Πέμπτη, 09 Ιανουαρίου 2020

Ο βιαστής είσαι εσύ!

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από την  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Η αφίσα με κεντρικό σύνθημα «Ο βιαστής είσαι εσύ». Η αφίσα με κεντρικό σύνθημα «Ο βιαστής είσαι εσύ». El violador eres tu!

Είναι φεμινιστικό, πλήθη γυναικών να τραγουδούν ένα τραγούδι που θεωρεί δυνάμει βιαστές όλους τους άντρες; Είναι χιουμοριστικό το ίδιο τραγούδι, που χαρακτηρίζει βιαστές «το κράτος, τους μπάτσους, τους δικαστές, τους φασίστες»;

Οδηγώντας τις προάλλες στην Πατησίων, κοιτώντας από το παράθυρο του αυτοκινήτου τους αιώνιους βρώμικους τοίχους αυτού του δρόμου –ναι, αυτόν για τον οποίο έχουμε βαρεθεί να ακούμε και να διαβάζουμε ότι υπήρξε «τοπόσημο» και λεωφόρος που ένωνε, το πάλαι, αστικές γειτονιές– το μάτι μου καρφώθηκε σε μωβ αφίσες με το σύνθημα “El Violador Eres Tu”: “Ο Βιαστής Είσαι Εσύ”. Η μυωπία δεν με βοήθησε να διαβάσω τα υπόλοιπα αναγραφόμενα, όμως η κραυγή ήταν εκεί, στα ισπανικά, απειλητική. Ποιοι είναι αυτοί οι Ισπανοί που μας κατηγορούν τόσο απροκάλυπτα, σκέφτηκα, αφού σε αυτό το εσύ, χωράμε όλοι.

Ανατρέχοντας στο Διαδίκτυο συνειδητοποίησα πόσο ανενημέρωτη είμαι: κοτζάμ πλανήτης τραγουδάει σε όλες τις γλώσσες «Ο Βιαστής Είσαι Εσύ» (https://www.alphanews.live/cyprus/aytoi-einai-oi-stihoi-toy-performance-o-biastis-eisai-esy-binteo) και εγώ δεν είχα πάρει χαμπάρι! Ένα άσμα ασμάτων, ένας ύμνος που ψάλλεται σε δεκάδες χώρες! Ποιο είναι, τέλος πάντων, αυτό το γκραν σουξέ; Του YouΤubeβοηθούντος, το βρήκα: είναι το τραγούδι που πρώτη η φεμινιστική συλλογικότητα Tesis, στη Χιλή, ανέκραξε στη διάρκεια υπαίθριων δράσεων ενάντια στην ανδρική κυριαρχία. Τραγούδι εύπεπτο, σε ρυθμό ρεγκετόν – όπου ρεγκετόν είναι ρέγκε+ραπ, μουσικό είδος που κάνει θραύση στη Λατινική Αμερική. Στα ελληνικά μεταφράστηκε ως το παραθέτω ενώ δίδονται και σχετικές οδηγίες για τις χορευτικές κινήσεις που το συνοδεύουν:

(5 κτυπήματα)
η πατριαρχία μάς δικάζει (4 κτυπήματα)
μας δικάζει από τη γέννα (4 κτυπήματα)
οι γυναίκες τιμωρούνται (4 κτυπήματα)
είν’ η βία που δε βλέπεις

(5 κτυπήματα)
η πατριαρχία μάς δικάζει (4 κτυπήματα)
μας δικάζει από τη γέννα (4 κτυπήματα)
οι γυναίκες τιμωρούνται (4 κτυπήματα)
είν’ η βία που βλέπεις

(αμέσως)
Έφταιγα ’γώ;

(δις)
Όχι!

(δις)
Όχι!

Ήταν αθώος;

Όχι

Ήταν τα ρούχα μου;

Όχι

Το φέρσιμό μου, ΟΧΙ

(παύση)
Οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική,
είναι, άντρες, καθημερινοί
(αμέσως)
Ο βιαστής είσ’ εσύ (4 κτυπήματα)
Ο βιαστής είσ’ εσύ

(5 κτυπήματα)
Είν’ οι μπάτσοι, (2 κτυπήματα)
οι δικαστές, (2 κτυπήματα)
οι φασίστες, (2 κτυπήματα)
είναι το κράτος (2 κτυπήματα)

Ο βιαστής είσ’ εσύ (2 κτυπήματα)
Ο βιαστής είσ’ εσύ

(Όταν λέμε «είν’ οι μπάτσοι», δείχνουμε τους μπάτσους, όταν λέμε «οι δικαστές» δείχνουμε το δικαστήριο, όταν λέμε «οι φασίστες» σταυρώνουμε τα χέρια πάνω απ’ το κεφάλι, όταν λέμε «είναι το κράτος κάνουμε έναν κύκλο με το χέρι πάνω από το κεφάλι. «Ο βιαστής είσ’ εσύ» δείχνουμε μπροστά.)


