Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Το Κόμμα του Ολυμπιακού

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον 
Η δύναμη της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πειραιά, χρησιμοποιείται ακόμα μια φορά για ιδιοτελείς ψηφοθηρικούς σκοπούς. Η δύναμη της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πειραιά, χρησιμοποιείται ακόμα μια φορά για ιδιοτελείς ψηφοθηρικούς σκοπούς. Ολυμπιακός ΣΦΠ

Το Κόμμα του Ολυμπιακού, στην περίπτωση του Δήμου Πειραιά, δεν μοιράστηκε ανάμεσα σε διαφόρους υποψηφίους που διακήρυτταν τα ολυμπιακά τους αισθήματα, και κατέβηκε ενωμένο για να διεκδικήσει το Δήμο. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, το πολιτικό σύστημα νιώθει αμήχανο. Δεν ξέρει πώς να αντιδράσει τη στιγμή που ο Ολυμπιακός τώρα, ο ΠΑΟΚ αύριο, χρησιμοποιεί την πιο παραδοσιακή δομή παραγωγής πολιτικής στην Ελλάδα, την πελατειακή.

Μια μουρμούρα, μια βουή που όλο δυναμώνει, αλλά δύσκολα αποκτά συγκεκριμένο πλαίσιο και εκφράζεται, παρατηρείται το τελευταίο διάστημα γύρω από την υποψηφιότητα του Γιάννη Μώραλη για το Δήμο Πειραιά. Οι περισσότεροι εστιάζουν στη συμμετοχή του Βαγγέλη Μαρινάκη στο ψηφοδέλτιο, μιλώντας για μπερλουσκονισμό ή εργαλειοποίηση του Ολυμπιακού.
Δυσκολεύονται όμως να αντιδράσουν, περισσότερο δε όλων δυσκολεύεται να αντιδράσει το πολιτικό σύστημα και κυρίως τα κόμματα. Δεν έχει δικαίωμα ο Γιάννης Μώραλης να είναι υποψήφιος δήμαρχος; Φυσικά και έχει δικαίωμα. Δεν έχει δικαίωμα ο Βαγγέλης Μαρινάκης να είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος; Φυσικά και έχει δικαίωμα.
Πρέπει ένας εφοπλιστής ή γενικότερα επιχειρηματίας τέτοιου βεληνεκούς να ασχολείται με την πολιτική; Εδώ βρίσκεται το ένα από τα δύο κρίσιμα σημεία για την προσέγγιση αυτού του φαινομένου. Η επιρροή των επιχειρηματιών στην πολιτική. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε και ο τελευταίος που χρησιμοποιεί την οικονομική του κατάσταση με πολιτικό σκοπό. Ο Ανδρέας Βγενόπουλος, ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο Γιώργος Κοσκωτάς είναι μόνο μερικοί από τους επιχειρηματίες που προσπάθησαν και επηρέασαν άμεσα ή έμμεσα την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ίδιο το πολιτικό σύστημα τις περισσότερες φορές αναζήτησε την οικονομική, αλλά και την πολιτική στήριξη των επιχειρηματιών, ανοίγοντας το ίδιο με αυτό τον τρόπο τον κύκλο της διαπλοκής πολιτικής και επιχειρηματιών. Το διαφορετικό στην περίπτωση του Βαγγέλη Μαρινάκη είναι πως ο ίδιος συμμετέχει επίσημα και άμεσα σε μία πολιτική κίνηση, είναι το βασικό κομμάτι του συνδυασμού για το Δήμο Πειραιά, και όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, αν δεν υπήρχε περιορισμός σχετικά με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες θα διεκδικούσε ο ίδιος την δημαρχία του Πειραιά.
Δεν έχει δικαίωμα ο Ολυμπιακός να χρησιμοποιήσει τη δύναμη του για να καθορίσει το εκλογικό αποτέλεσμα; Αυτό είναι το δεύτερο και ίσως πιο σημαντικό σημείο. Παραδοσιακά, πριν καν τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους οι ομάδες πίεσης είχαν στρατηγικό ρόλο στην επιρροή και στη διαμόρφωση αποφάσεων. Η Εκκλησία, οι Μ.Κ.Ο., διάφορα κινήματα, επαγγελματικές ομάδες, συνδικαλιστές, αλλά και αθλητικά σωματεία είναι προνομιακοί συνομιλητές των πολιτικών και ωφελημένοι σε διάφορα αιτήματά τους.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έκανε το κόμμα του Ολυμπιακού τελικά;
Όχι, το κόμμα του Ολυμπιακού, όπως και το κόμμα του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ, και των υπολοίπων μεγάλων ομάδων, αλλά και της Εκκλησίας, υπάρχει εδώ και καιρό, δεν το δημιούργησαν καν από μόνες τους οι ομάδες, οι πολιτικοί χρησιμοποιούσαν τις ομάδες και τους παράγοντές τους ώστε να αυξήσουν την πολιτική τους επιρροή και να διασφαλίσουν την εκλογή τους. Για χρόνια, οι βουλευτές του Πειραιά, αλλά και υπουργοί και δήμαρχοι, έδιναν το παρών σε κάθε επίσημη εκδήλωση του Ολυμπιακού διεκδικώντας την εύνοια των εκάστοτε παραγόντων του και, μέσω αυτών, τις ψήφους των οπαδών του Ολυμπιακού.
Τώρα, που το Κόμμα του Ολυμπιακού, στην περίπτωση του Δήμου Πειραιά, δεν μοιράστηκε ανάμεσα σε διαφόρους υποψηφίους που διακήρυτταν τα ολυμπιακά τους αισθήματα, και κατέβηκε ενωμένο για να διεκδικήσει το Δήμο, το πολιτικό σύστημα νιώθει αμήχανο. Δεν ξέρει πώς να αντιδράσει τη στιγμή που ο Ολυμπιακός τώρα, ο ΠΑΟΚ αύριο, χρησιμοποιεί την πιο παραδοσιακή δομή παραγωγής πολιτικής στην Ελλάδα, την πελατειακή. Δεν ξέρει ή δεν θέλει να αντιδράσει γιατί θα χρειαστεί τη στήριξη του Ολυμπιακού για τις εθνικές εκλογές. Όμως όταν κάποιος μαθαίνει να χρησιμοποιεί τη δομή που εσύ δημιούργησες και του έδειξες, δεν ξέρεις πού θα σταματήσει.

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Διεθνολόγος με ειδικότητα στα θέματα ασφάλειας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Βιβλία του: Πριν το Μνημόνιο δεν έβλεπες (2013), Σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω. Ισλαμικό κράτος, ευρωπαϊκή ασφάλεια και Ελλάδα (2016).

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά