: ακόμη δεν ξέρω καλά, θα πάρει κάνα μήνα για να διαμορφωθεί πλήρως το Ημερολόγιον Γεφύρας. Μου αρέσει πάντως η ιδέα του Ημερολογίου, που είναι το κατ' εξοχήν αυτολογοκριμένο είδος ακόμη και όταν γράφεται σε βιβλίο με κλειδωνιά, κι ας μην του φαίνεται.

Θα είναι λοιπόν μία καμουφλαρισμένη στήλη ψεμάτων.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!

 

Το κείμενο αυτό ανέβασε ο Κυριάκος Αθανασιάδης στο fecebook. Αναρτάται εδώ με πρωτοβουλία της σύνταξης, επειδή είναι ένα κομψό και ειλικρινές απολογιστικό αφήγημα και απευθύνεται σε πιστούς αναγνώστες - που ως γνωστόν δεν κατοικοεδρεύουν όλοι στο facebook. Από τη μεριά μας, στο Books' Journal, ευχαριστούμε επίσης τον στυλίστα Κυριάκο Αθανασιάδη. Κράτησε υψηλό το επίπεδο του καθημερινού σχολιασμού του, πάντα παρεμβατικός και ιδιαίτερος. Καλή συνέχεια. [TBJ] 

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά