Κυριακή, 04 Δεκεμβρίου 2016

Ήταν ένα μικρό καράβι, που ήταν αταξίδευτο

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Όψη του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Όψη του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Φωτογραφία Αρχείου

Τι τελικά συμβαίνει με την ακτοπλοϊκή σύνδεση των λιμανιών Θεσσαλονίκης και Σμύρνης; Γιατί κωλυσιεργούν οι ελληνικές αρχές, τι χρειάζεται για να υλοποιηθεί η δέσμευση, γιατί δεν έχει διευθετηθεί η δρομολόγηση εμπορευμάτων εκτός Σένγκεν; Μια πολύ ελληνική ιστορία.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Τελικά, σε αυτή την πόλη, το έχουμε παράδοση, να τρεφόμαστε με παραμύθια και ανοησίες. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο «αρμόδιο», το παραμύθι και το μπαλαμούτιασμα πάνε σύννεφο, λες και είναι μέσα στο αίμα τους.

Λέγαμε, λοιπόν, πριν από λίγο καιρό, για το παραμύθι του δημάρχου, για το πλοίο που θα έμπαινε και ήδη σήκωνε άγκυρες.

Εξηγήσαμε το τι συνέβαινε, αλλά αντίδραση καμιά και από πουθενά…

Και έρχεται τις προάλλες, πως επίρρωσιν όσων είχαμε αναφέρει, σε εκείνη την αγωνιώδη προσπάθειά μας να ακουστεί επιτέλους η αλήθεια για το τι συμβαίνει με αυτή την υπόθεση, μία σύσκεψη στο υπουργείο Εξωτερικών.

Προκλήθηκε από κάποιον άλλον, επίσης εθισμένο στην απάτη, όπως δηλώνει γι’ αυτόν ο διεθνής οίκος Γκριμάλντι και τελικά κρύφτηκε και δεν εμφανίστηκε στην σύσκεψη αυτή…

Εκεί έγινε απολύτως σαφές, προς πάντας του ενδιαφερομένους, πως το πλοίο μπορεί να έρθει στη Θεσσαλονίκη και μόνον στη απ’ ευθείας σύνδεση με τη Σμύρνη και δεν μπορεί να κάνει βόλτες στο Αιγαίο, για να μη χάνει τις επιδοτήσεις του ο τύπος που ταλαιπωρεί τους πάντες και τα πάντα.

Αλλά ας έρθουμε και στα δικά μας τα μασκαραλίκια.

Από πέρσι και την πρώτη συνάντηση, που έκανα εγώ προσωπικά, με το Λιμάνι της Σμύρνης, υπήρχε πρόβλημα με τις υποδομές υποδοχής, φορτηγών και ιδιωτικών αυτοκινήτων εκτός Σένγκεν, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Από τότε πέρασε ενάμισης χρόνος. Πέρασε ενάμισης χρόνος απραξίας και κυρίως επίδειξης προς τους φορείς, με τους οποίους υποτίθεται πως συνεργάζεται, ετούτο το λιμάνι, της Θεσσαλονίκης, πλήρους αδιαφορίας και ασυνέπειας.

8 Μαρτίου 2016, υπογράφεται συνυποσχετικό μεταξύ των Λιμένων Θεσσαλονίκης και Σμύρνης, για την ανάπτυξη συνεργασίας – κυρίως εννοούσαμε τη γραμμή Θεσσαλονίκη-Σμύρνη.

Την επομένη μέρα, στη συνάντηση των δύο Λιμένων για τα τεχνικά, αποκαλύπτεται η υστέρηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, για δεύτερη φορά, το οποίο χρειάζεται δυόμιση μήνες, όπως δηλώθηκε, για να ολοκληρώσει τα έργα που απαιτούνται, για να μπορεί να υποδέχεται νταλίκες και αυτοκίνητα εκτός Σένγκεν.

Τον Απρίλιο του 2016, όταν ήρθαν στη Θεσσαλονίκη εκπρόσωποι του Λιμανιού της Σμύρνης, μαζί με την Ένωση Εφοπλιστών του Αιγαίου και άλλους παράγοντες και εμφανίστηκαν οι υποψήφιοι πλοιοκτήτες για την γραμμή, έγινε απολύτως σαφές και πάλι, ότι το λιμάνι της Θεσσαλονίκης χρειάζεται δυόμιση μήνες για να μπορέσει να εξυπηρετήσει αυτή τη γραμμή.

Και ω του θαύματος, στη σύσκεψη του Υπουργείου Εξωτερικών, οι εκπρόσωποι του Λιμένος της Θεσσαλονίκης ζήτησαν έγγραφο υποσχετικό, ότι η γραμμή θα μπει τελικά, για να πράξουν το αυτονόητο. Δηλαδή το καθήκον τους. Δηλαδή να διαμορφώσουν υποδομές και να μπορούν να υποδεχτούν πλοία με νταλίκες και Ι.Χ. εκτός Σένγκεν.

Αναρωτιέται συνεπώς και ο πλέον αδαής: είναι δυνατόν ένα λιμάνι, να ζητήσει εγγυήσεις, ότι θα ‘ρθει πλοίο με αυτοκίνητα και φορτηγά εκτός Σένγκεν για να αποκτήσει υποδομές και να τα εξυπηρετήσει;

Και αυτό όπως δηλώθηκε, γιατί η υποδομή αυτή, κοστίζει 200.000 ευρώ και ο ΟΛΘ ΑΕ δεν έχει μάλλον να τα βάλει αυτά τα λεφτά.

Μήπως, λέω, έχει ο δήμαρχος της πόλης, να τσοντάρει κάτι τις;

Εδώ μας ενημέρωσε τις προάλλες πως ήδη το καράβι ξεκινάει.

Ειλικρινά, μέχρι να ανακοινωθεί το χαρμόσυνο νέο ότι το πλοίο ξεκινάει, εγώ, εδώ, θα βασανίζω τον ανονείρευτο ύπνο τους της ψευδολογίας και κυρίως της έλλειψης θάρρους, να ζητήσει κάποιος συγγνώμη, από τον έρμο τον πολίτη, που βομβαρδίζεται από ψέματα, αναλήθειες, ανακρίβειες και στην ουσία από χλευασμό, από όλους αυτούς τους «αρμόδιους».

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης

Σύμβουλος επιχειρήσεων.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά