Παρεμβάσεις

Όταν ο Ερντογάν έχει δίκιο

  Οι μουσουλμάνοι στην Ελλάδα, το εκκρεμές τζαμί και η Χρυσή Αυγή Προκλητικός εμφανίστηκε σήμερα, ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ζήτησε την ανακαίνιση δύο τζαμιών στην Αθήνα και την εκλογή των μουφτήδων στη Θράκη, ως όρο για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη, κάνοντας μάλιστα λόγο για «επιστροφή» των δύο τζαμιών, τα οποία χαρακτήρισε «οθωμανική κληρονομιά». (Έθνος, 8 Οκτωβρίου 2013)

Αν η μικρή Μαρία ήταν μελαχρινή;

Το «δράμα» της μικρής Μαρίας που βρέθηκε σε καταυλισμό στα Φάρσαλα, χωρίς να είναι το βιολογικό παιδί της οικογένειας με την οποία ζούσε, συγκίνησε το πανελλήνιο και κινητοποίησε την ταύτιση εκατοντάδων γονιών διεθνώς που ψάχνουν τα χαμένα τους παιδιά. Η συγκίνηση για το ενδεχόμενο να επρόκειτο για το αποτρόπαιο έγκλημα εμπορίας παιδιού ή απαγωγής του, στάθηκε κίνητρο δημοσιογραφικό και η είδηση κυριάρχησε σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, σε βαθμό που για λίγες μέρες τα προβλήματα με την Τρόϊκα, οι διαξηφισμοί των κομμάτων, οι δυσοίωνες προοπτικές..., όλα μπήκαν σε παρένθεση. Μέχρι και ο πρωθυπουργός, σε επίσημο ταξείδι του στην Ιταλία, θεώρησε τον εαυτό του υποχρεωμένο να κάνει δηλώσεις: «Προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο γι’ αυτό το κοριτσάκι να του προσφέρουμε μια ωραία, άνετη και υγιή ζωή για το εναπομείναν μέρος της τραγωδίας που περνάει».

Αυτό που θέλουμε και αυτό που μπορούμε

H Κεντροαριστερά και η στροφή στον ριζικό πραγματισμό  Η πολιτική και τα παράγωγά της (η διακυβέρνηση, το lobbying, οι προεκλογικές εκστρατείες, οι διεκδικήσεις και οι υπηρεσίες) δεν είναι ιδιωτικές μαζώξεις αλληλοσυμπαθούντων φίλων και γνωστών. Είναι αναγκαίες συγκλίσεις αντιπαρατιθέμενων ατόμων, επιθυμιών και συμφερόντων. Όποιος οραματίζεται ένα νέο πολιτικό φορέα όπου όλοι θα είναι αρεστοί σε όλους και κανένας δε θα μπορεί να κριθεί δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει πολιτική.

Πώς γίνεται μια δημόσια συζήτηση

Το Ηνωμένο Βασίλειο έξω από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου; Τους τελευταίους μήνες, στο Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται σε εξέλιξη μια μάλλον περίεργη για τα δεδομένα της χώρας συζήτηση. Βασικό ερώτημα γύρω από το οποίο περιστρέφεται το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης είναι το αν η χώρα πρέπει ή όχι να υπαναχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (εφεξής ΕΣΔΑ). Το ερώτημα ψάχνει απάντηση σε όλα τα δημόσια forum. Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έως συνέδρια και επιτροπές του Κοινοβουλίου, το ζήτημα γύρω από την ανάγκη παραμονής ή όχι στην ΕΣΔΑ συγκεντρώνει το ενδιαφέρον. Σημείο επαφής των υπέρμαχων και των πολέμιων της παραμονής της χώρας στην Σύμβαση είναι η κοινή διαπίστωση ότι δεν υπάρχει πιο σωστός τόπος και χρόνος για να λάβει χώρα μια τέτοια συζήτηση.