Τρίτη, 17 Μαρτίου 2020

«Eπιπέδωση» vs «Ανοσία αγέλης»

Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Στήλες web only

Ι. 17/3/2020. Η ανακοίνωση της πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου για την άμυνα απέναντι στον κορωνοϊό έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Πολλοί σκέφτηκαν ότι ο Τζόνσον είναι άκαρδος, αναίσθητος, τρελός, νεοφιλελεύθερος κλπ. Πριν κάνουμε όμως χαρακτηρισμούς ας θέσουμε ένα κρίσιμο ερώτημα. Αποτελεί η αντίληψή του εκδοχή ορθολογικής αντιμετώπισης της καταστροφικής απειλής; Η ιστορία θ’ απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα, κάποιες σκέψεις όμως μπορούν να γίνουν ή ν’ αναπαραχθούν αντιμαχίες γύρω από το ζήτημα. Θα μας βοηθήσουν επίσης να ξεκαθαρίσουμε ποια ακριβώς είναι η στρατηγική που ακολουθεί η χώρα μας , μαζί με όλες τις άλλες και τον ΠΟΥ.

ld2

Το παραπάνω σχήμα βοηθά ν’ αντιληφθούμε τι επιδιώκεται με την λήψη μέτρων. Ο οριζόντιος άξονας δείχνει τον χρόνο από την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος, ενώ ο κάθετος τον αριθμό των κρουσμάτων. Η καμπύλη που περιέχει το μπεζ χρώμα είναι η εικαζόμενη εξέλιξη της επιδημίας, αν δεν ληφθούν μέτρα, ενώ αυτή με το μπλε χρώμα η εξέλιξη με τα προληπτικά μέτρα. Δηλαδή τα μέτρα ΔΕΝ έχουν σκοπό να σταματήσουν την επιδημία η οποία ούτως ή άλλως εικάζεται ότι θα σταματήσει μόνη της, αλλά να την καθυστερήσουν. Τα κυριότερα πλεονεκτήματα της στρατηγικής της επιπέδωσης της καμπύλης είναι μάλλον απ’ όλους μας γνωστά:

***Αποκτάται χρόνος από το σύστημα υγείας να ενισχυθεί ώστε ν’ ανταποκριθεί στις ανάγκες.

***Γίνεται χρονική διασπορά των περιστατικών που θα επιτρέψει στις σχετικές υπηρεσίες να μην καταρρεύσουν.

***Θα παρασκευασθούν εμβόλια και φάρμακα.

***Αναλαμβάνεται η ευθύνη από τις αρχές τους και δημιουργείται ένα κοινό πλέγμα προστασίας,

***Δίνεται το παράδειγμα της ηθικής της ευθύνης στους πολίτες.

***Προστατεύονται οι αδύναμοι και οι ηλικιωμένοι, κεκτημένο του πολιτισμού μας και απαραίτητο στοιχείο για την κοινωνική συνοχή.

Τα κύρια της μειονεκτήματα :

***Η υποχρέωση να δείξει το σύνολο των πολιτών ατομική ευθύνη.

***Ο κύκλος της μετάδοσης δεν μπορεί να διακοπεί απολύτως.

***Μεγάλο χρονικό διάστημα διακοπής κοινωνικών και οικονομικών δραστηριοτήτων.

***Σημαντική αρνητική επίδραση στην οικονομία.

Οι βρετανικές αρχές, ακολουθώντας την παράδοση της ιδιαιτερότητας της χώρας τους, αποφάσισαν να κάνουν κάτι τελείως διαφορετικό. Τη μαζική μόλυνση μεγάλου μέρους του πληθυσμού ώστε ν’ αποκτηθεί η «ανοσία της αγέλης», δηλαδή μετά από κάποιο χρόνο ο ιός να μη βρίσκει ευάλωτα άτομα να προσβάλει και να σηκωθεί έτσι ένα τείχος προστασίας για το σύνολο του πληθυσμού απέναντι στην επιδημία.

Βάσει αυτής της στρατηγικής οι βρετανικές αρχές όχι μόνον δεν παίρνουν μέτρα επιβράδυνσης της μετάδοσης αλλά αντιθέτως θα προσπαθήσουν να την επιταχύνουν. Μοιάζει γοητευτική αλλά τελικά είναι εξαιρετικά αμφίβολη η επιτυχία της καθότι προϋποθέτει πολλές εικασίες και επικίνδυνες παραδοχές:

*Η μόλυνση του 80% του πληθυσμού είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ. Όμως αυτό αποτελεί απλώς ένα σενάριο που μπορεί να μην πραγματοποιηθεί, όπως δείχνει η εμπειρία της Νότιας Κορέας.

*Ο διαχωρισμός του πληθυσμού σε απρόσβλητους (νέους) και ευπαθείς (ηλικιωμένους, νοσούντες και ανοσοκατασταλμένους) είναι εφικτός. Πρώτον, πού ακριβώς θα τεθεί το όριο των νέων/ηλικιωμένων; (άραγε ο ίδιος ο Τζόνσον σε ποια ομάδα θα τεθεί;) Πάντα θα υπάρχει μία σημαντική ενδιάμεση ηλικιακή ζώνη που αν εξαιρεθεί από την μόλυνση θ’ αδυνατίσει η δημιουργία ανοσίας αγέλης, ενώ αν δεν εξαιρεθεί θα υπάρξουν πολλοί θάνατοι. (Λέγεται ότι το όριο θα είναι τα 70 έτη. Αλίμονο στους εξηντάρηδες). Δεύτερον, ο πλήρης διαχωρισμός του πληθυσμού σε δύο πληθυσμιακές ομάδες, ηλικιωμένοι και υπόλοιποι είναι δύσκολος αν όχι αδύνατος. Οι ηλικιωμένοι δεν μπορούν να μπουν σε μία ηλικιακή γυάλα, εξαρτώνται στην καθημερινότητά τους από ποικίλες υπηρεσίες (βοήθειας, οίκων ευγηρίας και νοσηλείας, κέντρων υγείας, νοσοκομείων κλπ) που τις στελεχώνουν νέοι. Τρίτον, υπάρχουν νέοι και μεσήλικες που έχουν υποκείμενα νοσήματα δίχως να το γνωρίζουν. Αυτοί θα μπουν σε μια διαδικασία ευγονικής εκκαθάρισης.

*Οι νέοι νοσούν ελαφρά. Αυτό είναι στατιστικά σωστό, αλλά έχει εξαιρέσεις. Στους μεγάλους αριθμούς ακόμη κι ένα μικρό ποσοστό θανάτων, αποτελεί απαράδεκτη και οδυνηρή απώλεια.

*Ο ιός ΔΕΝ θα μεταλλαχτεί σε διαφορετικό στέλεχος, το οποίο η κτηθείσα ανοσία αγέλης δεν θα καλύπτει.

*Και το σημαντικότερο, ότι το σύστημα υγείας στην οξυκόρυφη εξέλιξη θα μπορέσει ν’ ανταποκριθεί και δεν θα καταρρεύσει από τις τρομακτικές ανάγκες (80 % του πληθυσμού νοσεί, 8.000.000 νοσηλεύονται, 300.000 θάνατοι).

Αν ο Τζόνσον θέλει ν’ αποκτήσει η χώρα του νεανική δημογραφική πυραμίδα και θετική σχέση ενεργού/ανενεργού πληθυσμού, τότε αυτή η απόφασή να μπει σε πόλεμο με τον ιό, με στρατιώτες αναλώσιμους-ηλικιωμένους, θα έχει βέβαιη, μέσω της ευγονικής διαλογής, επιτυχία.

Λάκης Δόλγερας

Συγγραφέας. Βιβλία του: τα διηγήματα Ξεχασμένες Ιστορίες (2006) και τα μυθιστορήματα Μια σκοτεινή υπόθεση (2010), Η δεύτερη συνάντηση της Ελεωνόρας και του Νίκου (2012), Νικητές και νικημένοι (2013), Νεκρός στον ήλιο του Ιουλίου (2015)

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
«Συνεμορφώθην με τας υποδείξεις!»

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά