Γνώμες

Ο Νίκος Μαραντζίδης, η βία, η Αριστερά και η δημοκρατία

Δυο απορίες, μετά τον χθεσινό ξυλοδαρμό του καθηγητή Νίκου Μαραντζίδη. Για ποιο  λόγο, άραγε, η Αριστερά αποφεύγει να καταδικάσει πράξεις στην κατεύθυνση της φίμωσης προσώπων που θεωρεί ιδεολογικούς αντιπάλους; Δεν είναι συστατικό της δημοκρατίας η διαφωνία ή και η ιδεολογική αντιπαλότητα; Και η βίαιη κατάπνιξη της διαφωνίας δεν είναι πράξη αντιδημοκρατική; 
Ιουν 27 2014
Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες

Το Άρωμα της Κεντροαριστεράς: πολύ ΠΑΣΟΚ, λίγη ΔΗΜΑΡ και κάμποσο Ποτάμι

Η συζήτηση για την ανασύσταση ή ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, αν και πρέπει να τονίσω ότι διαφωνώ και με τους δύο όρους καθώς αυτό που περιγράφουν ως ενιαία Κεντροαριστερά οι περισσότεροι εκ των μετεχόντων στο διάλογο δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα ως ενιαίος πολιτικός σχηματισμός, μου θυμίζει σκηνές από το Άρωμα του Ζισκίντ.

Η διχασμένη κοινωνία στην ολονυκτία

Ο αντιδιαφωτισμός στην Ελλάδα είναι το κρυφό ή και το φανερό χαρτί στα χέρια του εθνολαϊκισμού. Εδώ το Έθνος ταυτίζεται με την άποψη του αντιδιαφωτισμού για τα έθνη (οντότητες στηριγμένες στους δεσμούς αίματος και ενίοτε της θρησκείας και όχι  σύνολα ατόμων που έχουν πολιτικούς, οικονομικούς και διαφορετικούς ιδεολογικούς δεσμούς). Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι, την ίδια στιγμή που πλήθη σκέπτονται έτσι, συμμετέχουν και συμβάλλουν στην κοινωνία της αγένειας, μπορεί να κατανοήσει πολλές από τις ελληνικές ιδιοτυπίες, τον εθνικό μας εξαιρετισμό.

Τι είναι τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ;

Για τους περισσότερους, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα με ευαισθησίες που έχει σκοπό να άρει τις κοινωνικές ανισότητες. Αναμφισβήτητα, είναι ένα κόμμα που έχει αριστερό προσανατολισμό. Ποια είναι όμως η φύση αυτού του «αριστερού» προσανατολισμού;