Προσέχω ότι από το οικογενειακό τραπέζι λείπουν τα σύμβολα. Δεν υπάρχει πουθενά κανένας πατερούλης του κράτους. Και δεν υπάρχει τίποτα που να παραπέμπει σε θεό – ούτε σταυρός ούτε εικόνισμα ούτε χειρονομία, τίποτα. Οι ιδιωτικές υποθέσεις, πεποιθήσεις, πίστη, ταυτότητες δεν απασχολούν το γεύμα. Ετούτοι θα μείνουν ενωμένοι μέχρι το τέλος, όταν θα έχουν τσακίσει και τα φρούτα. [αναδημοσίευση από το Books' Journal 48, Οκτώβριος 2014]