Παρεμβάσεις

Η οπτικοποίηση των παγκόσμιων ζητημάτων

Σκέψεις και προβληματισμοί με αφορμή τον πνιγμό του Αϋλάν. Ένα κείμενο του  Χρήστου Α. Φραγκονικολόπουλου, που αναδημοσιεύεται από το Books' Journal 59, Οκτώβριος 2015.

Μην πυροβολείτε την Άνγκελα

Με υπέρτιτλο «Η Μέρκελ και το "τέλος του multikulti"», ο Μιχάλης Μητσός είχε δημοσιεύσει ένα σημαντικό κείμενο στο δεύτερο τεύχος του Books' Journal (Δεκέμβριος 2010), στο οποίο έθετε τον προβληματισμό που και τότε, και σήμερα, επικρατεί στην Ευρώπη γύρω από την έννοια της πολυπολιτισμικότητας. Αναημοσιεύουμε σήμερα το κείμενο εκείνο, επειδή η επικαιρότητα κινείται, με πιο επείγοντα και πιο δραματικό τόνο, γύρω από τα ίδια θέματα - και η προσέγγιση του συνεργάτη μας θέτει, από πολύ νωρίς, τους δημοκρατικούς όρους μιας σχετικής δημόσιας συζήτησης. [ΤΒJ] 

«Πώς βίωσα τους νόμους κατά της βλασφημίας στην Ελλάδα»

  Ο Φίλιππος Λοΐζος είναι ο "Πάτερ Παστίτσιος", το πρόσωπο που πέρασε (και συνεχίζει να περνά) μια οδυνηρή αστυνομοδικαστική περιπέτεια επειδή δημιούργησε μια χιουμοριστική σελίδα στο facebook. Στο κείμενό του, που αναδημοσιεύεται από το τεύχος 58 του Books' Journal, Σεπτέμβριος 2015, περιγράφει αυτή τη ζοφερή περιπέτεια.

Αναλογικότητα και «δημοκρατία» στο εκλογικό σύστημα: παράδεισος ή κόλαση;

Από γεννήσεως του κοινοβουλευτισμού, πάντα κάποια κόμματα διαμαρτύρονται για την δυσανάλογη (χαμηλή βέβαια!) εκπροσώπηση τους στην Βουλή. Στην σημερινή Ελλάδα το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξύ: αν είσαι πρώτο κόμμα μπορεί να πάρεις 36% της λαϊκής ψήφου, αλλά 50% των κοινοβουλευτικών εδρών. Το δεύτερο κόμμα μπορεί να έχει 35% της λαϊκής ψήφου αλλά μόνο το 30% των εδρών. Διαφορά μιας μονάδας στον πληθυσμο μεταφραζεται σε 20 στην στην Βουλη, και σε απόλυτη διαφορά σε επίπεδο άσκησης εξουσίας. Για πολλούς αυτό σημαίνει μια ελλιπή δημοκρατία: δεν μετράει κάθε ψήφος των πολιτών το ίδιο.