Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

H Νίκη Αναστασέα

Κατηγορία Πεζογραφία
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Πρόσωπα Πεζογραφία web only
Η Νίκη Αναστασέα. Η Νίκη Αναστασέα. Φωτογραφία Αρχείου

Η συγγραφέας Νίκη Αναστασέα πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 72 χρόνων. Από το μυθιστόρημα Αυτή η αργή μέρα προχωρούσε (Πόλις, 1997, β' έκδ. Κέδρος 2007) έως την Ιστορία ενός δικού μας ανθρώπου (Καστανιώτη, 2015), τα έργα της ήταν γοητευτικά αλλά όχι εύκολα, κείμενα που αναμετριούνταν ταυτόχρονα με την εποχή μας αλλά και με παλιότερα εξίσου αγαπημένα αναγνώσματα - τα κείμενα του Ντοστογιέφσκι ή του Τόμας Μαν. Το σημείωμα που ακολουθεί, ωστόσο, κάνει μνεία στην παλιά, τη μυητική ενασχόλησή της με το βιβλίο: το επάγγελμα της βιβλιοπώλη, που τίμησε όταν εργαζόταν στην Πολιτεία. [ΤΒJ]

Στη Νίκη -έτσι συστηνόταν στους πελάτες της Πολιτείας στη Στοά της  Όπερας, και το επίθετό της, Αναστασέα, το έμαθα όταν δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο-, τη μία από τις δύο 'ψυχές' (η άλλη: ο Νίκος Λιβέριος), του σπάνιου (και όχι μόνον εν Ελλάδι) αυτού βιβλιοπωλείου, οφείλω την "ενηλικίωσή" μου -κάπου στα 13- ως αναγνώστη και ως αυτόνομου (από το χαρτζιλίκι μου) αγοραστή βιβλίων, καθώς και, για πολλά χρόνια, την έγκυρη ενημέρωση για τις νέες κυκλοφορίες.

Το σεβασμό και το εγκάρδιο (αν και πάντα σχεδόν θλιμμένο) χαμόγελο που επεφύλασσε σε κάθε πελάτη/ισσα, μού έδειξε κι εμένα απ' την πρώτη στιγμή, ενώ ήμουν ακόμη παιδί, και μ' "έκλεψε", μια για πάντα, από το βιβλιοπωλείο απ' όπου αγοράζαμε οικογενειακώς.

Η αγάπη για το βιβλίο, η γνώση της λογοτεχνίας κάθε είδους, και το επαγγελματικό της ήθος, ήταν τα κριτήρια και η σκυτάλη, νομίζω, για τον εμπλουτισμό της ομάδας της Πολιτείας: με τον Στέφανο, αρχικά (τη θυμάμαι να μου τον συστήνει, στο πρώτο υπόγειο της Ασκληπιού, πια), τη Μαργαρίτα, τον Γιώργο... Αυτές οι αρετές της Νίκης (πέρα από τις καλές τιμές και τις "προσφορές") είναι που κάνουν την Πολιτεία ακόμη ξεχωριστή, κι είθε το πνεύμα της να συνεχίσει να περνά και στις νεότερες γενιές, πωλητ(ρι)ών και αναγνωστ(ρι)ών.

Γι' αυτό το πνεύμα -και την αλησμόνητη σωματική του παρουσία- (πέρα και μαζί με το μετέπειτα συγγραφικό της έργο) θα την θυμάμαι - θα τη θυμόμαστε.

 

Παναγιώτης Ιωαννίδης

Ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός, μεταφραστής, βασικός συνεργάτης του περιοδικού για τη διερεύνηση του ποιητικού φαινομένου ΦΡΜΚ, ενώ διοργανώνει και επιμελείται τη σειρά τακτικών ποιητικών αναγνώσεων «Με τα λόγια (γίνεται)». Κυκλοφορούν τα ποιητικά βιβλία του Το σωσίβιο (2008), Ακάλυπτος (2013) και Πολωνία (2016). 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
The Greek Zombie Apocalypse Χωρίς τον Φίλιπ Κερ

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά