Σάββατο, 03 Οκτωβρίου 2015

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Η NASA χρειάζεται λεφτά. Πολλά λεφτά. Και κυρίως για προγράμματα που μπορεί μεν αύριο (όπου αύριο μπορεί να σημαίνει μετά από 5, 10, 50, 100 χρόνια…) να αλλάξουν τον κόσμο όπως τον ξέρουμε, αλλά που σήμερα δεν λένε τίποτε σε κανέναν πιθανό χρηματοδότη. Ή λένε απλώς ψιλοπράγματα. Ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος πάντα σε έναν τέτοιο πελώριο οργανισμό είναι ακριβώς αυτό: να βρεθούν και άλλοι, περισσότεροι πόροι, να ανακαλυφθούν νέες πηγές χρηματοδότησης, να εξοικονομηθούν κι άλλα λεφτά. Το Διάστημα, δηλαδή το μέλλον του ανθρώπου, διότι περί αυτού πρόκειται, είναι μια δαπανηρή επιχείρηση — κάποια εποχή θα βγάλει τα λεφτά του και με το παραπάνω, όχι γιατί το μέλλον μας είναι στα άστρα αλλά γιατί εκεί θα βρεθεί η δυνατότητα παραγωγής φτηνής ενέργειας για όλους, όμως μέχρι τότε ελάχιστοι θα ξέρουν πόσα πειράματα, ανακαλύψεις και καθημερινής χρήσης εφευρέσεις —στην ιατρική, στη μηχανολογία, στα κινητά, στις τηλεοράσεις κλπ. κλπ.— οφείλονται σ’ αυτό που λέμε Έρευνα του Διαστήματος. Εξ ου και η NASA έχει καταχαρεί με την επιτυχία του φιλμ Η διάσωση, του πολύ σπουδαίου και πολύ αγαπημένου Ρίντλεϊ Σκοτ, μια αξιοπρεπή παραγωγή που διαφημίστηκε σοβαρά και επαγγελματικά επί πολλούς μήνες, ακριβώς για να έχει την επιτυχία που σημειώνει σήμερα — επιτυχία που θα συνεχιστεί μέχρι και τις Γιορτές. Ακριβώς χάρη στην ταινία αυτή, άλλωστε, έγινε και η περίφημη ανακοίνωση περί απτών αποδείξεων για τρεχούμενο νερό στον Άρη, κάτι που μπορούσε να γίνει κάποιους μήνες πριν, ή και κάποιους μήνες μετά: η ανακοίνωση προηγήθηκε λίγες μόνο ημέρες της παγκόσμιας πρεμιέρας τού Martian. Σοφό. Η NASA θέλει να γίνει ελκυστική. Σαν εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, ή σαν το ΗΒΟ. [§] Η ταινία, πάλι, βασίζεται σε ένα βιβλίο. Σε ένα βιβλίο όμως που δεν ξεκίνησε να γράφεται για να γίνει βιβλίο. Ο AndyWeirέγραφε για το κέφι του ένα blog, κεφαλαιάκι το κεφαλαιάκι, και όποτε το θυμόταν. Μορφωμένο παιδί και κλασικός nerdκαι geek μαζί, δεν έγραφε τίποτε στην τύχη —συμβουλευόταν πάντα την πιο σύγχρονη βιβλιογραφία—, εκτός από το ίδιο του το βιβλίο-που-δεν-ήταν-βιβλίο. Κάποια στιγμή μάλιστα το σταμάτησε, γιατί είχε και δουλειές, αλλά οι αναγνώστες της Σελίδας του τον πίεσαν να συνεχίσει: το έκανε με μισή καρδιά, κατόπιν ξαναπήρε θάρρος, και μετά — μετά κάποια στιγμή η παράλογη ιστορία που είχε στο μυαλό του τελείωσε. Θα την ξεχνούσε, αν και πάλι δεν τον πίεζαν πολλοί να συγκεντρώσει όλο το χύμα υλικό σε ένα μέσον. Το έκανε: έφτιαξε κάτι σαν e-book. Το έβαλε κατόπιν νέων πιέσεων και υποδείξεων και στο Amazon: κανείς μπορούσε να το κατεβάσει και να το διαβάσει για ένα δολάριο. Και μετά — μετά ένας εκδοτικός Οίκος ενδιαφέρθηκε. Στα σοβαρά. Ο Άντι είπε, Οκέι, δεν βαριέσαι; Τα συμβόλαια υπογράφτηκαν, και το βιβλίο βγήκε. Και έγινε παγκόσμιο μπεστ-σέλερ. Μεταφράστηκε παντού. (Στη χώρα μας κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος). Και τώρα έγινε ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ.  [§] Και φυσικά το πράγμα θα ’χει και συνέχεια: χάρη σ’ αυτόν τον nerdκαι geek μαζί, θα συγκεντρωθούν χρήματα που αύριο θα δώσουν ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους: θα φτιαχτούν φάρμακα, θα βρεθούν θεραπείες, νέοι επιστήμονες θα τρέχουν να γραφτούν στις λίστες υποψηφίων αστροναυτών για τις επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Τρομερές ανακαλύψεις θα ακολουθήσουν. Χάρη σ’ αυτόν όλα αυτά; Ναι, χάρη σ’ αυτόν.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015 Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά