Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Βίοι παράλληλοι μετανοούντων αντιμνημονιακών

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Ο Αλέξης Τσίπρας. Εφ' όσον κατάφερε να συμφωνήσουν μαζί του οι Ευρωπαίοι, είναι ο νικητής μετανοημένος μνημονιακός.  Η εξουσία του ανήκει. . Ο Αλέξης Τσίπρας. Εφ' όσον κατάφερε να συμφωνήσουν μαζί του οι Ευρωπαίοι, είναι ο νικητής μετανοημένος μνημονιακός. Η εξουσία του ανήκει. . Φωτογραφία Αρχείου

Ό,τι απορρίψανε στον Χαρδούβελη, το δίνουνε στον Τσακαλώτο. Είναι σαφές ότι ο κ. Τσίπρας βγήκε πολιτικά κερδισμένος στην Ελλάδα απ’ αυτή την κόντρα ελέω δανειστών. Ποιος θα τα πληρώσει, όμως, τώρα τα 600 εκατομμύρια που μοίρασε; Οι δανειστές αδιαφορούν. Πόσο θα κοστίσουν, όμως, στον ελληνικό λαό;

Ο κύριος Τσακαλώτος υπέγραψε τελικά την επιστολή μετανοίας προς τους δανειστές.

Πέντε χρόνια πριν, ένας άλλος αντιμνημονιακός είχε οδηγήσει τους πολιτικούς του φίλους στην Ευρώπη σε νευρική κρίση όταν αρνιόταν να υπογράψει ό,τι του ζητούσαν για ν’ απελευθερώσουν την παρακρατηθείσα έκτη δόση εξ αιτίας της αβεβαιότητας που είχε προκαλέσει η ανακοίνωση του δημοψηφίσματος από τον ΓΑΠ στα τέλη Οκτωβρίου 2011.

Πρόκειται για τον κ. Σαμαρά, ο οποίος, τρεις μέρες μετά τη συμμετοχή της ΝΔ στην kυβέρνηση Παπαδήμου, τον Νοέμβριο του 2011, εμφανίστηκε στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα διακηρύττοντας τα εξής: «η δική μας υπογραφή δεν υπάρχει κάτω από την δική τους. Λένε ότι για να ξεμπλοκάρει η έκτη δόση θα πρέπει να υπογράψουμε κοινή δήλωση όλα τα κόμματα. Το ξαναλέω, τέτοια υπογραφή δεν βάζω».

Κι όμως, την έβαλε. Κι αυτήν και πολλές άλλες στη συνέχεια. Στη δε πρώτη του επίσκεψη ως πρωθυπουργός στο Βερολίνο, τον Αύγουστο του 2012, απάντησε με το περίφημο «ουδείς αναμάρτητος» στην ερώτηση-κεραυνό που του απηύθυνε γερμανός δημοσιογράφος: «τι ευθύνη πιστεύετε ότι φέρετε εσείς, για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα, τα δυο τελευταία χρόνια;»

Στις 30/3/2015, μεσούσης της τρελής διαπραγμάτευσης, ο κ. Τσίπρας, απευθυνόμενος στον κ. Σαμαρά στη Βουλή, είπε ότι ο ίδιος μέσα στο Βερολίνο είχε πει τις απαγορευμένες λέξεις: Siemens, κατοχικό δάνειο, αξιοπρέπεια, εθνική κυριαρχία. Και κατέληξε ρωτώντας τον: «Αλήθεια κ. Σαμαρά, έπραξα ορθά που τα είπα αυτά στο Βερολίνο ή μήπως θα έπρεπε κι εγώ να πω ουδείς αναμάρτητος στην κ. Μέρκελ;»

Υπό το φως των μετέπειτα εξελίξεων, πρόκειται για φαινόμενο πολιτικού σουρεαλισμού, αν και όχι το πιο ακραίο!

Ο δε κ. Σαμαράς, ένα χρόνο αργότερα, στις 19/5/2016, κατηγορούσε τον κ. Τσίπρα ότι «υπογράφει όλα όσα κατήγγελλε μέχρι χθες».

Μετά απ’ αυτό, πιστεύαμε πως τα είχαμε δει ΟΛΑ. Κι όμως… Ήρθε το τελευταίο γράμμα Τσακαλώτου για να μας διαψεύσει.

Πράγματι, ο κ. Τσίπρας και οι περί αυτόν δεν έχουν πλέον καμία αναστολή να υπογράφουν οτιδήποτε. Έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα κι ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Τον Ιούλιο του 2015, υπογράψανε το δικό τους Μπρεστ-Λιτόφσκ και τώρα Τσίπρας και Τσακαλώτος παριστάνουν τους Λένιν και Τρότσκι στους συντρόφους τους που διαμαρτύρονται γιατί υπογράφουν τα πάντα.

Αυτά γι’ αυτούς είναι ασήμαντες λεπτομέρειες που ταλανίζουν μόνο την ψυχή των αστών πολιτικών. Και πάλι, όχι όλων. Το μόνο που μετράει γι’ αυτούς είναι το αποτέλεσμα. Μοιράσανε τα λεφτά εκεί που θέλανε; Αυτό τους αρκεί. Πάμε παρακάτω. Μάταια οι αστοί πολιτικοί διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πώς είναι δυνατόν να γλείφουν εκεί όπου έφτυναν. Γι’ αυτούς, αυτά δεν σημαίνουν απολύτως τίποτε.

Και ποιος νομίζετε ότι θα θυμηθεί την επιστολή Τσακαλώτου στο καφενείο ή την κάλπη; Ξέρετε πού βρίσκεται σήμερα το συλλογικό διανοητικό επίπεδο του ελληνικού λαού μετά από επτά χρόνια διαπαιδαγώγησης στην μπουρδολογία από όσους πολιτικούς ενδιαφέρονταν μόνο για την καρέκλα, ανεξαρτήτως αν η χώρα θα πλήρωνε ακριβά το καπρίτσιο τους;

Πες ό,τι να ‘ναι για να βγεις και μετά βλέπεις.

Κι αν νομίζετε πως αυτό είναι μόνον ελληνικό φαινόμενο, απατάσθε. Εντύπωση μού προκάλεσε το εξώφυλλο του γαλλικού περιοδικού LePoint τις μέρες της εκλογής του Φιγιόν ως υποψηφίου της Κεντροδεξιάς στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία: «Μπορεί κανείς να εκλεγεί σήμερα χωρίς να πει ό,τι να ‘ναι;» Δυστυχώς, δεν μπορεί…

Το ζήτημα είναι αν όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, σημαίνουν κάτι, όχι για τους λαούς και τις κοινές γνώμες που εύκολα άγονται και φέρονται, αλλά για τους τεχνοκράτες του EWGκαι τους Ευρωπαίους Υπουργούς Οικονομικών. Θα το μάθουμε εντός του Ιανουαρίου.

Πάντως, δυο χρόνια πριν, οι ίδιοι είχαν αρνηθεί στον Χαρδούβελη ό,τι παραχωρούν σήμερα στον Τσακαλώτο. Τους είχε πει τότε ο Χαρδούβελης: το 2015 θα έχουμε ανάπτυξη, δεν θα χρειαστούν, συνεπώς, τα πρόσθετα μέτρα του 1,5 δις (!), αφήστε μας, λοιπόν, να τα υποσχεθούμε απλά τώρα, κι αν χρειαστεί στην πορεία θα τα πάρουμε.

Ό,τι απορρίψανε στο Χαρδούβελη, το δίνουνε στον Τσακαλώτο. Είναι σαφές ότι ο κ. Τσίπρας βγήκε πολιτικά κερδισμένος στην Ελλάδα απ’ αυτή την κόντρα ελέω δανειστών. Ποιος θα τα πληρώσει, όμως, τώρα τα 600 εκατομμύρια που μοίρασε; Οι δανειστές αδιαφορούν. Πόσο θα κοστίσουν, όμως, στον ελληνικό λαό;

Μήπως έχει σημασία; Άραγε, θα το θυμάται κανείς όταν θάρθει ο λογαριασμός;

Στην Ελλάδα;

Μα στην Ελλάδα, λες ένα ψέμα και κυβερνάς…

Παναγιώτης Γκλαβίνης

Αναπληρωτής καθηγητής Νομικής Σχολής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά