Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Εκκοσμικευμένοι και παραδοσιακοί, όλοι στο στόχαστρο

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Ο 86χρονος γάλλος εφημέριος Ζακ Αμέλ που δολοφονήθηκε από δύο τζιχαντιστές στο ιερόν της εκκλησίας στην οποία ιερουργούσε. Ο 86χρονος γάλλος εφημέριος Ζακ Αμέλ που δολοφονήθηκε από δύο τζιχαντιστές στο ιερόν της εκκλησίας στην οποία ιερουργούσε. Φωτογραφία Αρχείου

Η ετερότητα, είτε εκφράζεται από το κοσμικό κράτος είτε από την πίστη σε διαφορετικούς, ήπιους Θεούς, είναι ο βασικός στόχος του τζιχαντισμού. Μερικές σκέψεις μετά τη δολοφονία του καθολικού ιερέα Ζακ Αμέλ, στην εκκλησία όπου ιερουργούσε. [ΤΒJ]

Η Γαλλία, ως παραδειγματική κοινωνία της Δύσης, βίωσε έναν εσωτερικό διχασμό ανάμεσα σε όσους υποστήριζαν την ρεπουμπλικανική κοσμική εκδοχή της κοινωνίας και σε όσους επέμεναν να κατανοούν τη γαλλική κοινωνία ως μια μοναρχία και πρωτότοκη  κόρη της Καθολικής Εκκλησίας. Επικράτησαν οι πρώτοι, και το δράμα αυτό παίχτηκε σε διάφορες παραλλαγές σε πλείστες άλλες δυτικές κοινωνίες, μεταξύ των οποίων και η δική μας.

Μέχρι στιγμής θεωρούσαμε ότι το εκκοσμικευμένο δυτικό πρότυπο ζωής αποτελούσε το στόχο του πολιτικού Ισλάμ. Το ηθικό δίδαγμα που μπορεί να αντλήσει κανείς από το φόνο του 86χρονου καθολικού ιερέα Ζακ Αμέλ κατά τη διάρκεια της λειτουργίας στο ναό του Σαιντ-Ετιέν-ντι-Ρουβρέ κοντά στη Ρουέν είναι ότι και οι Ευρωπαίοι που επιμένουν στο να αυτοπροσδιορίζονται βάσει παραδοσιακών και κατά κάποιους ξεπερασμένων ταυτοτικών χαρακτηριστικών αποτελούν επίσης στόχο των φανατικών του Ισλάμ. Οι ελίτ της Δύσης είναι κατά βάση μεταχριστιανικές, αναφορικά με τις κοσμοθεωρητικές τους προτιμήσεις και τον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν τον κόσμο. Ωστόσο «άπιστοι» δεν είναι μόνο όσοι δεν πιστεύουν σε κανέναν θεό, αλλά επίσης και όσοι πιστεύουν σε έναν «άλλο» θεό. Αυτή την εβδομάδα, στην πόλη της Κρακοβίας στην Πολωνία, μέγα πλήθος νεαρών, και όχι μόνο ρωμαιοκαθολικών, από όλο τον κόσμο, έχει συρρεύσει για να συμμετάσχει στις «Παγκόσμιες Ημέρες Νεολαίας» θεσμό που καθιέρωσε ο εκλιπών Ιωάννης Παύλος  Β’ προκειμένου να αναζωογονήσει τη φθίνουσα Πίστη μεταξύ των νέων. Εκεί βρισκόταν και ο αρχιεπίσκοπος της Ρουέν, προϊστάμενος του δολοφονηθέντος  Ζακ Αμέλ , τον οποίο το γεγονός ανάγκασε να επιστρέψει εσπευσμένα στη Γαλλία.

Γιατί αυτές οι λεπτομέρειες ενδιαφέρουν; Ενδιαφέρουν επειδή καταδεικνύουν ότι, ανεξάρτητα από το τι μέλλον ονειρευόμαστε και τι παρόν βιώνουμε, διατρέχουμε   κινδύνους που είναι κοινοί.  Οι νέοι που είναι συγκεντρωμένοι στην Κρακοβία εμφορούνται από ένα κοινωνικό και πνευματικό όραμα το οποίο δεν είναι το πλειοψηφικό στη Δύση – και κυρίως δεν είναι πλειοψηφικό μεταξύ των Ισχυρών της Δύσης. Ωστόσο, δεν παύουν να αποτελούν την κρίσιμη μάζα για τη συγκρότηση μιας κοινωνικής ταυτότητας ορατής και άμεσα αναγνωρίσιμης. Η συνειδητοποιημένη χριστιανική μειοψηφία, οι εκκοσμικευμένες ελίτ και η αδιάφορη καταναλωτική μάζα αποτελούν συστατικά μπλοκ της κοινωνίας στην οποία ζούμε όλοι τα τελευταία χρόνια. Δεν συμβιώνουν απολύτως αρμονικά, ωστόσο μέσω της κοινής πείρας, της πρακτικής τριβής και της μακρού χρόνου ιστορικής ζύμωσης έχουν πετύχει ένα modusvivendi.  Η λεπτή αυτή εξίσωση κινδυνεύει από την  απειλή του ριζοσπαστικού Ισλάμ, το οποίο δεν έχει «εξημερωθεί» όπως ο χριστιανισμός, δεν έχει ως credoτην ανεκτικότητα όπως οι φιλελεύθερες δυτικές ελίτ ούτε αρκείται σε μια καταναλωτική ευζωία μεταφυσικής αδιαφορίας όπως μεγάλα τμήματα της δυτικής μάζας. Είναι αποφασισμένο να σκοτώσει και να πεθάνει.

Ο Θάνος Βερέμης, εμπνεόμενος από τον γάλλο κοινωνιολόγο Ολιβιέ Ρουά, σε μια τηλεοπτική εμφάνισή του είχε πει ότι το Ισλάμ έχει γίνει ο μηχανισμός  διά του οποίου εκδηλώνεται η ριζοσπαστικοποίηση στις κοινωνίες μας. Σε ελεύθερη μετάφραση, κάθε πικραμένος που έχει μνησικακία έναντι της «επίσημης» κοινωνίας ζώνεται το λάβαρο του επαναστατικού Ισλάμ. Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος (Καθημερινή, 27 Ιουλίου 2016) βλέπει την πολιτισμική ετερότητα ως κίνητρο των τρομοκρατών, που οι ελίτ της Δύσης μυωπικά αρνούνται να κατανοήσουν. Η Σώτη Τριανταφύλλου έχει πει ότι η απάντηση στο Ισλάμ δεν είναι μια άλλη θρησκεία (ο χριστιανισμός για παράδειγμα) αλλά το κοσμικό κράτος.

Όποια άποψη κι αν ασπάζεται κανείς, πάντως, ένα είναι βέβαιο: ο κίνδυνος παραμονεύει…

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Όταν σβήνει ένα κανάλι Hepimiz LeMan vardır*

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά