Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

Ιστορικού αμνησίες

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Σημαίες στις Πρέσπες, την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας από Τσίπρα-Ζάεφ. Σημαίες στις Πρέσπες, την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας από Τσίπρα-Ζάεφ. Andrea Bonetti

Επικίνδυνος  λοιπόν  ο   εθνικισμός  και τα συμφραζόμενά του, αλλά ο  αντεθνικιστικός λόγος υπονομεύεται  όταν  εντάσσεται  στην, διά της ιστορικής  αμνησίας,  άκριτη  στήριξη της κυβέρνησης.

Στην   Εφημερίδα  των  Συντακτών της  17ης Δεκεμβρίου 2018, ο γνωστός  και  σημαντικός  ιστορικός   Αντώνης  Λιάκος δημοσίευσε  ένα  εξαιρετικά ενδιαφέρον  άρθρο  με  τον τίτλο  «Από “έθνος  ανάδελφον” σε “έθνος  σκαντζόχοιρο”». Στο  άρθρο  του   αυτό  ο  κ. Λιάκος  επισημαίνει  και  αναλύει  τις  πολιτικές  και  πολιτισμικές  επιπτώσεις  του  μίζερου  εθνικισμού  που  εκδηλώνεται  με  αφορμή  ξανά  το  Μακεδονικό  ζήτημα  και τη Συμφωνία  των Πρεσπών.

Με  τις  επισημάνσεις  του  κ. Λιάκου  δύσκολα  θα  διαφωνήσουν  οι  δημοκρατικοί  πολίτες. Υπάρχει  όμως  ένα πρόβλημα. Όπως προφανώς  γνωρίζει   ο  σημαντικός  ιστορικός, η  ιστορία  στην Ελλάδα  δεν άρχισε  το  Μάιο  του  2017, όταν  αποφάσισε  η κυβέρνηση  να  προχωρήσει  στη Συμφωνία  των  Πρεσπών. Προφανώς  το  Μακεδονικό ζήτημα  ήταν   ένας από  τους  πυλώνες  του  εγχώριου  εθνικισμού  και  η  αφορμή  για την ορμητική  επιστροφή του στη δημόσια  σφαίρα τη δεκαετία  του  1990 και  με  πιο  βίαιο τρόπο το  τελευταίο  χρονικό διάστημα. Το  έδαφος  όμως  της  ελληνικής  κοινωνίας, το  οποίο  αποδεικνύεται αρκετά  εύφορο  για  την καλλιέργεια και την ανάπτυξη τέτοιων  ιδεολογημάτων, προετοιμάστηκε κατάλληλα και από άλλους που ο  ιστορικός  ηθελημένα  δεν  βλέπει. Έτσι, ενώ  γράφει, σωστά, ότι  «ο  χειρισμός της  Συμφωνίας  των Πρεσπών, από μια αντιπολίτευση  που θυσιάζει τα πάντα για να φτάσει  στην εξουσία, δεν υπολογίζει συνέπειες» και  ότι  «οι δυνάμεις  που  εξαπολύει  δεν είναι  ελέγξιμες  και  χειραγωγήσιμες»,  φαίνεται  σαν να έχει ξεχάσει ότι  και  ο  ΣΥΡΙΖΑ  στο δρόμο του για την εξουσία είχε θυσιάσει τα πάντα και δεν υπολόγιζε  τίποτα. Φαίνεται  σαν  να έχει ξεχάσει  ότι  η  ηγεσία  του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε  εν αμφιβόλω  την ίδια την ύπαρξη  και τη συνέχεια  της χώρας  με  την άκρως  δημαγωγική, ανόητη  και επικίνδυνη πολιτική του περιβόητου  πρώτου  εξαμήνου  του 2015. Φαίνεται  σαν  να έχει ξεχάσει  τον  συγκροτητικό  ιδεολογικό  και  πολιτικό  λόγο  της  περιόδου  2010  - 2015  του ΣΥΡΙΖΑ  που χαρακτηριζόταν  κυρίως  από  μια ανορθολογική  αντιεπιστημονική  ερμηνεία και  πρόσληψη  των αιτιών της  κρίσης  και  από επιθετικότητα  και  εχθροπάθεια  απέναντι  σε  όσους  είχαν  αντίθετες  απόψεις και, επιπλέον, εναντίον  των  ευρωπαίων  εταίρων. Ενώ  δε  καλώς  επισημαίνει  και στηλιτεύει  τη  σταδιακή δηλητηρίαση  της  κοινωνίας  από  τον εθνικισμό  και τα παράγωγά  του, ηθελημένα και  πάλι  δεν βλέπει ότι  η κοινωνία  έχει  ήδη  δηλητηριασθεί  με  όλο  τον πολλαπλό επιθετικό  παραλογισμό  των προηγούμενων ετών και την υποκατάσταση της ανάλυσης της πραγματικότητας  με κάθε είδους  ονειρώξεις, την κατασκευή  και αναπαραγωγή  ψευδεπίγραφων  αντιθέσεων  και τη συγκρότηση  επικίνδυνων  και ανίερων πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών. Ενώ  πάλι, ανάμεσα  σε άλλα, γράφει ότι στη λογική  της κατάκτησης  της εξουσίας  από  την αντιπολίτευση  έχουν υποθηκευτεί  όσες αξίες  κατακτήθηκαν στη Μεταπολίτευση, ξεχνά  ξανά  ποιος, μαζί με την πάντα ελλοχεύουσα Ακροδεξιά, έβαλλε με πάθος και αδιάκριτα  κατά της  μεταπολιτευτικής περιόδου  και κατά  του «παλιού» πολιτικού συστήματος  που την οικοδόμησε.

Στο  άρθρο  του κ. Λιάκου  είναι  εμφανέστατη  η αγωνία  του  για  τον κίνδυνο  της  Ακροδεξιάς, για ό,τι  σημαίνει  αυτός  και πολιτισμικά. Περιέργως  όμως  και  πάλι δεν θέλει  να δει ότι η Ακροδεξιά σήμερα με τη μορφή των ΑΝΕΛ όχι μόνο συγκυβερνά  αλλά, δυστυχώς, αναπαράγει και  εγχαράσσει, από θέση ισχύος, μια  πολλαπλά  χυδαία  πολιτισμική συνθήκη  από την οποία  η   χώρα  όχι  μόνο ήδη έχει ματώσει αλλά πλέον  αιμορραγεί  επικίνδυνα.

Επικίνδυνος  λοιπόν  ο   εθνικισμός  και τα συμφραζόμενά του, αλλά ο  αντεθνικιστικός λόγος υπονομεύεται  όταν  εντάσσεται  στην, διά της ιστορικής  αμνησίας,  άκριτη  στήριξη της κυβέρνησης.

Κώστας Καρακώτιας

Νομικός, κριτικός βιβλίου. Βιβλία του: Σημειώσεις ενός αναγνώστη (2012), Πολλαπλές εκπτώσεις (2017).

1 σχολιο

  • O k , Αντώνης Λιάκος υπήρξε προικισμένος ιστορικός και μας είχε εκπλήξει θετικά με τα έργα του και τις μελέτες του.Δεν ξέρω όμως τι συνέβη, αλλά επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ο λόγος του και οι παρεμβάσεις του αλλοιώθηκαν, έγιναν έμμεσα απολογητικές της κυβερνητικής πολιτικής
    με αποτέλεσμα να απολέσει κάτι από το κύρος του.Επαληθευτικό της απόψεώς μου είναι οι επισημάνσεις του κ. Κ.Καρακώτια ο οποίος με την γνωστή κριτική του διεισδυτικότητα προβαίνει σε καίριες παρατηρήσεις για το πως αναγιγνώσκει την σύγχρονη πολιτική ιστορία.

    Συνδεσμος σχολιου
    Ιωάννης Σεργόπουλος Ιωάννης Σεργόπουλος Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2018 18:39

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά