Ο Άμος Οζ και η πολιτική τέχνη

Η συγγραφή βιβλίων δεν γίνεται ευκολότερη με την πάροδο του χρόνου. Όταν ο ξυλουργός φτιάχνει το εικοστό τραπέζι του, το φτιάχνει ευκολότερα απ' το πρώτο. Όταν η κομμώτρια κουρεύει για πεντηκοστή φορά, κουρεύει ευκολότερα απ' την πρώτη. Δεν συμβαίνει το ίδιο με το εικοστό βιβλίο. Η συγγραφή είναι σαν να οδηγείς αυτοκίνητο με το ένα πόδι στο γκάζι και το άλλο στο φρένο. Με τα χρόνια, το πόδι στο γκάζι γίνεται διστακτικότερο και το πόδι στο φρένο βαραίνει. Εγώ προσπαθώ να μη γράφω ποτέ το ίδιο βιβλίο δυο φορές.

Made in Britain

Ένας πολύ βρετανός συγγραφέας για πρώτη φορά οργανώνει την πλοκή του βιβλίου του εκτός των ορίων που ελέγχει, στις Βρυξέλλες, προκειμένου να προετοιμάσει μια μεγάλη εμπορική έκθεση. Τι μένει να κάνει με το θέμα του ένας μυθιστοριογράφος που δεν έχει τη νεανική ορμή και τις βεβαιότητες που ξεκινούν απ’ αυτή; Ευτυχώς, έχει πολύ καλή σχέση με το βρετανικό χιούμορ, στις πιο πνευματώδεις εκδοχές του, και έτσι μπορεί να είναι γενναιόδωρος με τον αναγνώστη του.  Jonathan Coe, Expo 58, μετάφραση από τα αγγλικά: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, Πόλις, Αθήνα 2013, 362 σελ.

Οι «Δεύτεροι» της Τουρκίας και το Ισλάμ

Πώς και γιατί το Ισλάμ άλλαξε το πρόσωπο της σύγχρονης Τουρκίας; Πώς επικράτησε και τι πέτυχε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν; Πώς η Τουρκία κατάφερε να συνδυάσει  τον φιλελευθερισμό με τον ατομικισμό, που δίνει προτεραιότητα του ιδιωτικού τομέα στην οικονομία, ενώ ο ατομικισμός έχει το νόημα της ελευθερίας συνείδησης και της θρησκευτικής έκφρασης του ατόμου; Εν τέλει, μπορεί η οικονομία της αγοράς να έχει σχέση με τις παραδόσεις του Ισλάμ; [ΤBJ]
Φεβ 01 2014
Δημοσιεύθηκε στο Τεύχος 40

Το τελευταίο τρένο του κόσμου

Αν ο σιδηρόδρομος είναι το πιο αντιπροσωπευτικό τεχνολογικό επίτευγμα της νεωτερικότητας, μια αεικίνητη αμαξοστοιχία που περιπλανιέται χωρίς προορισμό στη λευκή απεραντοσύνη μιας νέας εποχής των παγετώνων, είναι το ιδανικό σκηνικό για τη συντέλεια του σύγχρονου κόσμου: αυτή είναι η κεντρική ιδέα του Transperceneige, του εικονογραφημένου αφηγήματος του Ζακ Λομπ και του Ζαν Μαρκ Ροσέτ, που μετέφερε στον κινηματογράφο ο Μπονγκ Τζουν Χο το 2013, τριάντα χρόνια μετά την πρώτη του δημοσίευση στο ιστορικό περιοδικό (A Suivre). Jacques Lob, Jean-Marc Rochette, Benjamin Legrand, Le Transperceneige. Intégrale, Casterman, Paris 2013, 252 σελ.