«Ο Βιαστής Είσαι Εσύ» τραγουδήθηκε στα μέσα Δεκεμβρίου σε σχετική δράση συλλογικότητας και θηλυκότητας (!) και μπροστά στην ελληνική Βουλή. Γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, καταγωγών και πεποιθήσεων ένωσαν τις φωνές τους για να καταγγείλουν τον «Βιαστή».

Το γεγονός θα έμενε ίσως ασχολίαστο να απασχολεί ιστότοπους αριστερών (Τvxs, Η Αυγή) και αριστερίστικων ΜΜΕ (Thepressproject) αλλά χαιρετίστηκε και από μερίδα του αστικού Τύπου στον οποίο διαβάζουμε (Ξένια Κουναλάκη, Η Καθημερινή, 30/12/2019, “Αυτό που θέλουν οι γυναίκες”), ότι «[δ]ειλά πλην δυναμικά, ο νέος φεμινισμός παίρνει μορφή και στη χώρα μας: έχει χιούμορ αλλά και θυμό. Έχει σαφείς διεκδικήσεις αλλά και μαχητικές απόψεις».

Είναι φεμινιστικό, πλήθη γυναικών να τραγουδούν ένα τραγούδι που θεωρεί δυνάμει βιαστές όλους τους άντρες; Είναι χιουμοριστικό το ίδιο τραγούδι, που χαρακτηρίζει βιαστές «το κράτος, τους μπάτσους, τους δικαστές, τους φασίστες»; Προφανώς και ο βιασμός των γυναικών, ή η απόπειρα βιασμού γυναικών είναι έγκλημα και ως τέτοιο καταδικάζεται στον δυτικό κόσμο. Τι ακριβώς διεκδικεί αυτός ο «γεμάτος χιούμορ και θυμό φεμινισμός», πέραν του ότι καλλιεργεί ένα πολεμικό κλίμα μεταξύ των δύο φύλων και υποδαυλίζει το μίσος εναντίον των ανδρών;

Η σοσιαλιστική κυβέρνηση Θαπατέρο (2004-2011) στην Ισπανία ήταν η πρώτη που ανέδειξε και νομοθέτησε σχετικά με το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών. Η πρωτοβουλία εκείνη χαιρετίστηκε τότε από όλη την προοδευτική Δύση. Σήμερα όμως τα σημαντικότερα ΜΜΕ της Ισπανίας όπως η εφημερίδα ElPais[1] έχουν φτάσει στο σημείο να δημοσιεύουν άρθρα όπως του συγγραφέα Πωλ Πρεθιάδο (πρώην Μπεατρίς Πρεθιάδο) περί γυναικοκτονίας και έμφυλης βίας, με τίτλο «Η ετεροφυλοφιλία είναι επικίνδυνη»: άρθρα στα οποία υποστηρίζεται ότι «μόνον η απο-πατριαρχοποίηση της ετεροφυλοφιλίας θα επιτρέψει την αναδιανομή των θέσεων εξουσίας. [...] Και μέχρι τότε, κάθε γυναίκα ας έχει ένα πιστόλι και ας ξέρει να το χρησιμοποιεί. Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Η επανάσταση έχει ήδη αρχίσει».

Δεν γνωρίζω αν η επανάσταση που ευαγγελίζεται ο Πρεθιάδο έχει αρχίσει. Γνωρίζω όμως ότι η διευθύντρια της εφημερίδας ElPais, η Σολεδάδ Γκαγιέγκο-Ντίαθ, η πρώτη γυναίκα διευθύντρια της εφημερίδας (από το 2018) και μια εκ των δύο δημοσιογράφων που εξασφάλισε και δημοσίευσε κατ’ αποκλειστικότητα το προσχέδιο του πρώτου συντάγματος της Ισπανίας μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα το 1978, ζήτησε συγγνώμη για τη δημοσίευση του επίμαχου άρθρου και κυρίως για την φράση που καλούσε τις γυναίκες να αρχίσουν το πιστολίδι.

Υπάρχει ελπίς.




[1] (https://elpais.com/elpais/2019/11/24/opinion/1574609789_778125.html)

Μαρίλια Παπαθανασίου

Δημοσιογράφος. Έχει εργαστεί στο Βήμα και στην Καθημερινή. Μέλος της συντακτικής ομάδας του Books' Journal.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά