Στην ουσία

16 Νοε 2020

Προσπαθώ να ορίσω την ύπαρξή σου μέσα από τη μουσικότητά της, κάτι μεταξύ κλασικής, τζαζ και ροκ.

Στο τεύχος 104 του Books' Journal, Δεκέμβριος 2019, που αφιερώθηκε στον σκηνοθέτη Σταύρο Καπλανίδη, εκ των ιδρυτών της επιθεώρησης και υπεύθυνος της γραματείας σύνταξης, το editorial ήταν επίσης αφιερωμένο στον πολύτιμο φίλο μας.

Θυμάσαι πώς μας αποκαλούσαν τότε; Μας λέγανε «ομογάλακτους» κι εμείς αγωνιζόμασταν να καταλάβουμε το γιατί.

Θα μπορούσε κανείς να μιλάει ώρες για την αφοσίωση του Καπλανίδη στους ανθρώπους που αγάπησε, τους ανθρώπους που ξεχώρισε, και επέλεξε να παρουσιάσει ως πρωτογενή και φυσικά φαινόμενα. Κάτι βέβαια που και ο ίδιος ήτανε. Γιατί είναι αλήθεια πως το δικό του πορτρέτο –το πορτραίτο του Σταύρου Καπλανίδη– διαγράφεται καθαρά και ξάστερα εκεί μέσα. Στην παρακαταθήκη των ξεχωριστών ντοκιμαντέρ και ταινιών που ο ίδιος δημιούργησε και μας κληροδότησε.

Ήταν ένας δύσκολος αποχαιρετισμός. Όχι σαν κι αυτόν που συνέβη πενήντα χρόνια μετά. Αλλά κι αυτός σκληρός ήταν.

Το ημερολόγιο στο facebook του Σταύρου Καπλανίδη

Ο Σταύρος Καπλανίδης, τα τελευταία χρόνια, κρατούσε ένα προσωπικό ημερολόγιο στο facebook. Ο κλειστός λογαριασμός του είναι γεμάτες θραυσματικές εγγραφές για τη ζωή του, τα παιδικά χρόνια του, τη μητέρα του, τους δασκάλους του, το στρατιωτικό στην Κύπρο, τους φίλους του, την Άννα Βιχ που ήταν ο άνθρωπος της ζωής του, τη φυγή στο Παρίσι και τον κινηματογράφο, τα προσωπικά του εγχειρήματα. Παρεμβάλλονται σκέψεις του για την τέχνη του, τον κινηματογράφο, για βιβλία, για τις ιδέες, για την πολιτική. Επιλέξαμε μερικές από τις εγγραφές αυτές επειδή δείχνουν την πολυδιάστατη προσωπικότητά του.

Τεύχος 104

15 Δεκ 2019

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος #104, Δεκέμβριος 2019, του Books' Journal. Τα αναλυτικά περιεχόμενα: